Özgürlük Nedir?

Özgürlüğün seviyesi olsa hiç fena olmazdı.En azından ne kadar özgür olduğumuzu bilirdik.

Özgürlük üzerine o kadar çok söz söylenmiş ki.Kimileri aşkına özgürlük istemiş.Kimileri dört duvar arasında yaşamasına tepki göstermiş,özgürlük istemiş.Kimileri inançlarına özgürlük istemiş.Kimileri toplumun sapkınca bulduğu düşüncelerine özgürlük istemiş.Kimileri siyasetine özgürlük istemiş.Kimileri sosyal yaşamda özgürlük istemiş.Herkes bir şeylere özgürlük istemiş.burada var olan bir çelişkiye dikkatinizi çekmek isterim.Özgürlük tüm insanlığın paydası.Fakat sınırlandırmaları getirenler doğa ana değil.Gene bizleriz.Özgürlük için feryat eden bizler,birbirlerimizi sınırlıyoruz,ne gülünç.

Özgürlük en genel tanımı ile bağlı ve bağımlı olmama, dış etkilerden-etkenlerden bağımsız olma, engellenmemiş ve zorlanmamış olma halidir.
Özgürlüğün diğer bir tanımı ise insanın kendi kararlarını kendi verebilmesi ve başkalarına bağlı kalmaksızın kendi seçimlerini kendi iradesiyle yapabilmesidir.

Özgürlüğün hiçbir zaman mümkün olmadığı kanısındayım.Mitolojiden başlayarak tüm toplulukları,tüm insan birikintilerini,tüm dinleri inceleyelim.Karşımıza yığınla uyulması,uygulanması,inanılması gereken kurallar çıkacaktır.Bu kuralları hiç birini benimsemeden uzaklarda bir yerde yaşamak ise mümkün değildir.
İnsan doğduğu andan itibaren önce ailesinin sonra da toplumun kalıbına göre şekil alır.Eğer gerçekten sorgulamacı,güçlü bir beyin değilse toplumun kalıplarına uygun bir şekilde yaşamını sürdürür.
Bir topluluğun doğrularını belirleyen çoğunluktur.Çoğunluk için böyle bir inanış vardır.Bu durumu ‘biz atalarımızdan böyle gördük,bizde böyle yapacağız’ diyen insanlardan anlamak mümkün,zaten bir düşünür ‘küçükler ot gibidir,büyükler ise rüzgar,rüzgar ne yöne eserse ot o yöne eğilir’ sözüyle nede güzel anlatmış.
Özgürlüğe ilk darbeyi atan kişinin ebeveynleridir ve özgürlük doğuştan kısıtlanmıştır.Kimse en sevdiği topraklarda doğmadı, kimse kendi istediği aile yaşantısına sahip anne babadan doğmadı.Herkes kendine ne verildi ise onla yetinmek zorunda kaldı.Kendine verilenlere uyum sağladı ve onlar gibi oldu.Cioran bile hiçbir zaman özgür olamadı.Dilini,inancını değiştirmesine rağmen geçmişi,ona verilen kültür onu bırakmadı.

Doğada her şeyin bir sınırı vardır.Her elementin bir kaynama ve donma noktası vardır.Her atomun bir iyonlaşma değeri vardır.Her cismin bir direnci vardır.Eğer dikkat ederseniz bizim ve her şeyin yapısını oluşturan atomların özellikleri ve davranışları ile biz insanların davranışları arasında büyük benzerlikler vardır.Ben metal grubunu erkeklere ametalleri ise kadınlara benzetmişimdir her zaman.Aktif ametal ve metallerin bir ideali ulaşmak istediği bir konum var.Asil olanlar sınıfı soygazlar grubu.Bununla birlikte halinden memnun olan yarı soy metaller de vardır ki bunlar pasiftir ve tepki vermezler genelde.
Aralarında ki iletişimi sağlayan elektronlar aynı para gibi ve insanların yükselme arzusu ise atomlar arasıda ki soygazlara benzeme çabasına benziyor.
Burada anlatmak istediğim bizler bir bütünüz ve özelliklerimiz bizi meydana getiren parçalara benziyor.Aynı şekilde bizi meydana getiren parçaların özellikleri bütün olan bizlerin özelliklerine benziyor.Aynı şekilde atomun hareketleri galaksilerin hareketleri ile benzer.bu kadar çok benzerlik tesadüften öte olmalı.bu ancak yaratılıştan gelen bir özellik olabilir ancak.Ve sınırlarla var olan doğanın parçaları olan bizler sınırsız bir yapıya sahip olamayız.Dış etkenlerden bağımsız olmamız bu bakımdan mümkün değildir.Bununla birlikte kendi istediği kültürü ve gelenekleri kendi seçmemiş olan bir bireyin dış etkenlerden bağımsız karar vermesi düşünülemez.Kişi kendine verilen aileyi reddedip ondan kurtulabilir,benimsediği dili seçerek öz dilini hiç kullanmaya bilir,sevdiği topluluğa giderek oranın bir vatandaşı olabilir.Bunların hepsini yapan birey geçmişinden kurtulmuş ve geleceğini yönlendirmiştir.Eğer özgürlük bu ise büyük çabalar ile elde edilmiş çok az insanın başara bileceği bir eylemdir demektir.

Var olan özgürlük ancak zihinsel anlamdadır.Yetiştiği toplumdan,aileden farklı düşünen onca insan vardır.Bütün peygamberler topluma aykırı düşünen insanlardır ancak.Kişiyi var kılan tek sermayesi olan düşünceleri kişiyi özgün olabilir,özgür yapabilir.Düşünce sınırlara hükmedebilir,sınırlar düşünceye değil fakat zihinlerini aldıranlar pek çoktur.Çünkü böyle insanlar düşünmeye gerek duymazlar.Birileri kendisinden önce düşünmüş ve bir sistem oluşturmuştur nede olsa.Onlara kalan ise bu sisteme uyum göstermektir.Ne yazık ki kendi düşüncelerini satmayan insanlar çok azdır.Hiç pahasına satılan zihinler.Bak bu kötü.
Düşüncelerin satılık olması.

Kaderin ardına sığınmak,itaat et kurtul deyimleri,toplum baskısı,asker baskısı,siyaset baskısı,aile baskısı,din baskısı…
Çok basınç var bu dünyada kulaklara zarar veriyor.

Bireysel davranış özgürlüğü ise pek mümkün olmayandır.Ben özgürüm istediğimi yaparım deyimleri ise sadece fantezi.Bireysel özgürlük ancak bir uydurmacadır ve bireysel sınırlardırmalar vardır.Bunun sebebi ise bireyin özgürlüğünün çoğunluğa verebileceği zararlar ve rahatsızlıklar.Birey topluluğun bir parçası olarak bir sınırlandırma ile karşılaşıyor ise bireylerin oluşturduğu topluluğun özgür olması mümkün değildir.Yaratılış itibari ile insanların ancak düşünsel anlamda özgür olabileceği görülür ancak.Bakıldığı vakit düşünceler o kadar çeşitlidir ki.Birçok dini inanış vardır bunların hepsi düşüncenin özgürlüğünden gelir.Fakat hiçbir topluluk tamamıyla bir değerinden farklı değildir.Hepsi bir diğeri ile muhakkak bir ortak paydası vardır.Aynı din içerinde bile farklı mezhepler ile düşüncenin özgürlüğünden kaynaklanan farklılıklar vardır.

Sayfalarca güzel düşüncelerinizi okudum.Hepsinden kendi payıma düşeni aldım.saolun..
Özgürlük kelimesini bile kısıtlıyoruz farketmeden.Hepimizin özgürlükten kastı farklı.Onu bile özgür bırakmıyoruz yazık..Kimimize göre dikbaşlılık kimimize göre baımsızlık kimimize göre başıboşluk.Hayır kabul etmiyorum hiçbirini..
Gece 3te bangır bangır müzik dinleyip kimse bana karışamaz değil.Karışıyorlar bal gibi.Toplum içinde yaşıyoruz nalet olsun.Hiçbirimiz özgür değiliz.Bazılarımız biraz daha fazla sadece hepsi bu.
Benim fikrim sadece metafizik anlamda özgür olabildiğimiz sadece düşünce bazında.Gerisi hep palavra.Hangimiz özgürüz ki dostlarım ve/veya daha çarpıcı olsun hangimiz yaptıklarımızdan mutluyuz.Yapabildiklerimiz, gördüklerimiz, tattıklarımız, dokunuklarımız sadece belli sınırlar içine sıkıştırılmış.Duygularımızda ise sınır yok, uçsuz bucaksız, dilediğince özgür..Kim bana ayrılığın ne hissettirdiğini anlatabilir, o sonu gelmeyen üzüntüyü.Düşünceler kurşun geçirmez, yok olmaz, sahip olunmaz.Düşündüğün sürece özgürsündür.Tabi onu da kısıtlamazsak..


not:
yazımı kontrol edemedim.yanlış varsa affola..

ormanda yürürüm kimseyi tanımam

Özgürlük diyoruzda hangimiz tam olarak özgürlüğü yaşadığımızın farkına varabildik.Bu yüzdendir ki oylarımızla kendimizi ezdirdik.Ama şu bir gerçektirki özgürlük kafana eseni yap asla olamaz !

O zaman faşistler demezmi : " Ee buda bizim özgürlüğümüz ".

özgürüm iyi bir insan olduğum için özgürlüğümün kimseye bir zararı yoktur.

Bireyin kendini gerçekleştirebilmesidir. Kendini gerçekleştiren her birey özgürdür...

İsyanın önceki aşamasıdır özgürlük...

-Kime göre, neye göre, hangi zamana göre "Özgürlük", önce bunu bir sormak gerekir. Zira kavramların tanımı zaman içerisinde ve kişiden kişiye değişebilir.

-Bence özgürlük, hiçbir iktidarın etkisi altında kalmadan karar verme yetisidir.

vermediğiniz bir şeyi alamazsınız, kendinizi vermeniz gerekir. Devrim'i satın alamazsınız. Devrim'i yapamazsınız. Devrim olabilirsiniz ancak. Devrim ya ruhunuzdadır, ya da hiçbir yerde değildir...

geçen sene işlediğimiz felsefe dersinden örnek vericem ben. hocamız sormuştu özgürlük nedir diye. biz de insanın istediğini yapabilmesi falan diye cevap vermiştik. istediğimiz şeyi yapmaksa şimdi isteseniz aya çıkabilir misiniz diye sormuştu. biz de haliyle çıkamayız dedik. o zaman özgür de değilsiniz sizin tanımınıza göre demişti. yapmada özgürlük yoktur çünkü istediğimizi istediğimiz an yapamayız. olmada özgürlük yoktur çünkü istediğimiz şey olamayız. ancak ve ancak tercihlerde özgürlük vardır. bir şeyi yapmayı ya da yapmamayı tercih edebiliriz. o şekilde veya bu şekilde yapmayı tercih edebiliriz. hayatta her şey en azından iki seçeneklidir. kendini zorunlu hissetsen dahi yapmamayı seçebilirsin. ama sonuçlarına da katlanmak gerekir. bu da sorumluluktur.

ozgurluk bana gore; yapmaya calistigin seyi kendi istegin icin yapmaya calismak, yapmak istemedigin seyi de kendi itemsizligin icin yapmamak, baskalari icin degil...