Varolma olanakları uzamı. Renk Mavi.

Yaralı kuşlar belgeseline ilk çekim. Tüm uçmayı bilenler susmayı tercih etti önce. Üçyüzaltmış dereceyle bakmasını bilenden,derin dalıcılarına, onlarca kilometreyi molasız uçabilenine değin.
Gözlemlemek her zaman için güzel değildi,bazansa çok eğlenceliydi. Martı johnıten Levingston'un deneyimsel macerasını kendi olanakları,duyguları,yetileri ve istençleri çerçevesinde gerçekleştirenler "gerçekçi ol imkansızı iste"yi yaşayanlar oldular.
Zamanı kuantum teorisiyle varoluşlarında çözen ve yaşayanlar bildiler. Nerdeyse sonsuz sayıda ki kuarkın bölünüp birleştirerek oluşturduğu evren sayısıda sonsuzdu. Varoldukları anı ortaya çıkaran kendi tercihleri. İçinde yaşadıkları evrende varolan her neni kendileri onayladılar. İstemedikleri ve bilmedikleri de dahildi içinde yaşadıkları uzama.
Bilmedikleri her zaman kalacak; çekimleri yittiğinde yönelecekleri yeni kapılar olarak,açarsa kendi bilinçleri ,ilgileri,umutları olacak. Bilinmeyen kalacak olan Pi faktörü.
Hiçbineni yargılayamazsın;çok üst bir farkındalık noktası. Kendi değiştirmek istediklerin,yönelmişliğin ve edimlerin de dahil yargılamayan yanına.

Mavi tüy'ü ilk okuduğımda pilot olmak istemiştim. Hayaller sınır tanımıyor ve onlar inanmak istediğimiz sürece varlar.
Birer martı olduğumuzu düşünün; artık uçmak keyif veriyorsa kanatlarımız güçlenmiş demektir..