Seni ne zaman özledim biliyor musun?
Muavinin kolonyayı avuçlarıma döküp,
Yüzüme sürdüğüm an ellerimi.
Hasan Cingiz
Çok fazla ses duymadım
Kendi çıkardığım sesler dışında
Yani,
Hep sessizlikler içinde geçti gençliğim
Öyle çok fazla renkte görmedim
Yeşilden başka
Ve biraz da mavi gördü gözlerim
Gözlerim mi?
Onlar koyu kahverengi
Hasan Cingiz
Yokluğuna fırça atıyorum... Yalnızlığıma değil!
Hasan Cingiz
hasan cingiz güncellik dan alıntıdır...