Ölümden Sonra Yaşam

Ruh ve Ahiret kavramı,baktığımızda bütün dinlerde değişik şekillerde ama özünde aynı olan şey.Peki insanlar neden ölümden sonra yaşamak isterler ? Sanırım tek bir kelime bile yeterli bir cevap olur ''Açgözlülük''.Tabiki başka psikolojik sebeplerde var ama genel olarak açgözlülük temelindedir.Peki insanlar neden hiçkimsenin görmediği,anlatmadığı,bilmediği bu ölümden sonra yaşayacak ruhun varlığını düşünüyor ? Çünkü bedenin öldüğü kesin,ölümsüzlük için daha tinsel tanrısal birşey gerekiyor insanlara veee tadadam işte ruh böyle yaratıldı.Dikkatli baktığımızda bütün dinlerde ruh tanrı tarafından yaratılmış sonsuz ve ölümsüz varlıktır ve ancak tanrı onu yok edebilir.Peki insanın ölümlü olduğu kesinse,bu ruh insan olmadan önce ne yapıyordu ? Başka bir bedendemiydi ? Öyle olsa bile yeni bedeni eskiye dair birşey hatırlamıyor burası kesin.Tanrısal bir mekandamı bekliyordu ? Ona dair birşey hatırlayanda yok.Peki bedenden ayrıyken hiçbir bilinci olmayan bu ruhun,bedene girip yaşayıp,öldükten sonra bedensel şeyleri hatırlayacağı ne malum ?Yani bizi biz yapan,bildiğimiz tek şey bedenimiz ve bilincimizin yer aldığı beynimiz.Peki bunlar ölünce bu ahireti nasıl yaşıyacaz ? Yada bu yaşamak nasıl bir yaşamak olucak ? Bunlar cevapsız sorular;gel gelelim dinlerdeki ahiret tasvirlerine.Çoğu dinde ahirette zevk ve acı adında iki kutup vardır.Bunlar dünyada duyu organlarımızla algıladığımız şeylerin sınırlarıdır.Zevk de olanlar dünyadaki herşeyi sonsuza dek tadacaklardır;acı da olanlarsa dünyadaki bütün acıları sonsuza dek tadacaklardır.Peki bu zevk ve acı kavramı bedensel birşey değilmi ? Ölye.En azından ruh varsa bile;bedenle ruhun karşımının ortaya koyduğu kavramlar.Peki beden olmadan ruhun bunları yaşaması nasıl mümkün ? Sanırım buda cevapsız bir soru.Hadi diyelim yaşaması mümkün;peki ruhun,dünyasal hiçbir parçası olmayan şeyin,bilince sahip olmayan şeyin dünyasal bilincimize bağlı zevklerimizi nasıl seçip tadması bekleniyor ? Belki ruhun bilinci var diyeceksiniz;eğer öylese birçok dinde var olan reankarnasyon şöyle olurdu.Bir anne ölürdü,eşşeğin bedenine giren ruhu daha sonra oğlu tarafından kırbaçlanarak sürülürdü ve anne bunların hepsini hatırlayıp,hissederdi ? Bu mümkünmü ? Sanmıyorum.Kısaca ahiret inancı insanoğlunun dünyadaki tatminkarsızlığının yansımasıdır.Varlığıan dair hiçbir kanıt yoktur,iddia edenlerde hiçbir soruya cevap veremezler.Birçok inanandan şu sözleri duyuyorum;eğer tanrı varsa o senin bile tahmin edemeyeceğin şeyleri yapabilir,ruhlara bilinç sağlayabilir! Peki şöyle düşün;sen bir kere yok olduktan sonra tanrının etkisiyle gerireceğin olaylar ve tekrar birleşmen vsvs sonra sen tekrar sen olacakmısın ? Yani dünyada bile kırılan bir vazoyu en iyi yapıştırıcıyla birleştirdiğinde o artık parçalanmasa bile eski vazo olmaktan çıkmıştır.Sen bile 1 yıl önce olduğun sen değilken ölümsüz bir ruhun;senin ufak dünya hayatını yansıtabileceğini ve aynı sen olarak kalacağını nasıl biliyorsun ? İşte bilinmeyenler bla bla bla... Peki cevap ? Bende bedenim öldükten sonra başka şekilde bir hayat yaşayamayacağımı söyleyemem,lakin yaşayacağımıda söyleyemem.Peki ozaman,şöyle yapmaya ne dersiniz ? Dünyada tatmin olmak için düşünmek,felsefeyi kullanmak ve erdemli birşekilde hazlara kavuşmak.Aynı zamanda acıyıda yaşamak niye mi ? Çünkü devamlı saadet olmaz,acı olmadan daha çok zevk olmaz;zevk olmadanda hüzün dolu acılar olmaz.Bu dengeyi kurup,yaşamaya devam etmek ve yanınıza bir kutu alıp yaşama herşeyiyle sarılmak mantıksız mı ? Değil di mi ? Hmm tamam duydum,bu kutunun içinde ne var ? Ölüm! Peki niye yanımızda taşıyoruz,çünkü her canlı ölür;herşeyde olduğu gibi bundada denge vardır.Ölüm olmadan,yaşamda olmaz.Buyüzden ölümü bir kutuda yanınızda taşıyın ve açma zamanı geldiğinde çalan zilden sonra mutlu bir şekilde açın.Eğer bundan sonra bir ahiret yaşamı varsa,oda size süpriz olsun.

Yazar:Bendeniz.

başlangıç yoksa, (ki yokda yokken) bir sonun varoluşunu nasıl hayal edebiliriz, bunun hayali yani düşünceside olmaycaktır gibime geliyor.

ölüm sürekli ışığın gözden akması be beyinde 3 boyutlu olarak belirlenmesi olarak kavramlaştırılıyor, beynin oluşturduğu anlam yanıltıcıdır. kendine göre anlamlı kılar bedenen bize ve benliğimize anlamsız kılar bedenin görmek istediğini veriri veya duyuların algı sezgi vs...

?

bir vazoyu bizim algı algılar bir pire vazoyu vazo olarak algılamaz hatta görmez. onun için boşluktur sadece.

ölüm sonradan kazandırılan bir tepkiselliktir temeli korkuya dayanır tüm felsefeside aynen korkuya dayanır. yani korku kelimesine ölüm giysisi giydirilmesidir ve filozofta bu işin sihrini oluşturur.

soru ve cevapların peşine düşersek sorumu cevapları oluşturur cevapmı soru oluşturur karmaşasına geliriz düşünsel tıkanma kabızlık.

sadece kaba zıtlar üzerinden bir halt-ı endam anlaşılamıyor.

bizi biz yapan birşeyde yok onuda nerden çıkarıyoruz anlamıyorum.

beden gerçekten ölüyormu ne kadar kaba ve basit bir algılama daha doğrusu algılamama, bedenin oluşturan elementler kimyasallar nereye gidiyor.

ölüm diye anlam giydirilen kelime varsa eğer 1000 yıl önce bizler yani şu forumda yazanlar yoktu, şimdi varsak nasıl olacak bu durum yoktan var olma felan filan...eğer bundan yola çıkarsak bizi tanrı bey yarattı deriz ve varoluşçu yaradılıştı bir kodese haps oluruz bunu biraz bilgilenenlerde görüyorum ara sıra zıp zıp hop hop...

bir taşın bile bilinci varken merkez olarak doğayı değilde cosmoso değilde sadece et ve kemikten ibaret kasapların elindeyse düşünce biz biz değiliz hem biz olmakda iyi değil ben olmak gerek.

beden olmadan düşünce vardır, cenin gelişimine bakalım hele. ilk bedenselleşme beyin canlısı ile başlar. düşünce oluşturur bu işin mimari diyelim, düşünce tanrı diye ifade edilen kavramdır temelinde, tanrılar ilkkin insandır tektir bu tek birey düşüncesi ve sonra evrenselleşme ile birlikte tanrı göğe çıkarılır sonrasında olacak tarının tahtına her bireyin oturmasıdır.

kısa kısa kestik üşeniyorum detalı yazmaya hem eğelenceli olsun

zıpladım ..

Kimin neyi nasıl algıladığı ayrı bir konuda;ortada algılanacak veya algılanamayacak birşeyin olup olmaması konu.Adı üstünde beyin;kanla oksijenle çalışıyor.Beden ölünce bu şeyler beyine gitmiyor ve beyinde ölüyor.Ne oluyor ortada algılayacak birşey kalmıyor.Buna ölüm deniyor;yoksa bende köpeğimin adını ölüm koyarım köpeğimdenmi bahsediyorsunuz derim ama bahsettiğimiz bilindik ölmek kavramı ve insanların bu ölümden korktuklarını gösteren sonraki yaşam denilen şey.Birde şu noktalama ifadelerini düzgün kullansan birde zıplaya zıplaya yazmasan daha anlaşılır olabilirsin.

{ [. (ölümden sonra sadece " ölüm" var,) (tıpkı "öncesinde" olduğu gibi !)] }

noktalama ve çemkirmelerden çıkan arızalar sadece güneşten yayılan radioactive den kaynaklanmaktadır çanaklarınızla oynamayın elleme yin

Ölüm kavramını başka şekilde düşünüyor ve buna idealist anlamlar yüklüyor olabilirsin ama bahsettiğim bildiğimiz ölmek.Bu ölmekte yaşamadan olmaz.Yaşam olmadan ölüm olmaz,ölüm olmadanda yaşam olmaz.Benim yazımda vurguladığım senin anlamadığın veya anlamak istemediğin gibi dinlerdeki ölümden sonra yaşam inancı ve buna inanan insanların boş umutlarıdır.

Ölümden önce yaşam var mı ki?

Herkesin hayalgücü tükendiğinde artık hiçkimse dünya için tehdit olmayacak ...

Chaos arkadaş yazılarıyla onu kastettiği için öyle söyledim.Yani yaşamdan önce ölüm vardı,yaşamdan sonrada ölüm olucak gibi birsürü yazı yazdı.

ne ölümü tam olarak ne olduğunu ifade ederim, nede yaşamı
isteyen istediği anlamı yüklesin, ancak beni kendi anlayışınızla ifade etmezseniz güzel olabilir mesela.
ölümden öncesi sonrası yaşamın ne olduğu veya anlamının ne olduğu çokda umurumda değil aslen, fakat mesele şu ki bin yıl öncede vardım bin yıl sonrada var olacağım geçmişden nefes alıp gelecekden gelirken sadece zıplarım. geçmiş ile gelecek diye bir ifade varki bende tam bunun arasında duran bir gölgeyim o halde ben ölümüyüm yaşarmıyım yoksa ne yaşar ne yaşamazmıyım
offf

ölümden önce yaşam yok ölümden sonrada yaşam yok boşlukda asılı kalırsınız hepisi o kadar yaw..

öyle bişey yok Öldükten sonra çürüyeceksin işte olay bu kadarla sınırlı

Ey kara cübbeli!
Taş atma bu dünyayı bilmek isteyenlere.
Onlar yaradanın sanatı peşindeler;
Seninse aklın fikrin abdest bozan şeylerde...

Dünya dediğin bir bakışımızdır bizim;
Ceyhun nehri kanlı göz yaşımızdır bizim;
Cehennem, boşuna dert çektiğimiz günler,
Cennetse gün ettiğimiz günlerdir bizim.

Ben bıyıkları süpürge etmişim meyhanede:
Hayırmış, şermiş bırakmışım ikisini de.
İki dünyayı karpuz gibi önüme koysalar
Ne birine metelik veririm, ne ötekine.

Ömer Hayyam

Yaşam olmadan ölüm olmaz..Ölüm olmadan da yaşam olmaz..evet boşlukta asılı kalıp hangi rolde dünyaya geleceğini belirlersin..ki buraya henüz vakıf olamadım..yani kişi sakatlığı bilinçli olarak mı seçiyor..ya da kadın bedeninde erkek ruhu taşımayı..ya da tam tersi erkek bedeninde kadın ruhu taşımayı..