Neden Düşünüyoruz?

sy m%nŞhe
insan doğuştan kötü düşünmek için programlanmış değildir. insan doğuştan boş bir levhadır hayatla şekillenir. ayrıca şu konuyu iyice açmalıyız kötü derken neyi kasdediyoruz bana kötü gelen şey sana iyi gelebilir bunun bir ölçütü var mıdır? konuyu çok değişik tarafa çektik konu dağılmasın neden düşünüyoruz çünkü varız.

Kimine göre yalnızlık, hasta kişinin kaçışıdır; kimine göre de, hasta kişilerden kaçıştır. (Nietzsche)

Düşünmek sanıyorum birazda irade dışıdır.Çünkü istemediğimiz şeyleride bilinç altının etkisi ile düşünebiliriz............Bazen beynin karşılaştığı her soruya bir cevap bulmak zorunda olduğunu ve bunu yapabileceğini düşünüyorum...ancak bir yandan da eğer bu her birey için geçerli olsaydı bazıları yerinde saymak için bukadar inat etmezdi diye düşünüyorum....Sanıyorum toplumsal yapıda düşünmeyi olumsuz etkiliyen faktörler var.Sanıyorum düşünebilenlerin şansı bu faktörlerden uzaklaşmayı başarabilmeleridir....ve neyi düşünüceklerine kendilerinin karar verebilmesidir....

İşimize geliyor o yüzdeen düşünüyoruz ama aslına bakacak olursak biz hep düşünmüyoruz vites atma vb. şeyler düşünmeyle olmuyor belli bir süre sonra insan vites atarken kafasından düşünmüyor 3 teyim saydım şimdi 4 e atacam die... Zorunlu değil düşünmek ama düşünmeyi herhangi başka bişi ile karıştırmayalım kafa yorunca farklı şeyler olduğunu anlarız eminim ki..

zannımca hayatta kalma güdüsünden dolayı çıkıyor ortaya. zamanla keyif vermeye başlıyor. biraz daha sonra alışkanlık haline geliyor. daha da ilerlerse dert oluyor. en sonunda düşünmemek için içmeye başlıyorsun

En değişik yorum galiba buydu

Düşünmek bence, doluyu boşaltmak, boşu doldurmaktır.
Bu doğal sirkülasyon sayesinde, yaşam boyunda beynimiz hareket halindedir.

Ben def ettikçe alçak virüsler ürüyor. Ben doğrumu deştikçe onlar komikmiş gibi gülüyor. Bilmiyorlar aslında onlar karşımda yavaşça ölüyor....

kısıtlanamayan önüne geçilmeyen zihin dayatması...

NEDEN SIÇIYORUZ GİBİ OLMUŞ BU SORU.

tırmandım, tırmandım, düşledim, düşündüm; ama her şey sıkıYoRDu beni. Ağır işkenceden yorgun düşmüş ve daha beter bir düşle uykusundan uyandırılmış bir hasta gibiydim..

neden dusundugumu hıc dusunmemıstım

Qui nil potest sperara,desperet nihil...
http://epigrafi-mitoloji.blogspot.com/