kendini bilmek ve mutluluk üzerine...

kendini bilmek ne demektir...?

bir insanın kendini bilmesi mümkün müdür...?

bir insan kendini nasıl bilebilir...?

her insan kendi midir...?

kendim diye düşündüğümüz şeyin oluşumunda kendimiz dışında bir etki olmamış mıdır...? olmalımıdır...? olmamalımıdır...?

okuduklarımızın, seyrettiklerimizin, dinlediklerimizin, hayal edilmişlerin ve hayal ettiklerimizin bize -bilinçli yada bilinçsiz bir şekilde- kattıkları, bizi kendimize yakınlaştırmış mıdır...? yoksa uzaklaştırmış mıdır...?

insanın kendi olabilmeden ve kendini bilmeden istediği şeyi yaşaması mümkün müdür...?

isteklerimiz kendimiz bilmeden yaptığımızda o isteğe ulaşmak ne kadar olanaklıdır...?

kendimizi bilerek istediğimiz bir şeye ulaşmak ne kadar olanaklıdır...?

hangi şekilde istersek o isteğe ulaşırız...?

mutluluğun bunlarla ilgisi var mıdır...?

mutlu olmak isteklerimizin gerçekleşmesiyle ilgili midir...?

peki mutlu olmak için ne gereklidir...?

kendini bilmek...?
istemek...?
emek harcamak...?
ulaşmak...?

tüm bu aşamaları geçmeden mutlu olmak mümkün değil midir...?

gün içerisinde binlerce veriye maruz kaldığımızdan ve bu verilerin sadece bir kısmını bilinçli olarak algılayabildiğimizden alsa istemlerimizin ne denli bize ait olduğunu bilemeyiz diye düşünüyorum. jung'un bilinç dışı teoremini bi incele istersen sn. eco.

tabi soruların sadece bir kısmına cevap vermiş oldum. hepsinin kesin cevabını biliyor olsam yaşamazdım diye düşünüyorum.

Çabanın kendisidir...

Elbette, en azından ''çaba'' göstermesi mümkündür...
Çaba göstererek, yani tanıyarak...
Genellikle... sıradan da olsa, basit de olsa, bayağı da olsa...
''Ben'' kurucu öznedir, tasarımcıdır, hayalcidir ve dönüştürür...

Ben yaklaştığımı hissediyorum...


Pek olası değil...

İstediğimizi elde etmişizdir; ama ''farkındalık'' sahibi değilizdir, ne olduğunu anlamayabilir, ondan vaz geçebiliriz...
Dedim ya, çabanın kendisi kutsaldır
Emek ve çaba harcayarak...

Mümkündür
Zaman zaman Azimle zıçan, betonu deler

Onu istemek

Onu istemek ve emek harcamak... Ancak, her istediğimiz her zaman yahut o anda olmayabilir... Mümkündür...

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

veled'e...
"jung'un bilinç dışı teoremini bi incele istersen sn. eco."

teşekkürler... ama jung'un değil sizlerin cevaplarını tercih ederim... o yüzden bu forumda böyle bir başlık altında bu soruları sraladım... (sn. 'yi kullanmasak olmaz mı?)

bende kendime bolca sorup duruyorum bu soruları,sanırım kendimce en doğru yanıtları bulduğumda büyümüş ve iyi bir hayat yaşayabilmiş olacağım,yanıt hiç bulamıyorsam ya da yetersizse yaşamayı becerememiş ve mutsuz biri olacağım.

Sizi tanımıyorum! Sizin yasalarınızı, nizamınızı, kuvvete dayanan yetkinizi tanımıyorum! Bu yüzden asın beni! Louis Lingg

kendini bilmek önemli bişeydir. Zira kendini bilen haddini de bilir buda sadece kendini biliyor olmanın bireysel mutluluğu sağlamadığını gösterir...
peki nasıl bişeydir kendini bilmek ____ dünya görüşünün oturması, nelerden hoşlandığını, nelerden nefret ettiğini ve neden olduğunu çok iyi bilmen yani seni dünyadaki insanlardan farklı yapan bakış açın düşüncelerin hissettiklerin yada tam tersine onlardan biri yapan ya da seni canavar yapan beni ucube yapan ötekisini melek yapan(her türlüsü mümkün) işte bu tüm yansıyanlar ve içine baTanlardan, senin nedenini oturtmuş oldukların ve kabullenmiş olup seni, yaşayabiliyor olman artık bu sana mutluluk mu getirir hüzün mü yoksa bi bok getirmez mi bilemicem..

tırmandım, tırmandım, düşledim, düşündüm; ama her şey sıkıYoRDu beni. Ağır işkenceden yorgun düşmüş ve daha beter bir düşle uykusundan uyandırılmış bir hasta gibiydim..

sorular size... cevaplar bana...

elinde olmayan ve tamamen tesadüfi bir kaza eseri bacaklarını kaybeden bir insanı ele alalım. bu insanın "kendisi" olmasına dışardan çok büyük bir müdahale gerekleşmemiş midir? sadece fiziksel açıdan değil, içinde bulunduğu durum ruh halini ve psikolojisini de derinden etkilemez mi? kendine olan bakış açısını. varlığının tümünü etkilemez mi? bu insanın mutluluğu neye bağlıdır? yeniden bacaklarına sahip olmasına mı, yoksa durumunu kabullenmesine mi? durumunu kabullenirse emek harcamamış olmaz mı? veya kabullenmek mi kendisi olmasını, mutlu olmasını sağlamıştır?

benim kafam karıştır yauf

tabi ki kaldırabiliriz sn sıfatını.

galiba hiç bir insan kendisi değil ve mutluluğun da tüm bunlarla bir ilgisi yok.

veled'e...
"elinde olmayan ve tamamen tesadüfi bir kaza eseri bacaklarını kaybeden bir insanı ele alalım. bu insanın "kendisi" olmasına dışardan çok büyük bir müdahale gerekleşmemiş midir? sadece fiziksel açıdan değil, içinde bulunduğu durum ruh halini ve psikolojisini de derinden etkilemez mi? "

haklısın... hem fiziksel hem de ruhsal olarak başka birisidir o kişi... kendini bilmek ne demektir?

"kendine olan bakış açısını. varlığının tümünü etkilemez mi? "

evet etkiler... tüm bu büyük değişime rağmen, kendini bilmek ne demektir?

"bu insanın mutluluğu neye bağlıdır? yeniden bacaklarına sahip olmasına mı, yoksa durumunu kabullenmesine mi? "

yeniden sahip olacağı bacaklar kaybettikleri olmayacaktır hiç bir zaman... durumu kabullenmesi mutluluk anlamına gelmiyorsa da (işte kendini bilmek için atılmış bir adım) yaşamaya devam etmek için bir başlangıçtır...

"durumunu kabullenirse emek harcamamış olmaz mı? "

durumunu kabullenirse tam tersine emek harcamış olur... kolay bir şey midir o andan sonra zorunlu olarak gerçekleşen fiziksel ve ruhsal değişimini kabullenmek?

"veya kabullenmek mi kendisi olmasını, mutlu olmasını sağlamıştır?"

sanırım anahtar cümle bu! kişi kendini tam anlamıyla gördüğü (olmak istediğini değil olduğunu) zaman kendini bilmek süreci başlar... kişisel değişim ve kişisel devrim için gerekenler ortaya çıkar... yada hiç bir şey gerekmediği... kişi olduğu şeyden mutludur... ama verdiğin örnekte dışardan çok büyük bir müdahale olmuş ve kişi ister istemez değişmiştir... yeni kişiliğini(fiziksel ve ruhsal) zorda olsa kabullenip ve bu haliyle de yaşamanın yollarını bulduğunda(bir çok örnek duymuşuzdur engelli olduğu halde hayata başka bir yerden tutunan ve gülümseyebilen insanlar hakkında) mutlulukla karşılaşması imkansız değildir...

bir insan kendini nasıl bilebilir?

bir insanın kendini bilmesi mümkün müdür...?

insanın kendisini tamamen tanıması olanaksızdır diye düşünüyorum.her gün yeni bi yanımı keşfediyorum.yaşamımda her geçen gün farklı olaylar yaşıyorum.dolayısıyla değişiyorum.artık hangi olaya nasıl tepkiyi vereceğimi kestiremiyorum....kendimi bilmiyorum..