Ölümsüz olsak ne yapardık?

bu konuyu acan arkadasım bır fılm ızledıdemı bu konuyyu actı bunu acıkca bılmek ıstıyorum . bence sacma bu bıraz cocukca olmus derım. olum dıye bırsey yok olum belkıde bır baslangıc belkıde hak edılen odul vs vs ama bunu yazan arkadas ulasırsa uzun uzun konusmak ısterım bu konu hakkında bıldıklerını ogrenmek ve dusunduklerımı anlatmak ıcın

cennet çok güzel bi yer mi? nerden biliyorsun?şu kitaplar demi... evet ..ruhun sonsuz mutlulukla birleşsin ((: cennette!

Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancların en seçkini,
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
O kız oğlan kız erdem dağlara kaldırılmış
Ezilmiş, hor görülmüş el emeği, göz nuru,
Ödlekler geçmiş başa, derken bozulmuş mertlik,
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen’e
Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız koymak var, o koyuyor adama....
WİLLİAM SHAKESPEARE

Ölmek icin elimden geleni ardıma koymazdım ve tehlike diye bisey olmazdı

Bana göre konuya geniş açıdan bakmak gerek, ölümsüzlük demek daha ileri bir bilinç düzeyine ulaşma şansı demektir (daha çok zaman ve bilgi edinme şansı olarak bakıyorum).
Zeka ve kapasitenin artması ile ölümü düşlemek veya özlemek kavramı ölümsüz ve günümüz zeki insanından daha zeki bir insan için söz konusu olmaz gibi geliyor.

Ölümsüz olsaydık Hayattan bezerdik.Yaşlılıkta ne yapıcaktık Peki.KEndimize nasıl bakıcaktık.Çok zor olurdu.

Yaşlılık kavramı ortadan kalkacak
Ölümsüzlüğün bir diğer anlamadı bu..

Allah korusun...yeterince zor hayat. sonsuza dek çekmek istmezdim bu kahrı. hele türkiye de yaşamak 100-150 yıla bedel.

Ölümsüz olsak eninde sonunda ölmeyi isterdik ve ölmeye çalışırdık. Başka hiçbirşey olmazdı Nasıl desem mesela; çok yorgun argın olunca dinleneyim derken uykun gelirya uyku gözünden akar bayılırsın uyusam diye aynı o hale gelirdik ölmek için.

bu dunya yeterli olmazdi insanlar icin... silahLAr olmaZdi , intihaR OLMAzdi, korku olmazdi, ama bol bol sevisirdiniz cunku cok kalABALIK Olurdu

zaten ölümsüzüz tıpkı herşey gibi hep vardık var olmaya devam edeceğiz herşey parçalı fakat temelde aynı tekil durumda bir bütündür.

öldüğüne inanılan herşey aynı zaman ve mekanda asılıdır sadece kör olan göz ve algılarla bunu göremeyiz, değişim yani hareket var ölüm denilen çürüme bir eylem bir değişim bir harekettir.

olmayan bir şeyden, yani hiç olmayan bir durumdan korkmak bu kavram üzerinden bize öğretilen düşünce mekaniği ile düşünüp aman dünya sıkıcı olurdu kimseye yetmezdi demek ilginçtir.

zaman ve ölüm nedir anlamış değilim. zaman akmaz "an" vardır herşey andadır öncesi sonrası veya bir başlangıç bir son yoktur tamda cehennem denilen yerdeyiz.

saat gece birde randevunuz varsa buna hiçbir zaman gidemeyeksiniz. ama gittiğinizden emin olursunuz bir aynada görürüsünüz ve bu sizi ikna eder fakat değil. bir durağan beden toprağa verilir buna ölüm yok oluş denir öyle inanırız öyle inandırılmışız oysa kimse bir yere veya bir farklı zaman mekana gitmez hatta yer değiştirme ve daha uç olarak değişim ve hareketin olmadığı düşünsel gelişimimiz yavaş yavaş algılıyor bilgiye tekil duruma ulaşmak için ihtiyacımız var, uygun basamağa gelince tüm bilgi anlamını yitirir, ve veya fakat lakin sakince düşünelim ak ve selim bir araya gelir belki. bunca kendimizi deşmemiz bunca bok ve cesetle uğraşmamız tekil duruma ulaşmak içindir, tekil duruma ulaşmak isteyen zihin bedensel formdan tümüyle çıkacaktır bedensel formada et ve kemikle yaşamak cehennemdir başka yerde aramayak yoksa manyak olak

hep varız hem yokuz ve aynı zamanda varlık ile yokluğunda tam içindeyizdir.

tanrısınız herkes herşey gibi (cinsiyetsizlik içinde)