Ölümsüz olsak ne yapardık?

Her şeyi yaşadığımız dünyaya göre yorumluyoruz. Ölümsüz olacaksan yaşadığın dünya da ona göre şekillenecek güzel kardeşim. Ah evrimden nasibini alamamış beyinler...

Ölümsüzlük mantıksız görünmesine karşın bilinen ölümlülükten daha mantıklı olduğu kesin. Sonunda ölüm olmadığı vakit dünyada yaptıklarımız daha bir anlamlı olurdu ama ölümsüzlüğün de türlü eksisi olacaktır elbette..

En güzeli habersiz ölümlülük. Ölümlü olmak fakat bunun bilgisine sahip olmamak. Bu sayede ölümsüzmüş gibi yaşayacak fakat ölecektik. En doğrusu bu aslında mantık kurallarına göre ama bunun da şu şartlarda imkanı yok tabi ki. Boş laf yani.

Biz zaten ölümsüzüz!

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *

.B'iz zat'en ölümsüz'üz!?

"Homo sum: humani nihil a me alienum puto.."

-Terentius-

--

.gölge'li_\

bu korkunç birşey düşünmek bile çok korkunç.Bence bir canlıya verilebilecek en büyük ceza olurdu.Muhtemelen bi süre sonra kafayı yerdin çünkü ölemiyorsun ve hiç bir şey anlamlı gelmiyor,eninde sonunda sadece bunları düşüneceksin,niye varım,neden varım,neden ölemiyorum.Korkunç.Tanrı varsa tanrıya şükür ölümlüyüm. . .

dostum çıldırmış olmalısın ölümsüzlük öldürürdü beni çok merak ediosan bu hissi aşık ol birine..

ŞİmdİliK ölÜMüNE KAdaR haYAtTASıN

Bahsettiğin fantastik bir düşünceden ibaret. Ölümsüzlüğü bir mantık içine oturtmaya çalışacaksak benim dediğim gibi kompleks, bütünleşik bir yapı düşünmek zorundayız. Senin dediğin gibi de cevap verilebilir elbette ama dediğim gibi ortalama bi' fanteziden öteye gidemez, Heroes'a falan konu olur ancak. Felsefe bölümünde olduğumuz için azıcık felsefi yaklaşmayı denedim sivrilmiş, olgunlaşmış ve şekil almış almış beynimle.

aşık ol

ya da ölmücekmiş gibi yaşa.. (bunu çok düşünmüyoruz zaten..)

Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancların en seçkini,
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
O kız oğlan kız erdem dağlara kaldırılmış
Ezilmiş, hor görülmüş el emeği, göz nuru,
Ödlekler geçmiş başa, derken bozulmuş mertlik,
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen’e
Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız koymak var, o koyuyor adama....
WİLLİAM SHAKESPEARE

bazı yorumlar cidden yaratıcı

Ey kara cübbeli!
Taş atma bu dünyayı bilmek isteyenlere.
Onlar yaradanın sanatı peşindeler;
Seninse aklın fikrin abdest bozan şeylerde...

Dünya dediğin bir bakışımızdır bizim;
Ceyhun nehri kanlı göz yaşımızdır bizim;
Cehennem, boşuna dert çektiğimiz günler,
Cennetse gün ettiğimiz günlerdir bizim.

Ben bıyıkları süpürge etmişim meyhanede:
Hayırmış, şermiş bırakmışım ikisini de.
İki dünyayı karpuz gibi önüme koysalar
Ne birine metelik veririm, ne ötekine.

Ömer Hayyam