hayat doğuştan anlamlı mıdır?

Hayat gayet anlamlıdır. Ölümden sonraki hayata bir hazırlık evresidir. Ne ekerseniz onu biçersiniz..

Hayat, hayattır; öncesiz ve sonrasızdır.
Gerisi safsatadır.

Öyle şeyler ekiliyor ki,kimin ne zaman,nasıl biçeceği belli olmaz..

Ben def ettikçe alçak virüsler ürüyor. Ben doğrumu deştikçe onlar komikmiş gibi gülüyor. Bilmiyorlar aslında onlar karşımda yavaşça ölüyor....

tabiki de hayır..artık sormuyorum bile kendime.sordukça deliyorum be.anlam diye bi kavram bile yok..yoksa deliriyormuyum soru soru türüyo sürekli..

Hım evet evet

Elimden geldiğince önceki yanıtları okuyup anlamaya çalıştım. Yanıtlar arasında bir eğilim gözlemlenebiliyor gibi; "anlam" diye adlandırdığımız şey ile "içeriksel somutluk" olarak yaşadığımız şeyler arasında müphem ve gizli kalmış bir ilişki kurma - varsayma da diyebiliriz- söz konusu bu eğilimde. Kanımca, konu aynı zamanda en genel (felsefi) anlamıyla "iç" ile "dış" kavram çifti ile de ilgilidir. Yani: her türlü zihinsel faaliyet (düş görme de dahil buna) ile enlem ve boylamlara bölünmüş bir fiziki mekanda hareket etme (eylem) arasındaki derin varoluşsal çatışkı ile ilgili olmalıdır "anlam" kavramına yüklediğimiz soru(n)umuz. Yanıtların çoğu, bu çatışkıyı bir doğa gerçekliği gibi kabullenip bundan hareketle önermeleri gerekçelendirdiğini belirtmek, tüm yanıtları içermemesi koşulu ile çok daha yanlış değil galiba.
Ben şahsen, "anlam" denilen şeyin "hayat" ile (yani bu genişleme şeklinde yansıyan fiziki gerçeklik ve onun içerdiği dinamiklik) hiçbir noktada ilintili veya ilişkili olduğunu düşünmüyorum, ne öncel, ne ardıl bağlamda, bu bakımdan da Wittgenstein'in deyimi ile "Dünya ne azalır, ne çoğalır". Anlam, öznenin ürünü ve kurgusu, kısacası: korkusunun yansımasıdır. İyi ki de hayat ile anlam birbiriyle ilişkili değildir, yoksa insanın hiçbir yükümlülüğü ve -galiba- "us" dediğimiz organı da olmazdı.
Kant'tı galiba, şunu diyen: mutluluk ile mutsuzluk kavramlarını lügatten silmeden, felsefi anlamda hiçbir önermede bulunamayacağız. Königsberg'li bu fosil kafa, galiba haklıydı bu öze dönük ironisi ile.
Hayat felsefesi (yani "güzel", "iyi" ve "anlamlı" yaşama ilkeleri) açısından kendimle ilgili olmadığı sürece her "içeriklendirme"nin -ölçülü olması koşulu ile tabii- "doğru" olduğuna inanıyorum, -kısacası: özne ve insan, iflah olmaz bir vıcıklık içinde yaşamak mecburiyetinde olan bir varlıktır. (Oh what a gliddy thing the human being is! - Shksp.)
Yakup Suphi

Not: Kant atfı yanlış da olabilir diye şimdi bir not düşme gereği duydum...İsimde yanılıyor olabilsem de, felsefi posizyon (yani Kant'çı bir posizyon) konusunda yanılmıyorum sanırım...her türlü düzelti girişimine peşinen teşekkür ediyorum.