Alıntı:
Dreamer´isimli arızadan alıntı
ayrıca ergenliğin insanın kişiliğini analiz etmesi ve kendisini gözlemlesindeki etkilerden bahsedersen,zevkle okurum.çünkü ihtiyacım olan birşey.
benim kendimi daha tarafsız ve etkisiz gözlememin yolu varmı? hatta kendimi gözlememin yolu varmı?
|
Ergenlik, yani düşünsel, manevi ve fiziki olarak gelişme, olgunlaşma ve büyüme dönemidir. insan kişiliği çok katmanlı X labirentidir. Ergenlik bu labirentlerden geçerek girdiğin bir yoldur sadece.
Lanet bir dönemdir, ancak herkeste aynı şiddette yaşanmaz. Bazıları geç yaşarken bazıları daha erken yaşar. Hatta bazılarında hiçbir anormallik olmaz. Bu dönemde temel değişim hormonal dengelerindedir. Hormonların tavan yaptığı, duvarlara tırmandığın hararetli bir dönemdir. Sahip olduğun enerji hiç bitmeyecek gibidir bazen, öyleki bunu atabilmek için duvarları kapıları tekmelediğin dahi olur
Bu dönemin en bariz özellikleri asabiyet, anlık fevri tepkiler, hassas ve kırılgan bir psikoloji, alınganlık, ukalalık, densizlik, dangalaklık, arayışlar, melankolik aşklar, ota boka hüzünlenme, hatta gereksiz bir acıtasyon yada gereksiz-abartılı sevinçler yada hiçbiri
Yavrucuğum biz medyum şamarı mı yedik ki burdan seni analiz edelim? Kendini özel hisstmek, ilgi görmek mi istiyorsun?
Ergen bir birey dünyanın en dengesiz bireyi olabilir, onda mana aramak boşunadır; onu kendi haline bırakmak, sabırlı olmak gerekir. Ancak, ebeveynler asıl önlemlerini çocukken almalılar. Bizde cidden yanlış olduğunu düşündüğüm bir şey de şudur: Bizdeki eğitim sistemi son derece sınırlı olup zırt pırt girilen sınavlardan ibarettir. Pek az okul öğrencileri yetenekli olduğu alanlara yönlendirip gelişimlerine katkıda bulunabiliyor.Öğrenci eğitim sistemi içerisinde sürekli savruluyor. Ailenin yapması gereken ya çocuğun yeteneğine göre onu bir alana yönlendirmek(müzik,t,yatro, spor,resim vs) yada adam gibi meslek öğretmek! Eski usta-çırak ilişkisi birçok yönden şimdinin eğitim sisteminden daha yararlıdır. Usta gerçekten ustaysa ve sağlam bir karaktere sahipse çocuğa hem iyi bir meslek hem de iyi bir abi, arkadaş yada eğitmen olabilir. Dersanede öğretmenlik yaparken bazı öğrencilerin okuyacakları kitapları sçerken annesine danıştığını söylemişti; zira anne oldukça iyi bir okur.
Bizde ebeveyn çocuk 40 yasına gelse hala bebek gibi davranabiliyor yada tamamen sorumsuzca davranıyor. En ciddi sıkıntı bağımlı/asalak kişilkler yetiştirmekte.
Bireye kendi sorumluluğunu üstlenmesini sağlamak gerek, kendi problemlerini çözmesini öğretmek ve özgüven aşılamak cidden çok önemli. Şimdi bu konuyu açan arkadaş burdan ne ders çıkarabilir?
Vallahi evladım ben papaz değilim, baban da değilim, bu yüzden ne yapacağını söylemem yersiz olur...
sanırım süper bi yanlış anlatma problemim varki,şimdiden 2 kişi beni yalnış anlamış.
Normal
