Dinin gerekliliği üzerine

din toplumu bir arada daha kolay yönetebilmek maksadıysa oluşmuştur. ve dogmalarla, çelişkilerle doludur. insanların şüphe etmemesi için kitaplarında şüphe etmeyin der. inanan hiç kimse şüphe etmez böylelikle. bunun ışığında doğruyu bulamaz. din insanları tekdüze yönetelebilmek ve insanları tektipleştirmek amacı güder. otoriteyi kuvvetlendirmek ve itaate mecbur bırakmaktır. egemenliği tamamen yönetene devretmektir.

Din yoktur, insanların genellemeleri vardır,nitekim bazen bilim dine dönüşür bazen din bilimsel takılır. Belirleyici öge her durumda bilinenlerden hareketle herşeyi tekil bir genellemeye sığdırma çabasından doğar ve dinin daha yaygın olma nedeni, çoğunluğun doğa dışı düşünerek toplumun kendinden beklediklerini evrensel ilke gibi tasarlama alışkanlığından doğar. İnançlar da o yüzden daha yaygındırlar çünkü inanç bilmediğini reddeder, boş kafayla ermiş olma fırsatı sunar.

hadi yahu, bende var diyorum nasıl olacak? din yokmuşmuş saçmalığa bakar mısınız... hadi yok varsayalım, islamı hangi kefeye koyacaksınız yada diğer dinleri? ama unutmuşum pardon, islam alimleri sizin gibi düşünemezler...

kayıtsız üye'ye...
islam alimleri sizin gibi düşünemezler...

doğrusu islam alimleri (bu da ne demekse...?) düşünmezler olacak... ne zaman kimin tarafından yazıldığı belli olmayan bir kitaptan okuduklarını tekrarlarlar... bir kitap üzerinden alimlik olur mu hiç...?

not: kayıtsız üye ne demektir acaba...? kayıt olmamış mı...? umursamaz mı...?

Din Bir saçmalıklar bütünüdür. Dinlerden önce de ahlak vardı ve sonrada olacaktır. Ama hangi ahlak.

İslamı nereye mi koyacağız? Yunan mitolojisini nereye koyuyorsak elbette, geçmişin inananlarını yitirmiş dini inançlarına mitoloji, bugün hala inananları olduğundan hala gerçek varsayılan mitolojilerine ilahi dinler denilmektedir.

İslam alimi diye bir şey yoktur islam uzmanı vardır,islamı laf ile kanıtlamaya çalışan bilimi,felsefeyi,hayatı dine uydurmaya çalışan adamlara din alimi denilir. Bu din alimlerinin kendileri alim değildir alimler olmasa bir hiçtirler onları mitoloji kitabına uydurup çarpıttıkları için din alimi ünvanı alırrlar. Nitekim bütün islam alimleri de yeni icat yeni matematik yapmamıştır zaten, Euclid i, Archimedes i, Aristoteles i, Platon u, Pythtogoras ı vs islama göre yorumlamış, batı kültürü ortaçağda skolastiğe gömüşmüşken bunları unuttuğu,islam yeni olduğu ve felsefi altyapıya ihtiyaç uyduğu için, burada o dönemde tersine kıymetlenmiştir. Nitekim ortaçağdan sonra sahipleri geri almış hatırlamış, islam kültüründe hiç bir zaman değişmeyen herşeyi din e uydurma saçmalığından da kiliseyi susturarak kurtuldukları için uzaya kadar çıkmışlardır.


Ben de pembe Unicorn var, evrenler onun osuruk kabarcıklarından doğar ve içindeki canlılar kabarcığın yüzey gerilimini tanrılaştırırlar diyebilirdim o zaman. Hatta Pembe Unicorn osuruğunu takip etmediğinden ötürü bu osuruk kabarcığı içindeki miniminnacık varlıklar açısındsan görünmez, bilinmez, düşünülemezdir Lakin bizim her şey ve ötesi dediğimiz her şey bir anlık gaz dır onun açısından.

Alim olan inandığını ispata çalışmaz,alim olan buluşunu,gözlem ve hipotezlerini kurar bir şeye inanmaz bilebildiğini açıklamakla yetinir. Din ve bilim bir arada olmaz, doğayı açıklayan da bilim olur o nedenle. Bilim her şeyi açıklayamaz diye saçmalamayın sakın kafadan uyduruk aptal çocuğun bile düşünebileceği basitlik abidesi putlardan ibaret pembe unicorn dan çok daha iyi açıklayabildiği kesindir. Nitekim islamın Allah ı da insanın uydurmuş olduğu bir tek put olup, kabe de muhammedin asası ile kırılamayan tunçdan dökme tek putun isminden ibarettir.


Uydur uydur inan ne olacak, illa tanrı arayan tekilci zihin tapınıcısına tanrı çok; kendi hayali imgelemini yücelttiği sürece kanıt da. Çünkü doğal gerçeklik, merak vs umurunda değil bu insanların atadan kalma masallara tapınmayı akıl zannetmekteler. O kadar zavallı ve egoistler ki kendileri bir şeye inanınca bunun gerçekten varolması gerektiğini düşünüyorlar.

Asıl gerçek ise ilk cümlemin başında da değindiğim gibi gerçekte bir şeye inandıkları da yok yani inanç bir sığınma,örtbas kendini kandırmas, güncel korku ve kaygıların esiri olmaktan yalan dolana üçkağıtçılığa dönüşmüş karakterini savunmadan ibaret. Asıl tapındıkları para ve şan şöhret bunların kral olmak,hakim olmak her şeye sahip olmak evrenin tüm nimetlerinin ayaklarının altına serilmesini herkesin kendilerine hayran olmasını isterler,tatminsiz ve özgüvenleri dibe vurmuş durumda. Yalan söylemeyi adet edinmişler beyin durması dediğim zihin hastalığından ötürü, yoktan sonsuzluk sebebi var etme saçmalıkları ile çemkiriyorlar tek mesaj ile. Akıllarınca üzerlerine düşeni yapıyorlar bu köleler böylelikle de.

Gelecek nesili bizim yetiştirmemiz yani daha doğrusu yetiştirmeden serbest bırakmamız gerekirdi ama hastalık çok yayılmış, o yüzden bunlar birbirini savaşlar ve iktidar olma savaşları ile yiyip bitirecek doğa yine devam edecek. Çünkü sadece doğa var ve tek kesin doğa kanunu doğa dışı, doğadan sapmış, kabuklar yaratmış, korkak,güvenlik manyağı,kendini korumak için çevresini bozan, kafasına göre takılıp dengesiz üreyen doğa ile ahengi olmayan alternatif yani hastalıklı yaşam biçimlerinin ergeç kendi kendini tülketmesi. İnsanın bu denli şapşallaşabilmesi çok ilginç, kendi ölüm karşıtı canlı kalma davranışından doğan bir ölümü reddetme imgesi olduğunun farkında değil yaratıcılık masallarının. Ölümsüz ruh,ölümden sonra yaşam, ödül, cennet vs. Ego. Doğmadan önce yoktuk öldükten sonra da yokuz. İlla bir bütünün parçası düşünülmek isteniyorsa o doğa ötesi değil içine doğduğumuz ve şekillendiğimiz doğanın kendisidir ve bunun kişiliği amacı, tekil niyeti,insanca arzuları vs olmadığından ilahi değildir, saf ve daha ötesi olmayan bir gerçektir sadece.

Dinin ihtiyaçlık seviyesi ya da gerekli görülüp görülmemesi kişisel yapıya göre değişebilir bence, sahip olduğu birikimler belki de cesaretiyle yada gücüyle alakalı olabilir.Gerekli görme durumu baskıların neticesi olarak içsel bir korkudan kaynaklıdır belkide.Gereklimidir sorusunun cevabı bende hala ???
Belki sırtını bişeye yaslama ihtiyacı, bir sisteminin doğuştan oluşmalı yada başkalarının geleneksel oluşturtma dürtüsü, belki sonu görme isteği, belki bilinmezlikten korkma, belki korkma ihtiyacı, bi çocuğa anne babasından korkmalı düstürünün öğretilmesi gibi..Neden iyi olmalıyım soruna saçma bi şekilde verilen birilerinin cevabı. Bi amacı olmalı tüm bunların düşüncelerinin sonucu olarak toplumsal olarak gereklidir kanısı doğmuş olabilir, bi nevi karmaşadan düzen üretme üretme çabası..Huzurlu, içinin rahat olmasını isteyen belkide kolaycı, yaptığını mutlaka bir nedene bağlama ihtiyacı duyan insan için gerekli belkide. Çünkü sorgu yok, düşünme yok, birilerinin bundan nimetlenmesinin bi önemi yok, tek şey şartları uygulamak. uygula ve yaşa, sonun süper.. öğretilen belkide bu...

Din bir ilerleme mitidir (Frank Herbert in Dune undan bir cümle) Neye göre ilerleme? Bence geçmişte şimdikinden çok daha fazla sorun yoktu ancak üretim yeteneği ve evrensel bilgi dağarcığı kısıtlıydı. Tüm dinleri başlangıçta bir toplum mühendisliği denemesi olarak düşünüyorum tabi bu deneme herşeyi tamen baştan sona inşa etmiyor, nitekim bu inşanın uygarlık tarihi açısından bir temeli var çünkü. Zaten kitlenin varolan ilahi inançlarınının tamamı; egemenlerin, çatışmalardan doğan ve senteze uğrayan yeni anlayışın ve toplumun o an mevcut olan geleneksel sabit inancının ekseninde bazı oynamalar yapılarak yeniden oluşturulmuş ve farklı dinler ortaya çıkmış. Uzun bir dönem böyle devam etmiş hayal gücüyle tasarlanan yaşam ve doğa olarak çocuk aklı gibi biraz.

İlerleme ise büyük sıkıntıları azaltmak için varolan uygar devamlılık çabasının yaşam ötesine yüceltilmesi. Ne de olsa hiçkimse ilerde ne olacağını göremiyor hayatı kısıtlı. Dolayısıyla çıkış nedeni veya etkisi iyi veya kötü ne olursa olsun, sonuçta insan zihninin bir imgelemi hepsi. O sebepden ötürü geçmişin karanlık dönemlerinde alternatifi olmadığından belki zorunluydu çünkü çıplak veya teknolojiden yoksun insanlık doğanın neden böyle olduğunu anlamamaktaydı,neredeyse hiç. Şimdi de anlamıyor diyebilirsiniz ancak ben insanın mistisizmden teknolojiye geçtiğinde kendi kültürünün olgunluk çağına da geçmeye başladığını düşünüyorum ve şu an olup biten bu iki dönemin çatışmasından doğan bir ergen bunalımı gibi görünüyor. Ergen bunalımının da katı kuralların içinde yaşayan gençlerde daha yoğun,çatışkılı geçtiğini bilirsiniz. Özgürlük imkan buldukça ve değişmez tabular yıkıldıkça bu çatışmanın sona ereceğini düşünüyorum ve bu bakımdan yeni çağ dan itibaren dinin gerekliliğinin devam ettiğini düşünmüyorum.

Din in gerekliliği kabul edildiği gün insan olunun ahmak olduğuda kabul edilecektir.Din zeka ve mantıktan bağımsız,insana boş umutlar vadeden,olmayana oluş kesinliği kazandıran,insanları koyun yapan,amaçsızlığı amaç sandıran,hayatı pas geçmeyi anlatan boş bir kavram.Dinin ne dünyaya yararı var nede başka birşeye.

Bir Tanrı şart ama din dediğin şey, biraz sembol, biraz atraksiyon... Güzel bi' hikaye yazmak için gerekebilir aslında.