İnançlılara sorular

barman haklisin, insanlarin yanilgi yüzdesi fazla, öyle görünüyo

Ben şahsen Evren'in ayrı Allah'ın ayrı olduğunu düşünmüyorum. Adını bile bilmiyorum düşündüğüm şeyin, tümtanrıcılık gibi bişey olması lazım, bana göre Tanrı nötr'dür saf iyi değil. İyi insanlar, kötü insanlar, cennet, cehennem, iyilik, kötülük hepsi Tanrı'dır. O yüzden ben, Tanrı'nın bilmediği bir şey değil de kendisini yarattığını düşünüyorum.

Çocuğa gelince, cevap reenkarnasyon olabilir.

Kendisini yok etme olayı da paradokstur bir cevap veremeyeceğim.

Ateist biri olarak şöyle diyebilirim şahsen eğer inançla inançsızlık arasında gidiyorsan.

Öncelikle bir inanç sahibi olmak güzel bir şeydir. Dinlerden bahsetmiyorum. İnanmaktan, inançtan bahsediyorum. Bir azimin, hayata bağlı kalmak için bir sebebin olur. Yardımlaşmayı seversin. Ta ki dinleri görene kadar. Sana deizm'i önericem ama deizm sosyalizm gibidir, ateizme giden yoldur.

Beyinimizin biliyorsunki çok azını kullanabiliyoruz. Hislerimiz paranormal olarak çalışabilir. Bu bilimsel bir şeydir. Doğal olarak ne kadar iyi hissedersen kendini, umutlu olursan o kadar pozitif şeyler yaşarsın hayatında. The secret'i okuyarakda bunu görebilirsin.

Peki ya inançsız olmak nedir ?
Bunun cevabını neden inanmadığımla açıklayayım sana. İnanmıyorum çünki dinlerin o zamanın elle yazılmış yasalarından başka bir şey olduğuna inanmıyorum. Dinlerin kökeni eski mısıra kadar gider. Dinler güneş ile ayın haraketinden doğmuştur. İnsanlar bakmışki güneş doğuyor demişler iyilik kötülüğü yendi. Ay doğuyor, kötülük intikam aldı. Yani insanlar iyi ve kötü diye bir şey çıkarmış, kendilerini bölmüşlerdir. İşte dinlere ve Allah denilen olguya bu yüzden inanmıyorum. Ama inanan birisinede karışmıyorum. Onlar bana karışsada ben onlara karışmıyorum.

Sorularını cevaplayayım :
Tanrının ol dediği her şey oluyorsa kendini yok edebilir mi?
Tanrıyı bir çocuk olarak düşün ve bizde onun lego oyuncaklarıyız. Çocuk oynar, sıkılır. Sonra balkona çıkar. Aşağı bakar. Uçmayı düşünür atlar. Bunuda öyle düşün. Bu cevap felsefik kısmıdır ama zaten tanrı dediğimiz olgu dinlerden ortaya atılmış bir şey olduğu için senin onu dini kaynaklar dışında sorgulayamazsın, veya inanan birine anlatamazsın. Bu yüzden Tanrı'nın kurallarına uyarsın yada uymazsın. Belkide senin inanmamana o karar veriyordur ve o zaman bu bir suçsa bunun suçlusuda Tanrı olmalıdır

2 yaşında ölen bir çocuğun yaşamasının mantığı nedir? Cennete gidecekse sınava tabi tutulanlara haksızlık olmaz mı, cehenneme gidecekse o çocuğa haksızlık olmaz mı?
Cennet ve cehennem kavramları çok farklıdır. Bazı dinlere görede değişkenlik gösterir. Ama bir gerçek vardır oda 2 yaşında ölen çocuğun vücudunun 40 gün sonra toprağa mineral olarak döneceği ve aslında ruhununda beyninden ibaret olduğudurki oda toprağa karışmıştır.

Tanrı bilmediği bir şeyi nasıl yaratıyor?
İnananlara göre tanrı herşeyi bilir. Çünki bu soruyu cevaplayamazlar. Allah bilir ben bilmem lafıda bunun çıkış yoludur.


Böyle sorular sormanın aslında din konusundaki çelişkileri aydınlatacağını düşünmüyorum. Dinler zaten sana "şunu şunu yapmalısın yoksa bu dinden değilsin" der. Aç araştır. Kafana esen varsa uyarsın. Esmeyen varsa uymazsın. Veya kendi dinini bile geliştirebilirsin. İlla yaymana gerek yok. Ütü'ye tapabilirsin mesela. Herşey sana kalmış. Neyde huzur buluyorsan ona inan. Nede huzur bulursan o senin tanrındır çünki.

Ne kadar zengin ve müreffeh olursa olsun, istiklâlden mahrum bir millet, medenî insanlık karşısında uşak olmak mevkiinden yüksek bir muameleye lâyık sayılamaz.
M.K. Atatürk -

yeryüzünde olup biten her şey imtihan içindir...2 yaşında ölen bi çocuk için şunu çok rahat söyleyebilirim:tanrı o çocuğun anne baba ve yakınlarını imtihan etmektedir...

barman ın açıklaması çok mantıklı bende aynı görüşteyin. zaten inançları oluşturanda inanda yine insanlar olduğu için her inançta açıklanamayan bazı açık noktalar bulmak çok kolay. inançlı insan her daim yanılan insandır. Şüphe hayata yeniden başlamak demektir.

Bence bunları tanrıya sormak lazım ama son soruya verilecek en kafa cevap ve ayrıca en yuvarlak (hazır cevapcılık gibi olacak bence ama) tanrı herşeyi bilir ?..

İnancın inançla alakası yok ki zaten. Kimse bir "tanrı" düşüncesine kendiliğinden ulaşmıyor, ona tanrı var deniyor, o da bunu sorgulamamayı tercih ederse, bu "inanç" oluyor.

Ama olay "tanrı" olarak değil de "allah (kuranın işaret ettiği tek tanrı)" olarak ele alınırsa, bunun uydurma olduğunun yeterince kanıtı var. Şimdi, herşeye rağmen "inancıma saygı duy" noktasında takılıyor insan; "sen inanma, ben inanmakta özgürüm" dediği zaman karşındaki, haklı diyorsun.

Ama işte bunun "inanca saygıyla" bir alakası yok. Benimsemediğim, nefret ettiğim bir şeye nasıl saygı duyarım? Haa, sana saygı duyarım, senin istediğine inanma/inanmama özgürlüğün var elbet, ama inancına asla saygı duymam. Çünkü "inanca değil, insana saygı duyulur."

Elbette yine de, "inanca saygı duy" cümlesi çok rahat söylenebilirken "İnanmayışıma saygı duy" cümlesi çok rahat söylenemiyor. İslam dininin ne kadar hoşgörülü ve diğer dinlere saygılı olduğunu hergün bir başka kanalda dile getiren Yaşar Nuri Öztürk, Kurandan bir şeyler okurken veya kendi düşüncelerini açıklarken, müslüman olmayanlardan "sapık, sapkın, lain, üstüne pislik yağdırılmış, kafir" vs. bir sürü şey saydırabiliyor. Ama bir müslümana "gerici, cahil" demek saygısızlık...

Bir şey hakkında hiçbir bilgi yoksa veya yetersizse, inancın doğası anlaşılır olabilir. Binlerce yıl önce "rüzgar nasıl ve neden eser" sorusunun cevabı, bilgisizlikten dolayı "rüzgar tanrısı" idi. Zamanla herşeyin gizemi çözülmeye başladı ve o şeylerin tanrıları/tanrıçaları mitoloji sayfalarında yerlerini alıp birer masal kahramanı oldular. Şimdi bilinemeyen en büyük, belki de tek şey kaldı, "ölümden sonra ne var?". Bu korku, sayıları binlerce iken azala azala teke düşen o tanrıyı öldüremiyor. Bir kişinin, bu korku veya merakla bir tanrıya inanma yoluna gitmesine ne denebilir, aklıma kesin bir şey gelmiyor, Ama bahsedilen şey tek tanrılı dinler olduğuna göre, ne saygı duymak zorundayım, ne böyle bir saçmalığa inanmak zorundayım ne de bu saçmalığa inananların bu inançlarını bana dayatarak, beni de etkileyerek yaşamalarını sineye çekmek zorundayım. Bir masal uğruna, yılın 4 günü yüzbinlerce hayvan boğazlanıyor ve gereksiz bir tatil yapılıyor. İnanç, inananın kendisi ve tanrısı arasında kalmıyor ki ben de etkilenmeyeyim ve bana ne diyeyim.

Son olarak, "inanç, sorgulanamayacağı için inançtır" gibi bir sözü kabul etmiyorum. "İnanç, yeterince sorgulanıp ikna olunduktan sonra geri kalan ve cevabı henüz belli olmayan şeylere duyulan kişisel ihtiyaçtır" şeklinde tanımlanabilse, en azından inanan kişiye karşı "Nesine inanıyor?" diye sorma durumunda kalınmaz. Ama başta belirttiğim gibi, olay "inanç" değil, "dikte".

Bırakın dünya nasıl yaratıldı, ölümden sonra ne olacak, cennet-cehennem nedir gibi soruları, kaç müslüman dinini şu kadarcık olsun sorgulamıştır acaba: "Ya ben üç kulvallahu bir elham okuyorum. Bir, bunu neden arapça okumak zorundayım, kendi dilimde okusam allah anlamaz mı? İki, kulvallahu'yu neden üç kere okuyorum, allah'ın bazı şeyleri algılaması için tekrar mı lazım veya şaşırıp iki kulvallahu bir elham okusam duam kabul olmaz mı? Üç, ister üç kere ister otuz kere, ister Arapça ister Türkçe okunsun, ben neden kendi kelimelerim ve duygularımla dua edemiyorum? Allah bir bürokrasi tanrısı mıdır ki, dilekçenin belli bir pulu, düzeni vs olması gereklilik haline getirilmesi gibi duanın da bir formatı olması gereksin? Dört, Allah neden dua etmemi ister? Ben karnımı doyuramıyorsam, illa 'Allahım rızkımı ver' diye dua etmem mi gerekir, o kendiliğinden vermez mi ve bunca zamandır sürekli dua eden insanlara rızıkları, sağlıkları, hakları, özgürlükleri vs neden verilmez?"

İşte "bunlar nasip kısmet meselesi" cevabıyla olay inançtan çıkmış dikteye girmiştir, hak aramanın önüne geçilmiştir, "Allah bunlarla insanı imtahana çekmektedir" vs.

İnançlılara inançları hakkında soru sormadan önce, onlara inancın ne demek olduğunu sormak gerekiyor galiba...

Ben Tanrıdan önce Tanrıdan Bahseden Kaynakları irdelemenizi öneririm.........Siz ortada yoksunuz ama sizin hakkınızda atıp tutan bir kitap var ve ben bu kitap vasıtası ile sizi tanıdığım zannına düşüyorsam bu benim budalalığım olur......Öncelikle Tanrının bir bilinmez olduğu ve hakkında zerre kadar bilgi olmadığını kabul etmeniz gerekir...Çünkü Kutsal Kitaplar ve Din Tanrının Bir Yönlendirmesi olsaydı ; yani Tanrı iradaye müdehale eden olsaydı hala müdehale etmekte olurdu......insanlarla yüzleşiyor ; peygamberler gönderiyor (Yüzlerce) ; Kutsal Kitaplar Gönderiyor ; Melekler Gönderiyor ; Uyarıyor ve Uymadığınız için Felaketler gönderiyor olsaydı...şu anda bütün bunları hala yapmakta olurdu ve onun karşısında insanlık ona itaat ederek onun istediği gibi yaşıyor olurdu....Burada asıl sormanız gereken içinde bukunduğunuz hayatta size Tanrı olduğunu iddia ederek size peygamberler ; kutsal kitaplar gönderip kurallar koyanın ve aynı zamanda mucize olarak tanımlanan faaliyetlerde bulunanların kimler olduğunu ve neyi amaçladıklarını irdelemelisiniz......Lakin hayatlarınız üzerinden oynanan Dünyaya yutturulmuş bir oyun varken önünüzde duranı irdelemek yerine bilinmeyeni kavramaya çalışmanız yada bilinmiyeni ret etmeniz , Dünya üzerindeki oynanan bu oyun ve sır perdesinden sizleri uzaklaştırmaktan başka bir işe yaramaz.............Tanrı yok ; yada var demiyorum ; ama öncelikle Tanrının mesajı olarak sizlere yutturulmuş dinleri bilimsel çerçevede karşılaştırmalı ve sorgulamalısınız...............Çünkü tanrı varsa bile dünya yaratıldığından beri her şeyi kendi doğasına bırakarak müdahale etmediğini düşünüyorum (Varsa niye yarattı diyeceksiniz)(Bu nedenle bilinmiyenin ;varlığı belli olmayanın, bir amacınında olup olmadığını bilmedimizi bu konunun çözümden uzak olması nedeni ile önümüzde bize tanrının işi olarak yutturulan dünyayı sorgulayınız) ........Eğer tanrı yoksada yine bu sonuç değişmiyor............

kurandaki bi çelişki daha eğer reenkarnasyon varsa cennet ve cehennemi süs olsun diye mi yarattı

Yaşar Nuri Öztürk, Kurandan bir şeyler okurken veya kendi düşüncelerini açıklarken, müslüman olmayanlardan "sapık, sapkın, lain, üstüne pislik yağdırılmış, kafir" vs. bir sürü şey saydırabiliyor. Ama bir müslümana "gerici, cahil" demek saygısızlık... demişsinz....Aslında böyle bi şey oldugunu bilmiyorudum,kaldı ki bu inanmayan birine degilde inanmayıpda küfür vs gibi olaylara giren tiplere beyinciklere hani öyle bi durumda söylendigini düşünüyorum.Bir de bu gönderilen kitaplar ve peygamerler olayında bi şeye dikkat cekmek istiyorum kavmim helakı gibi konulara da dikkat etmek gerekir.Örn:AD kavmimin helakı vs,hani en azından okursak belki biraz daha bilgimiz olur