Tanrının Adaleti ve Varoluşu Üzerine

YANACAKSINIZ

ben Allahın varlıgına inanıyorum adaletine de inanıyorum aklıma bazen cevabı olmayan sorularda geliyor ama şunu düşünüyorum insanlık tarihinde birçok insan zulme ugramış bir çok insanın hakkı yenmiş bir çok insanın hayatı baska insanlar tarafından baskıya tehdite tecavüze ugramıstır bunlar şuan hala da devam ediyor ve bunların karşılığı verilememiştir ben İslam dini içinde insanların birbirine zulmetmesine izin veren birşey de bilmiyorum yani şunu demek istiyorum bu dünyayı bu hale getiren bizleriz ve bu dünyada yasanmış olan haksızlıkların adaletli bir şekilde degerlendirileceğini düsünüyorum bu olmak zorunda eger bu yoksa ben niye yasayayım baska insanlara deger vermiyceksem baskaları bana deger vermeyecekse Allah yoksa adaleti yoksa bu oyuna neden katlanayım

Bende Allah'a inanırım...Aslında atesitler Tanrı'ya inanmasalar bile gücün (enerjinin) varlığını inkar edemezler yoksa yanılıyor muyum?

Bir tanrı varsa iyi ya da kötü olduğunu kimse bilemez. Tanrı olmanın kıstası nedir?

Bence de tanrı var olabilir, ama varsa da kötü ve egoist bence bir tanrıdır

Kesinlikle haklisin tdg de aciklaniyor bir kere cehennem oyle hapishanedeki gibi bir ceza sistemi degil yaptigin yanlislari gormen empati yapman kendini affetmen ve 0 a ulasman lazim

Yazdıklarım aşırı zorlama gelebilir, fakat insanın kendi iyiliği için olabilir. Hayır, kast ettiğim o sayede Cennete gidecek değil, bütün evreni ve ötesini düşündüğü, Tanrı ile bütünleştiğinden Nietzsche'nin üst-insan'ı gibi (tam olmasa da, zaten -oha- Nietzsche'yi inançlılık konusuna örnek verdim) ruhani boyutta kendisini aşan insanlar haline gelebiliriz. Sürekli aklımızda Tanrı olduğu için dolayısıyla ölümden sonra hayata inanırız ve Dünya'da insanlara haksızlık ettiğimizden cezalandırılacağımızı düşünüyor olabiliriz. Böylece insanların birbirlerine yaptığı haksızlık azalabilir.

İslam inancına göre bu dünya ve insanlar yaratılmadan önce ''ruhlar'' vardı. Ruhlar, ''bezm-i elest'' denilen bir yerde yaşıyordu ve bir gün Tanrı onlara '' ben sizin Tanrınız değil miyim ? '' diye sorduğunda, ruhların hepsi birden ''evet'' cevabı vermiş. İslam inancına göre bu dünyevi yaratılışın kaynağı bu ''bela yeminidir''. Bu mecliste ruhlar Tanrıyı her şart ve koşulda tanıyacaklarını, O'na ibadet edeceklerini bildirmişler. Tanrı da, onların nefislerini sınamak için bu dünyayı yaratmış. İslam'daki ''imtihan'' olgusu bu inançtan kaynaklanır. (Araf suresi 171-172'de bu konuya değinilir)
Buna göre dünyaya gönderilen her birey bu imtihandan sorumludur. ''Nefs'' denilen dünyevi zevklerle yaratılmış insan soyu, ''nefs''in tüm ''baştan çıkarıcı'' hilelerine karşı Tanrı'ya olan bağlılığını ispat etmekle mükellef.

O zaman buradaki ''sınav'' anlayışına dikkatle bakmakta fayda var öncelikle. İnsanlar yaptıkları her eylemle bir sınav sorusu cevapladıklarına ve her birey bu sınavı geçmek zorunda olduğuna göre iradesi ve akli melekeleri yeterli seviyede olmayan ''bebekler ve zeka özürlü''lüleri bu sınavda nereye oturtacağız? Söz gelimi doğum sırasında henüz anne karnında ölen bir bebeğin sınav sonucu ''otamatikman'' pozitif olacaktır ki İslam inancına göre de bu çocuklar direkt cennetliktir. Dünyevi yaşam ''geçici'' bir hayat formu olduğuna göre ''bazılarının'' sınavın hiç bir zorluğuna katlanmadan ödüllendirilmesi bir haksızlık değil midir? Ya zeka özürlüler? Bunlar neyle sınanacaklar? Zeka özürlü birinin bu sınavı geçememe ihtimali var mıdır? Varsa bir sorun; ama yoksa daha çelişik bir durum. Tanrı niçin bazılarına sınavsız geçiş hakkını tanırken bazılarına en kazık soruları sormaktadır? Bu durumda, ''çöldeki bir sahra''dan ibaret bu dünyada benim de bir deli yada doğumda ölen bir bebek olmayı isteme hakkım olamaz mı?? Savaşlarla, salgın hastalıklarla ölen masum sivil, genç ve kadınlar için de aynı şeyler sorulabilir. Irak'ta, orda burda patlatılan napalm bombaları yüzünden ölen binlerce masum sivil için bu snasıl bir sınavdır?

Asıl soru, ruhlar, cinler, melekler, insanlar yada başkvarlıklar... Tanrı niçin bunların kulluğunu istemektedir? Kurandan anlaşıldığına göre dünya yaratılmadan önce de bir yaşam formu vardı. Tanrı ruhların, cinlerin, meleklerin kulluğundan ne medet ummaktadır? Buna verilen cevap, genellikle ''kendi güzelliğini seyretmek'' için. alim-i mutlak olan Tanrı'nın kendi güzelliğini bilmesi için aynaya ihtiyacı mı var? Yine, kadir-i mutlak Tanrı'nın yarattıklarının kulluğuna ihtiyacı mı ola ki? Haklı olarak Tanrının egoları mı var diye sormak gerekiyor?

Böyle sorularla kafası karışan birçok inançlı, bu sefer de aklın ''sınır''larından dem vurmaya başlıyor. Aynı arkadaşlara sormak gerek, ''insanlar bundan on bin sene önce tekerleği biliyor muydu?''. İnsan aklı neye göre sınırlıdır? Kim, nasıl belirlemiş bu sınırları?
Merak duygusunun bittiği yerde ancak sınırlar başlar. Bundan on bin sene sonra (eğer ekolojik denge müsade ederse) gelinecek teknolojik-bilimsel seviyeyi hayal edebiliyor muyuz?

Var olduğuna ısrarla inanmak,inanabilmek istediğim yegane varlık Tanrı'dır..
Velakin,ben naçizane kulunun "Sana inanabilmek istiyorum!" yakarışlarını iplemeyen bir Tanrı olabilir bahsi geçen.
Anlaması,hakkında düşünmeye başladığımızda malzeme bulması çok zor.

Her şeyden ziyade,eğer bir Tanrı varsa,bence tüm dünyayı bir kulu(Muhammed) için yaratacak kadar kayırıcı olamaz.Benim Tanrım bunu yapmaz.

Ha başka bişey yapabilir,kendi benliğinden verdiği İsa'yı bizim için göndermiş,ve bizim için almıştır.Belki.
“«Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlunu verdi.Öyle ki, O'na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, ama hepsi sonsuz yaşama kavuşsun. Tanrı, Oğlunu dünyayı yargılamak için dünyaya göndermedi, dünya O'nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi.” (Yuhanna 3.16-17)

Çünkü inanıyorum ki iyi çoban,ganimet toplayan,9 eşi olan,yağmalayan ve öldüren olamaz.İyi çoban koyunları uğruna canını verendir.

Yuhanna 10.Hırsız ancak çalıp öldürmek ve yok etmek için gelir. 11.Ben iyi çobanım. İyi çoban koyunları uğruna canını verir.

Umarım bir Tanrı..Bir cenneti..Ve bizim de o cennete gidebilecek ruhlarımız vardır..

eğer bir tanrı insanları ateistliğiyle yargılayacağını söylüyorsa, yarattığı en muhteşem şey olan aynayı kendisi için kullanmasını ve kendisinde had safhaya ulaşmış olan ateizmini görmesini söylemeyi isterdim. Hiç birimizin bir ruhu yok, hiç birimiz cennete gitmeyeceğiz. Cennet dediğin yer motonluk toplumu için yaratılan eşşiz uyku platformu değil mi zaten?

eşsiz uyku platformu güzel benzetme