Tanrının Adaleti ve Varoluşu Üzerine

Tanrı ne aşağıdadır ne yukarıda ne sever ne de nefret eder onun ne cenneti vardır ne de cehennemi onu uzakta aramamak gerekir aynaya yada bir arkadaşınıza baktığınızda yada 5 duyunuzla algılayıp alglayamadığınız herşey onu gösterir. Evren ve bizler tanrının ta kendisidir bizden ve evrenden bağımsız bir tanrının varlığı mümkün değildir. TANrı dediğimiz şey evrenden başka nedir ki İLahi dinlerin anlattığı tanrı,((islamda olduğu gibi))) Tanrı değil insani özelliklerin kazandırıldığı psikolojik rahatlıktan başka bir şey değildir.

Ne Mutlu Milletsizim Diyene!!!!!!!

''tanrı dünya ya bizi ona inanmamız ve ibadet etmemiz için göndermiştir'' cümlesiyse din ile ilgili söylenen ilk hususlardan biri; bu işte bi espri, bir anlam var bence....o da şudur ki bu süreç ne olursa olsun bir ömür boyu sürecek...ergen olup düşündüğünüz günden ölceğiniz güne kadar her ne yönde düşünüor olursanız olun düşüneceksiniz. budur diyip artık düşünmüyorum deseniz bile emin olun düşüneceksiniz, çünkü hep yaşamanın sıkıntısını içinizde hissedeceksiniz. ve hissettiğiniz halde intihar etmediğiniz her an kendinize bunu sebeplerini soracaksınız. gerçekten düşünen insanlar için kendini çokça geliştirme meselesidir bu konularda sağlam fikirler beyan etmek..
bu sebeple şu akıllarda bulunsunki inandım ve ibadet ettim denilecek kadar basit bişi deil inananlar için vede saçma diyip geçilcek kadar basit deildir inanmıyanlar için..bu gerçeğin farkında olarak yaşamakta bi basamaktır bence.(ne yönde düşündüğünüz sözüm için bi değişken deildir)
ve yine bence ilk baştaki cümle gereken dolulukta anlamı taşıyor düşünebilenler için...

Bravo size doğrusu epeyce bir yolu kat etmeyi başarmışsınız. Peki ölüm hakkında ne düşünüyorsunuz onu merak ediyorum.

Zira panteizme inanmıorum rovereagle,islam hakkında bazı şeyler biliyorsam oda insan beyninin anlayamayacaı bir varlıktır.Mesela zamana ait deildir,varlığının başlangıcı ve sonu yoktur,o hiçbişey yokkende vardı(hiçlikle birlikte vardı).O heryerdedir derler ama bence maddi olarak deil her tarafta olan ikinci birşeyse "0" hacim "0" kütle "0"...dir yani hiçliktir bana öyle gelioki bence varlıı ve yokluunu anlayabilmemiz mümkün deildir

Ve bence insanın duyu organıyla algılayamadıı onun için yoktur ve beyniylede zaten algılayamıyosa(duyu organlarının işi beyinde biter görüntüler,sesler, hisler herşey en sonunda beyinde yorumlanır yani maddenin gerçek yapısını bence bilemeyiz ve bu beynimizin yorumudur ve her beyin bi evrendir ve bu evrenin alamadıı bir terimin varlıınını yada yokluunu asla öğrenemeyiz) o insan(insanlar) için tanrıyı tanımlamak varlığına yokluuna kanaat getirmek imkansızdır...

merhaba charlie,
benim foruma ilk yazışım, bu yüzden bodozlama dalmama alınmazsın umarım. ben bu konuda bi'şey sormak istiyorum, tabii ki her konuda olduğu gibi bu konuda da hüküm belirtmek allah'a aittir ve hele ki bu konuda hüküm belirtmek şüphesiz şirk olarak yargılanır. ama benim merak ettiğim şu; iyi-kötü kavramıyla muhattap olan sadece insansoyu mudur? ve bu soruya cevabın genel görüşle birse insansoyunun ayrıcalığı nedir?

açıkcası başlamak için iyi ve gerekli sorular gibi geldi.

kimsesizlerin kimsesiyim; kimsesizim
yalnızların yalnızıyım; yalnızım
dertlilerin dertlisiyim; dertliyim
aşıkların aşkıyım; aşıkım

ismim mesut, göbek adım bahtiyar
yıllarca hep böyle bildiniz siz;
mesut bahtiyardan şarkılar dinlediniz

Bugün söz,henüz hiç konuşmayana aittir. (ANDRE GIDE)
Allaha inanmak yada inanmamak sadece kişilerin kendilerini ilgilendirir. Niye ki hep bir taraf diğer tarafa kendi düşüncesinin doğruluğunu zorla kabul ettirmeye çalışır.Bırakın bunu yaşayın yaşamak istediğiniz gibi bu zorsa herşeyin yapılabilirliği değişik ölçülerdedir. bul ölçünü ve yaşa gizlimi ,alenimi ,kaypakçamı nasıl ,ancak sonuçlarıda sadece seni etkilemeli insancıl olarak bakmalı bencil olarak değil.

Başdan aşşağıya bakdımda inanan da inanmayan da aşağı yukarı aynı ikisi de birbirini eleşdiriyor doğruyu bulmakdan ziyade dedikodu yapar gibi, çünkü çaresizlik had safha da , çünkü ikiside tam tatmin olmuş değil kendi doğruluğundan hiç de olamayacak gibi görünüyor. Hangisini tercih etse gerçekde değişen çok birşey yok gibi hep şüpheler şüpheler sürüp giden bir açmaz bir paradox gibi. Birini tanımak için başkalarının onun hakkında söylediklerinden çok onun başkaları hakkında söylediklerine bakmak gerek demiş bir düşünür, burdan yola çıkarak diyebilirzki aslında her ikiside kendi güvensizliklerini kendi açıklarını kendi yetersizliklerini kendi kıvranışlarını daha da doğrusu kendi çarsesiz acılarını ortaya döküveriyolar belki biraz karamsarca olcak ama yapacak çok bişey yok bu konuda çünkü insan beyni asla durmaz gerçekliğinden doğruluğundan emin olmadığı birşeyi durmadan sorgular bu kendi inancı yada inançsızlığı olsa dahi, inançsızlık aslında daha gerçekci gibi görünsede ölüm denen olguyla bir amaçsızlığa dönüşür ki amaçsızlık da onun kendi varoluş konusu olduğu için işine gelmez , korkabilir ve bir çare bulabilmek için oda çırpınır durur. Sonuç da her ikiside birşeylerden emin olamaz öylece durmadan her iki yönde az veya çok orantılı olarak değişir durur, böylece geçer gider zaman bir madalyonun iki yüzü gibi çevir dur ne yanını görmek istersen, hangi yanına bakarsan bak beynin sayesinde gerçekden emin olamazsın bu konu da devamlı düşünceye sevk eder seni bitmek bilmez enerjisiyle sorgular durur. İnsan bu konuda binlerce yıldır ya çok yol kaydetmişdir yada bir arpa boyu yol kat edememişdir, sizce gerçek ne

Evet sizinki sizin ama siz ötekininkine bakana kadar sizinkine baksanız tatmin olmak istediğiniz yolda daha çok ilerlersiniz çünkü ona bakarsan sizinkine göre ahlak nedir, ahlakın sınırları nedir, sınırları olurmu veya bir ahlak olgusundan bahsetmek mümkünmü? Diğerinde en azından birşeylere göre var. Ayrıca çıkar sözkonusu olunca ahlaki davranış kişinin inançlı yada inançsız oluşundan ziyade kendi vicdanına kalmışdır.

Yani diyorsun ki kısaca, benim kendi ahlakımı yaratma veya belirleme yetim yok, birileri bunu ne güzel yapmış, sınırları da belirlemiş, niye uğraşayım... Bir konu da katılıyorum ama sınırlandırılmış ahlak sahipleri çıkar söz konusu olduğunda sınırların dışına çıkmaya heveslidirler...

"Evet sizinki sizin ama siz ötekininkine bakana kadar sizinkine baksanız tatmin olmak istediğiniz yolda daha çok ilerlersiniz çünkü ona bakarsan sizinkine göre ahlak nedir, ahlakın sınırları nedir, sınırları olurmu veya bir ahlak olgusundan bahsetmek mümkünmü? "

Şu soru ne kadar mesnetsiz ve oportunist bir yaklaşımda olduğunun kanıtıdır...Yani allah varsa ahlak var yoksa yok öylemi? Yok işte demekki hepiniz ahlaksızsınız... anlattığım şeyi tekrar soru olarak sorup kafa karıştımaya çalışacağına alıntı yaptığın yazıyı bir oku istersen...