Tanrının Adaleti ve Varoluşu Üzerine

Yakında piyasaya inançlı ateistler de çıkarsa hiç şaşırmayın... Bu siteye girdim gireli kavram karmaşasının boyutları dumura uğramama yol açtı... İyiki anarşist filan değilmişim... O arkadaşlara da bir ricam olacak... Tamam anlıyorum, dininizden, inancınızdan vazgeçemiyorsunuz, çünkü çocukluktan beri şartlandınız, içinize bazı korkular yerleşti... Ama illa gidip anarşist filan olmanız gerekmiyor ki... Sizin gibi dini gönülden savunan arkadaşları kabul edecek bir çok ideolojik akım var... Dikkat ettim burada devamlı din ve hatta şeriat propagandası yapılıyor, birisi de çıkıp aslanlar gibi "ben şeriatçıyım" demedi arkadaş... Bu siteyi gören islamın misyonerlerinin anaşist ve komünistlerden seçildiğini zanneder...

Benim de en çok sıkıldığım nokta, her yerin İslam misyonerleriyle gırtlağına dek dolup taşması. Nereye gitsem onlardan var ya... Bu nasıl bir kusmuk cengaverliktir, şahsen bıktım artık. Yani bu kutsal kitaplar ve onlara "itaat" olmasa hiç mi iyi hasletimiz, duyarlılığımız, insaniliğimiz, tefekkürümüz yok bizim, hiç mi vicdanımız yok kendi halimize bırakıldığımızda...? Bir insan kendini nasıl bu kadar aciz görür anlayamıyorum. Zorla değil ya, sıtkım sıyrıldı. Asıl o kitapların ve onlara itaati korku narına yapanların, bağımsız hür vicdanlardan alacağı çok ders var ama, benim resimdeki mantar tıpadan da en çok onlarda var...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Korku ve ödül mantığı ile işleyen bir ahlak anlayışı, bunları hissetmeyen her türlü ahlaki bakışı reddeder. Aksi takdirde kendisininkinin aslında ahlak olmadığını görecektir. Ahlak bir şeyi doğru olduğu için yapmaktır, korktuğu veya bir çıkar beklediği için değil. İşte dinlerin insanları ahlaksızlaştırması da bundandır. Bir de ahlakın tanımlanması sorunu var tabii...Birisine çıkıp "şu, şu, şu ahlakidir, bu, bu, bu değildir" diyorsanız, o kişisinin ahlak kapsamına sınırlamalar getiriyorsunuz demektir. Heleki bunları bir kitaba sığdıracak kadar dar kapsamlı tuttuysanız, heleki ahlakın içine, çaktırmadan ahlaksızlığı da kattıysanız, ulaşacağınız, bugünkü çakma ahlaklı inanç toplumları olacaktır. Vicdanlarını bir kurallar, yasaklar silsilesine tahvil etmiş insanların doğruluğu da inandıklarının doğruğu ile orantılıdır. Şimdi diyecekler ki sizinkinin doğruluğunu nereden biliyorsunuz? Hiç bir garatisi yok, bir tek şey dışında...Bizim ki, bizim en azından....

Dinin toplumsal baskı yani MArx'ın tanımıyla aslında toplumların afyonu olması dışında insanların kendilerinden yüce bir yaratıcıya inanmaya "ihtiyaç" duymalarından da kaynaklanıyor bu noktayı kaçırmayalım. Her şey iyi güzel "din özgür düşünceyi engeller, aslında kişiyi yozlaştırır,baskı altında tutar" vs söylemeri dışında bir de tüm bu yaşamın amacı tüm bu muhteşem ilerleyen fiziksel ve biyolojik düzen,insan beyninin sınırları ve "ölüm" denen asıl olguyu açıklayamadığımız sürece din konusu toplumların tek çıkar yolu olmaya devam edecektir.
Misal diyelim ben inançlı biriyim ama kendi dinimi bile kendi içinde hala sorguluyorum Tanrı'nın varoluşunu sorguluyorum ama çıkar yol bulamıyorum... Bana "Tanrı yok" demek ne kadar saçma geliyorsa "her şey aslında tesadüf" demek de hiçbir şey ifade etmiyor.

Zorla cennete sokacaklar!!!

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller

Aslında soruda belki burada tanrı var ama ona göre bir kum tanesinden ibaretiz,onun tek sorunu ona inanıp ibadet etmemiz

Kaç kişi oturup kuran üzerine araştırma yaptı bilmiyorum ama, benim okuyup gördüğümden çıkardıklarım şudur ki; çok fena aldatılıyoruz! Bize din diye yutturdukaları şeylerin temeli paganizme kadar gidiyor. En iyimser olarak yahudi gelenekleri diyebiliriz. Kuranın korunmuşluğu falan da hikaye. Gayet düzeninde giden bir surede bir soru sorulup ardından gelen ayette başka bir konuya atlanıyor, süregelen konuyla çok alakasız ve genel mantığa ters düşen bir takım zırvalar anlatıldıktan sonra 20 ayet sonra o sorulan sorunun cevabı veriliyor. İnsanın aklına araya bir şeyler sıkıştırıldığından başka bir şey gelmiyor doğal olarak.

Kimse müslüman olarak doğmadığı, namaz kılmadığı, içki içtiği, hatta adam öldürdüğü, hatta sapıklık yaptığı (daha sert şeyler de olabilir) için cehennemde yanacak diye bir ibareye ya da imaya rastlamadım ben. Şeytan denilen şeyin kendi beynimiz olduğunu, adem ile havva hikayesinin temsili bir tiyatro olduğunu, meleklerin kanatlı ruhani yaratıklar olmadığını, sevgilinizle şevişmenizin zina olmadığını, içki içmenin günah olmadığını, namaz kılmak denilen şeyin yatıp kalkıp arapça dualar okuyarak yapılan bir jimnastik olmadığını, zekat denilen şeyin bayram seyranda fakirlere sadaka vermek demek olmadığını ve daha bir çok şeyi şaşırarak öğrendim. En çok içki ve zina ile ilgili kısımlara sevinmekle beraber, bizlerden beklenenin sadece dürüst ve iyi insanlar olmamız olduğunu öğrenmek de tanrıya karşı sempatimi arttırdı (o kadar gerizekalı olmadığını biliyordum).

Benim açımdan netice şu oldu ki; ateizmden müslümanlığa döndüm diyebilirim. Herkese tavsiyem Turan Dursun gibi yalancı insanların (belki yalancı ağır kaçar; ama o kadar kitabı araştırmadan yazdığına inanmak da güç) peşine takılmak yerine her şeyi sorgulamak en iyisi.

Özet olarak söylemek istediğim; tanrı mutlaka bizi gülerek seyrediyordur. Ben tanrı olsaydım ben de mutlaka yarattığım canlılara özgür irade verirdim. İsteyen istediğini yapar, isteyen istediğine inanırdı. Ben de oturup seyrederdim. Çok eğlenceli olurdu.

Ne söylesem fayda etmez, sussam gönül razı değil.

Kur'an ve islam yorumunuz bizlerin değil, diğer inananların ilgi alanına giriyor...Merakla bekliyorum, bahsettiğiniz islamiyete tepkilerini...

Emin ol ateizmden müslümanlığa dönmedin

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller