Tanrının Adaleti ve Varoluşu Üzerine

İnsanın inanıp inanmaması kendi vicdanına kalmış bir şeydir.Yani nasıl karşıt fikirleri o fikirlere karşıt bir kişinin saygı çerçevesinde ele alıp değerlendirmesi gerekiyorsa,inanan birisinin de inanmayana bu şekilde yaklaşması gerekir.Uzun zamandır aklıma takılan bir şey var.

Bir Tanrı var ve sırf kitaplarda bildirildiğine,inananların öyle söylediğine göre kainatı yaratmış.Sorum şu?Neden bu Tanrı bütün herkesin kendisine tapmasını ve ona ibadet etmesini istiyor?Sözüm ona kendi yarattığı bir insanın ona sürekli itaat etmesini neden istiyor?İnanmayan Tanrının yüceliğine leke mi sürer yoksa?Tanrı denilenlere göre çok yüceyse eğer burada bir yanlış,yüceliğinde bir kusur var bence.Bütün güzel sıfatlara sahipse bağışlayıcı,belki komik olacak ama farklı düşüncelere de tahammül etmek zorunda.Yoksa Tanrı egosunu tatmin mi etmek istiyor herkesin kendisine inanmasını isteyerek?

Bir an için -çok zor belki ama- dindar arkadaşların bu konuyu inançlarından soyutlayarak düşünmelerini istiyorum.Bir insan 60 -70 bilemedin 100 senelik bir yaşam sürüyor belki çok muhteşem,insanlığa faydalı işler yapıyor ama neden inanmadı diye cehenneme gitmek zorunda?İnancı dışında kimseye saygısı olmayan,bilime değer vermeyen,insanlığa bir şeyler sunmamış insandan çok mu kötü şeyler yaptı bu adam?Yani niye onun yeri cehennemde diğerinin ki cennet?

Çok mu şey istedik ya da istiyoruz Tanrıdan acaba?Tanrı kitaplarında inanmayanlara şöyle böyle şeyler yapacağını söylüyor.Nerede kaldı Tanrının merhameti o zaman?Merhamet yoksa onun nezdinde sadece inananlara mı gösterilmelidir?

Güzel sorular Vicdani retçi
Diktatör bir tanrı!
Ne bu be! Şunu yaparsın yanarsın, bunu yaparsın boku yersin.
Gel bana tek doğru benim. Aksini söylersen cehennemliksin... (Hitler mübarek)
Tanrı buysa sonuna kadar karşısındayım. Bunları söylediğim için yerim cehennem ise "yan cehennem yan! Beş kamyon kömürle geliyorum.. Yan!" derim, çekilirim...

......

İyi yakalamışsın. Yalnız temelde hata var. Eğer neden inançsızlar cehenneme gidiyor diye olayı sorgularsak bu din çerçevesinde olur ki bunu inançlı arkadaşlar pek ala savunabilir. Allah, şeytana eğer sana uyan kulum olursa onları cehenneme yollayacağım dedi, tarzında. Sonuçta dogmatikte neden, nasıl tarzında sorular sorulmaz. Zaten bir numaralı besin kaynakları budur. Neden Tanrı'nın insanların ibadetine ihtiyaç duyması konusu ise doğru bi yaklaşım olabilir. Her zaman kurcalamıştır kafamı ve hiç bi zaman geçerli bi cevap alamamışımdır din konusunda çok şey bildiğini düşünen insanlar tarafından. Sonuç olarak din insanlığın afyonudur. Ve biz de alışkanlıklarımızın esiriyiz. Sorgulamalar hep kısır olacak.

"Eğer insanlar Tanrı olsaydı, kendilerini demokratik olarak yönetebilirlerdi. İnsanlar Tanrı olmadıklarına göre, mükemmel bir devlet insanlara göre değildir."

Jean-Jacques Rousseau

gerçekten güzel bir konuya değinmişsin ama bu sorulara ancak dogmatik cevaplar verilebilir,bende en az senin kadar merak ediyorum bu soruların yanıtlarını. Gerçekten saçma geliyor bana da...

aşk çabalamadan yaşanmaz,felsefe saçmalamadan yapılmaz...

Nedenmi, niçinmi? Sakın içinden gelen bir ses olmasın, belki onun bir parçasısın yada o içinde. Ben size şah damarınız dan daha yakınım dediğine göre bir düşünmen lazım. Onun tabiki de bunlara ihtiyacı yokdur bütün mesele kendinde , istenen şeylerin hepsi sana faydalı olmasın sakın, bütün o yüceltici sıfatlar da sana hitaben olmasın sakın? Burada ki sorun herkesin Tanrı yada bir yaratıcı kavramından ne kavradığına bağlı.Ben şahsen budist, ateist ve deistde yaşadım ama kürkçü dükkanına geri döndüm tek farkla bir deist gibi daha çok o kavramı artık eskisi gibi düşünmüyorum. Peygamberler bu kadar çok şeyi uydurduysalar az daha da ileri gidip Tanrıyı yada Allah'ı da gördüm diyebilirlerdi en azından bi tanesi ama hiç birisi gördüğünü iddia etmiyor. Demekki herkes onu farklı bir şekilde kavrıyor zor olan da bu zaten ya bir şekilde kendince kavrarsın yada red edersin.

Açan arkadaş inananları hedeflemiş, uzak durayım dedim. İnanmayanlardan bunca cızırtı çıkmış , o zaman başım kel mi ?

Tanrı bir kamera şakacısıdır nihayetinde. Başka açıklamasını ben daha bulamadım..

Ya da, Tanrıya çok feci haksızlık edilmekte...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

lisede din derslerindee açardık bu konuyu hocayı delirtmek için, uzun zaman önce yani ama konular değişmiyor bir türlü.
tartışılması gereken çok farklı konular sanki, insanlığın sosyolojik yapısı ne yönde değişiyorsa tanrı kavramı da o yönde ilerliyor. anaerkilken farklı, ataerkilken farklı, mülkiyet öncesi farklı sonrası farklı. idealizm kurallarını işletiyor, otorite toplumu ne yönde gütmek istiyorsa en büyük yardımcısı olan tanrıyı da o yöne sürüklüyor.
orda bir tanrı var uzakta görmesek te, duymasakta...

İyi işler yapan ama inançsız olan insanlar niye cehenneme giriyor diye bi yanılsama var burda.Kimin cennete gireceği kimin cehenneme gireceğini Allah'tan başka kimse bilemez,eğer birisi bu insan cehennemliktir derse bu insan kendisini Allah yerine koymuş olur ve büyük günahlardan olan Allah'a şirk koşmayı işlemiş olur.Nitekim Kuran'ın birçok yerinde Allah'ın çok bağışlayıcı ve merhamet edici olduğunu söylemiştir.Bir bakarsınız bir karıncayı ezmemek için özen gösteren birisi bile cennete girmiş..

Birbirimizin ötekisi olmadan farklılıklarımızla bir olabilsek...

I HAVE A DREAM... (Martin Luther King)

Tanrının adaletsizliği, bilinmezliğinden kaynaklanmıyormu zaten... Neden çıkıp ben buradayım, bu da benim oyunum, kuralları da bunlar demiyor da muallak la maymun ediyor Adem soyunu... Sonra şu şeytanla girdiği iddia olayı, akıllara zarar... Binlerce yıl sürecek bir sınavı Ademe yükle, şeytana her türlü donanımı ve bilgiyi ver, Ademoğlundan varlığını bile gizle...Ondan sonra da "sen bana itaat etmedin" cup cehennem... Bana mı sordu üzerime iddiaya girerken...

Başka bir gezegenin cehennemi olmalı bu evren.Ömer Hayyam'ın bir şiirini yazmak isterim bu konu üzerine...

Yaşamın sırlarını bileydin,
Ölümün sırlarını da çözerdin.
Bugün aklın var birşey bildiğin yok,
Yarın akılsız neyi bileceksin?
Bu dünyadan başka dünya yok, arama.
Senden benden başka düşünen yok, arama.
Vazgeç ötelerden, yorma kendini.
O var sandığın şey yok mu, o yok, arama.
Kimi dinde imanda buldu yolu,
Kimi akıl, bilim yolunu tuttu.
Derken bir ses geldi karanlıklardan;
"Gafiller, doğru yol ne odur ne bu"...
Hep arar dururdum dünyaya geleli,
Alın yazısını, cenneti, cehennemi.
Hocam kesti attı sağlam bilgisiyle;
"Alın yazısı, cennet, cehennem sende" dedi.
Biz aşka tapanlarız, Müslüman değil,
Cılız karıncalarız, Süleyman değil.
Biz eskiler giyen benzi soluklarız,
Pazarda sırma satan bezirgan değil.
Ben kendiliğimden var değilim bu varlığımla,
Kendim çıkmış değilim elbet bu karanlık yola.
Bir başka varlıktan gelmiş bendeki varlık.
Ben dediğin kim ola, nerede, ne zaman var ola?
Güneşi balçıkla sıvamak elimde değil,
Erdiğim sırları söylemek elimde değil.
Aklım düşüncenin derin denizlerinden,
Bir inci çıkardı ki, delmek elimde değil.
Yetmişiki millet, bir o kadar da din.
Tek kaygısı seni sevmek benim milletimin.
Kafirlik, Müslümanlık neymiş, sevap, günah ne?
Maksat sensin, araya dolambaçlar girmesin.
Dün özledim de seni coştum birden bire,
Çıktım, senin yerin dedikleri göklere.
Bir ses yükseldi ta yukardan, yıldızlardan;
"Gafil" dedi, "Bizde sandığın Tanrı sende".

Herkesin hayalgücü tükendiğinde artık hiçkimse dünya için tehdit olmayacak ...