solucan
bir solucan güldü bana bugün toprağımdaydı sinirlendim
hem toprağımı işgal ediyor hemde bana gülüyordu
tek kürek darbesiyle böldüm ikiye kuyruğu bir yanda dans ederken tekrar güldü hemde
ne gülüş bu sefer küreği bir yana atıp avuçlarımla kavrayıp yapıştım yakasına ölüme
giderken nedir bu halin dedim ölüm senin ölümün kendini öldürmene gülüyorum der demez
avucumdan kayıp tekrar toprağıma sızdı geriye dans eden bir kuyruk ile toprağın
böğründe açılan bir küçük kara delik kaldı

Ben Ben'im
|