Bundan 1 sene önce yazdığım bir mektup

7 Ocak 2007 / BİNGÖL


(HER YERDE KAR VAR. YOLLARDA, AĞAÇLARDA VE BİRAZ DA İÇİMDE)

Kar başladığı gün yazmayı düşünmüştüm bu satırları, ama tam olarak yoğunlaşamadım, aktaramadım kağıda duygularımı, içten olmayacağını düşündüm. Kar ne zaman başladı?.. 4 Ocak'dı sanırım. Uyanıp dışarı baktığımda, ıssızlığın beyazlığıyla karşılaştım. Güzel ve dolu dolu bir kar yağdı.

Direk "kar"dan girdim mektuba. Düşünüyorum da, bu coğrafyada kışın başka neden bahsedilebilir... İlk cevap "kar" olur bence.

7 gün ne kadar çabuk geçti. Karla karışık ve çok çabuk. Yazamadım günlerdir. Yazamamayı bu mektubumla kırıyorum bu gece. -Saat şu an 21.45-
Geçen 7 günü neden yaz(a)madım diye sordum kendime; ne günahı vardı onların? Bilmiyorum.
Hep derim ya sana, akıp gitmekte zorlanmaya başladım kağıtlarda yine bu dönem.
İşte, bembeyaz 7 gün. Yeni bir başlangıç. Coşkulu, umut dolu, güzel...


İyiyim. (Ya da iyi olduğumu düşünüyorum.) Askerliğin zor dönemi (eğitim) bitti.
Bir kitap aldım kütüphaneden: "Mucizevi Mandarin" (Aslı Erdoğan)
Biliyor musun, sabah aydınlığında açık havada kar manzarası o kadar güzel ve taze ki...Hava açık, masmavi, yerde bembeyaz kar...
Çok fazla çay içiyorum. Burda çok ucuz çay: 10 kuruş.
Yemeklerimiz çeşitli ve güzel. Haftasonlarımız rahat geçiyor.


Başka ne yazsam, neler anlatsam sana?
Karlı yolun ucunda görünsen, bana doğru gelsen ve geçtiğimiz günlerde yaprakların arasında gördüğüm bir çift serçe gibi beraber olsak diyorum, istiyorum.
Bir çift serçe olup, karın üzerinde ufak ufak yürüsek. Kar bu bağlamda kötü yaptı beni. Çünkü seni hatırlatıyor hep bana. Seni yanımda istiyorum. Kar'sın sen, kar geldi buraya ama sen yoksun. Kar'sın ama yanımda değilsin. Garip ve hüzünlü bir durum.
Ama umutluyum da. Yeni yıla girdik ve önümüz bahar.
1 Ocak 2007 sabahı uyandığımda, içimde sanki bir rahatlama hissettim. Bu hem yeni bir başlangıçtı, hem de askerliğim bitime doğru ilerliyordu.
12 Ocak'tan sonra 4 ay bir askerliğim kalıyor. Mayıs'ın 15 veya 17'si gibi çıkıyorum.


Acaba uykuya mı dalmışsındır şu an. -Saat 22.00-
Bir şiire mi ilerliyorsundur sokaklarda, beni mi düşünüyorsun acaba... Belki tam şu anda, birbirimizi düşünüyoruz karşılıklı, kimbilir...
Şiirlerin geliyor bazen aklıma, "ne güzel yazmışsın" diyorum içimden, dağlara bakıyorum, mırıldanıyorum içlerinden bir tanesini... Ve biliyor musun, gözlerimin önünde uzanan dağlara bakıp dakikalarca ağlamak istiyorum bazen.
Hiç bu kadar uzun bir mektup yazmamıştım bugüne kadar. Ne güzel, değil mi, sevdiğin insanın elinden çıkmış satırları okumak. O'nun gönlü, ruhu dökülmüş kağıtlara.


Uykum geldi, yatma saati de geçiyor zaten, dinlenmeliyim.
Acaba istenir mi bir kedinin iyi geceler öpücü? Ben istiyorum senden.
Ben de iyi geceler öpücüğü konduruyorum bu kağıda, bu kağıda dokununca da senin ellerine...

İyi geceler... Parmaklarından kelebekler, içinden bahar ve şiirler eksik olmasın.


7 Ocak 2007, 22:15
Mehmet Oral

süpersin yine hıgh hopes..
bana kafka'nın milena' ya yazdığı mektupları hatırlattı.artık kimse mektup yazmıyor..
halbuki mektubun yerini hiç birşey tutmaz..
şimdi canım mektup yazmak çekti..

güzel bir mektup..kime yazıldıysa şanslıymış..

Mektubu yazdığım kişinin eline ulaş(a)madı bu mektup. Acı ve tuhaf bir durum di mi?

Ama hedefine ulaştırdım ben yine de...
Kağıda yazılı halde elinde tutup okuyamadı ama e-posta olarak okuyabildi nihayetinde

artık kimse mektup yazmıyor..özledim mektup yazmayı...


"bana bir mektup geldi
içinden ben çıktım..

Özdemir Asaf

Kimse yazmıyorsa bile, mevsimler yazıyor.
Mesela haziran...

mektubun çok güzel ve duygusal olmuş high hopes

Gerçekten çok hoş olmuş.
"Karlı yolun ucunda görünsen, bana doğru gelsen ve geçtiğimiz günlerde yaprakların arasında gördüğüm bir çift serçe gibi beraber olsak diyorum, istiyorum."özellikle bu kısım çok hoşuma gitti.

GençtimTaşra kasabasında ne yapar genç insan?O zamanın müzik dergisinde mektup arkadaşlığı bölümünde bir kıza yazdım.
Aman tanrım yanıt gelmişti 2 yıl her hafta yazıştık İstanbullu kızla.her hafta mektup beklemek okumak heyecanlanmak ne demek bilirmisiniz?
Hediyeler alırdık karşılıklı,ki buğün bile saklarım.Yaşım 20 olmuştu askere gitmeden
İstanbul'a gittim onu ilk kez görmeye.
Evinin karşısında oturdum içeri girip nasıl sorarım?Çok güzel bir kız yanıma geldi heyecandan ölecek nerdeyse ,meğer kız arkadaşım komşusu olan bu kıza benim resmimi göstermiş,kız beni götürdü onun çalıştığı işyerine...
Onu gördüm,2 senedir yazıştığım kızı,oturduk pastanede laflaştık,ama erkek milleti haindir kızlar benim deli gönül, o cilveli kızda kalmıştı, tam hayal ettiğim tip...
Akşam annemle kaldığımız aksaraydaki evde
de Avustralya konsolosluğundan bir kız kalmıyormu?Hemen kaynaştıkmı ;Nicole kidman sanki kız o kadar da sıcakmı sıcakhayatımda ilk kez Beyoğlunu o hızlı gece hayatını yaşadık.
O gün randevuya gitmedim,askere gidiyordum,bu kızı iki sene bekletmeye aldatmaya hakkım yoktu:2 senelik mektup arkadaşlığımız böylece benim benciliğim yüzünden hüsranla sona erdi.Bunu yazıp başınızı ağrıtmamın sebebi Mektup denilen şeyin bende hatırlattığı bu acı anıdır.
Hamiş;Burdan çıkacak sonuç şudur bayanlar;Erkek milletine asla güvenilmez,hepsini köküne kibrit suyu

bunu keşke itiraflarım köşenize yazsaydınız...daha anlamlı olurdu..