DOKUNAMADIĞIM KADINIM SEMA'YA...
SEN ARTIK KENDİN DEĞİLSİN
Sanma ki gel(e)memek bir hayalin yitip kaybolan kentine düşen yıldırımın bende bıraktığı izdir sevdiğim. Sevdiğimsin çünkü artık bir başka yarımsın, dünyaya gelişin ilk karşılayanı ilk saldıranı, nefesimsin. Gelememek sana bırakılmış her gözyaşımda seni haykırmaktır kulaklarına. Seni içimde bir ben olarak büyütmektir. Büyütmektir çünkü yeni doğmuş çocuğun avuç içlerine sığmayacak hayat, ihtiyacım olan nefes ve kuramadığım, kurduğumda yıkılıveren gerçeğimsin. Gerçeğimsin çünkü karanlıkta adını kusarcasına söylediğim tek aydınlığımsın, isyancının gece yaktığı ateş kadar güzelsin engelsiz ve berraksın, geceye inat! İnatsın sevdiğim içimde azaltmaya çalıştıkça biriken tek korkum olan. Ezilen adımlarım arasında düşlerimde sivrilen tek karşı koymamsın.
Evsiz bir aşksın şimdi, sokakta uyutup unutamadığım, dolaştığım her yersin, sözcüklerime karışan kalabalığımsın. Kalabalığımsın çünkü yalnız kalmalarımın ardında beni senle dolaştıran öfkemsin, gürültümsün zihnimi bulandıran. Ellerinle dokunduğun yerlerin izisin artık sevgili, az öncesine kadar sohbet ettiğim kadın, biraz sonrasına bıraktığım gözyaşımsın. Gözyaşımın kuruduğu Bedir’de, su içensin sevdiğim kana kana, Büyük Okyanus’umsun uzağımdaki. Dokunamayıp dokularıma küfrettiğim tek mucizenin isyanısın. Cesetsin çırılçıplak, küçük çocuğun bırakıldığı odada, korku dolu gözlerimsin şimdi…
Sigara dumanım resmini çizerken, kederlenip kalan tek tablomsun.
Büyüyen oğlumun annesine benzetilensin. Ergenlikte kanayan yaram, 25 inde hatırlayıp sızlatanım, 30 unda aramadığım kendimle sevişmem, 40 ında ölenimsim birlikte.
40 ında şikâyet etmeden gidenimsin. Karanlığa gülümseyenim.
Gündüz uyuyan gece uyanan kâbusumsun. Gece uykusuzluğumsun bu yüzden, gündüz sarhoşluğum. ARTIK İSMİMİN BAŞ HARFİSİN. Sevmesini bilmediğim kadınımsın.
Gidemediğim yolculuğumsun, görüp de gezemediğim ülkem. Ziyaretine gelemediğim tutuklumsun hasret koklayan, mektup yazmadığım bekleyenim, mayına bastığımda ölürken yazılan son mektubumsun cebimde kalan.
Bir sonraki aşamamsın, insan olanımsın -hani elleri de olanı, hani güzel elleri olanı- alnımda iz bırakan kırışıklığın insana yakışmayacak kadar derin olanısın. Kalabalıkta dalgınlığımsın, boşluğumsun bu yüzden tutunamadıklarım içinde.
İsteyip de dokunamadığım piyanomsun, sesi odamı dolduran. Duyamadığın çığlığımsın sesi sarsa da seni her adımında.
Kendine anlatamadığın ismimi silip, adını tırnaklarınla kazıyansın. Karşılığı olmayanımsın hiçbir zaman, düşümdeki kişi değilsin, hayal kırıklığım değilsin ümidimsin bu yüzden. Davranışların değilsin artık, gözlerinsin benim için.
Benzetilenler arasında hiçbiri değilsin artık sevdiğim, çünkü sen artık kendin değilsin…
**LA_NAUSéE**
İçim dışım kelime leşleriyle dolu..
insicamsız ve ipliği kopmuş tesbih taneleri gibi her biri bir tarafa dağılıveren düşünceler bedenimi sarmada şimdi..
Konu LA_NAUSéE tarafından (14-12-2007 Saat 09:46 ) değiştirilmiştir..
|
Normal
