*temiz sayfalar>>

Temiz bir sayfa
Umut ışıkları...

Bir mahzen ki: sabahları umut zerreleri gibi, zindan çerçevelerinden içeriye giren güneş
bir adamın soluklarının arttığı, heyecanının yükseldiğini görür.
Tan ağarıyordu.
Sabahın ilk ışıkları demir parmaklıklarından süzüle süzüle, saçı sakalı birbirine karışmış yaşlı bilgenin açılan gözkapaklarına fark ettirdi kendini...
Yen bir gündü bu, adı umuttu.
Yaşlı bilge; gecenin vermiş olduğu hüzün saatlerinin ardından ışığın vermiş olduğu umut damlalarını bir bir içine alır gibi soluyordu havayı. Sanki her şey ona gülüyordu.
Her gün sırtını dayamış olduğu duvarlar, demir korkuluklar ve mahzen zebanileri ona göre birer mutluluk kaynağıydı... Yıllar birbirini izlerken yaşlı bilge hala yüzünde tebessüm, gözlerinde umut ışığıyla hayata gülümseyerek hala yaşıyorum diyordu.
Bakanlara tecelli ediyordu yaşlı adamın mutluluğu,

Mahzenlerde yaşıyordu.
Hayata gülüyordu.
Her gün;
Temiz sayfalar açıyordu.
Yaşama, umuda ve akıp giden zamana.

Yaşlı bilge bize şunları öğütlemişti;

*Her ne durumda olursan ol.
İçinde yaşadığın duruma şükret...
*Her şeyin akıp gittiği şu evrende,
Her gün temiz sayfalar aç: hayata ve umuda...
*Mutluluğu arıyorsan onu her yerde bulursun
Her gün doğan güneş, açan bir çiçek
sadece hiç yere gülümsemen bile mutlu olmana yeter.
_____________________________________________

Umudunu kaybedip mutsuz düştüğün anda,
Her gün dört duvar arasında sıkışan.
Yüzünde tebessüm eksik olmayan
Hayata umutla bakan
Yaşlı bilgeyi an...

______ _____ _________

***Harun Torgay>>>