Derdimiz Umut

Ben Ben'im

şahsen ben demircinin bu sözlerinden alımdamın çünkjü kendimizi eleştirelim, fırsatlar kaçıyor diyor da sırf bizden dolayı mı kaçıyormuş fırsatlar. hhiçbir nesneye etki edemeden. anlamadım ama hiçbir şeye etki edemeden diyor.garip, abartmış mıdır nedir... hiçbir şee etki edemeyen insanlar da mı var? diyelim var o insanlar öyle bir allahü teladan gelecek gibi bir ses bekler mi hiç... diyelim bekledi.niye utansın peki. enteresan bir yzaı tabi. çizgici idi galiba. saygı duydum.

iyi okumamışsın anlamamış anlamamışsın sevgili sevdimbirkere

yazıda bahsedilen sen değilsin salih demirci biz diye birilerinden bahsediyor bırakda adamcağız bizi anlatsın cımbızınıda elinden bırak

Ben Ben'im

valla bilmeden araya girdim kusura bakmayın yav. şimdi, diğer forumdaşlarım için diyorum ki ilk yazı salih demircan'ın yazısı. bıraktım arkadaşım kusura bakmayın tekrar, ben yeniyim de burada. cımbızımı da bıraktım daha dokunmam zarar gördüyse üzgünüm. okuyucular ilk yazıya baksın yukarıda tam olarak dokunulmamış haliyle duruyor. valla bilmeden yaptık yav. ne bileyim böyle olacağını.

ya sen ne demeye çalıyosun salih demircan kim

Ben Ben'im

demirci imiş o. yok bir şey demiyorum abi. metanet dilerim karışmıyorum yav.

Salih şiirlerini hep "kapalı" bulmuşumdur, anlam katmanlarına inmesi hayli zor, düz yazın da hemen hemen aynı minvalde ama şiirlerin kadar değil, çok şükür...)

Beşerin tatminsizliğinini, bulduğunu sömüren/kanırtan daha sonra da kabuğunu bile bırakmayarak bir kenara atan kavlak iştahını biliyorum. Haddini bilmez umutasevicileriyiz bazen.
Hayli arabesk kaçacak ama bir sitede okumuştum kime ait olduğunu bilmiyorum: "Herkes gül istiyor ama gül fidanı diken yok" gibi bir şeydi.
Herkes aynı şeyi aynı anda isteyince, Nash'ın iktisadi teorisi geldi aklıma, "kimse sarışını alamaz"....)
Umut zehirden ama o zehirsiz de yaşanmıyor ki. Bunu şiar edindiğimden beri, içselleştirdiğimi ve pratik yaşamıma da, iç dünyama da bunu yedirdiğimi sanıyorum; ama öyle bir an geliyor ki, insanı ayakta tutan birkaç çıtadan biri de çöküyor, ve yine tüm çıplaklığıyla acizliğimizi görüyoruz.

Çırpındıkça battığımız kesin; bir şeyi elde ederken öylesine sabırsızız ki, bir bardak suyu kana kana içmek dururken, bir dikişte fondik yapmayı yeğliyoruz bazen de o suyu döküp heba ediyoruz, ne suyun tadına varabiliyoruz ne de aynı ışığı bir daha görebiliyoruz: "Aynı nehirde bir kez daha yıkanamazsın" demiş atalarımız.
Bu "cehennem"de nefessiz kalmak "yazgımız", buna alışmaksa yaşamı kolaylaştırıyor, oysa beter olanı iç dünyamızdaki mumların sönmesi, çünkü bize klavuzluk edecek olan vicdan ve irademiz de sönerse geriye nicesi kalır ki.

Umarım kapalı metinlerinin çok net anlaşılabileceğini sanmıyorsundur, o yüzden beni de azarlama ciğerim n'olur. Okuyunca çağrıştırdıklarını yazdım yalnızca...

Döneceğim...

Derdimiz dertlerimizin bitmemesi.

evet yav. siz onu azarlayın valla bi şey anlaşılmıyo. ben de bi tek çağrıştırdıklarını anladım. eee o da anlamamı yani. tanıyosunuz işte söyleyin anlaşılmıyo kaç kes baktım. kafamda yorum üstüne yorum. nereye kadar. düz yazıları da aynı mandal da ise bu şairin valla işi zor. açlıktan ölür

tok adamdan şair olmaz zaten sen anlamamaya devam et

Ben Ben'im