hangi yazarlari, hangi özellikleri yüzünden okuyoruz,hangilerini ise neden okumuyoruz

sn.aristo'nun anketini biraz genişletsem bana kızmaz umarım

çetin altan'ı seviyorum, çünkü hen anlamlı hem de anlaşılır buluyorum;
içindeki "kıssadan hisse" tarzındaki hem komik hem de düşündürücü olan fikra ve anektodların, aşırı ciddiyeti ve monotonluğu önlediğini düşünüyorum.

ahmet altan'ın tarzını ise aşırı (too much) romantik ve yapay buluyorum. Öykülerine koyduğu resimleri de aynı şekilde ve hiç yaratıcı, vurucu değil bence(gazete yazıları)...

gerisini sizlere bırakıyorum, arada takılırım ben de...

(birileri perihan mağden'den dem vurur belki!)

Çetin Altan için Milliyet; kimi de Özdemir İnce için Hürriyet alırdım.

Çetin Altan; kıssadan hisselerinin yanında çok derinlikli bir bakış açısıyla olayları kodlayıp, genel bir fotograf çıkarma hususunda da çok başarılı. Ahmet Altan'ın yalnızca roman dilini severim, köşe yazarı olarak fazla populist bir uslup hakim kendilerinde. (şimdilerde yeni çıkan Taraf gazetesinde endam göstermektedir, gazete Neşe Düzel'in iyi bir ropörtajcı olması adına dahi okunabilir kıvamdadır, velakin ikinci cumhuriyetçilerin bu atağı henüz yeterli bir ivme kazanamamıştır, dağ fare doğurmuştur, şimdilik.)

Baskın Oran'ı da son dönemlerde zoraki bir yanlı tutum içinde tezlerine dayanak arayışında görüyorum; siyasete atılmazdan evvel analizleri daha başarılıydı.

Yıldırım Türker; son derece kaliteli, araştırma ve emek ürünü yazılar çıkarır; adamın tek bir kof yazısına rastlamış değilim, tek kusuru eski yazıları pişirip pişirip köşesini doldurma kurnazlığıdır.

Perihan Mağden'e çok güç alışabildim; dilini ilk başlarda hiç ama hiç sevmemiştim, hatta Türkçe'yi katlettiğini düşünerek hep yarım yamalak okurdum. Sonradan farkettim ki, Perihan Mağden'in öyle gizil haber kaynakları, spekülasyonlarla kalemini oynatan bir yazın etiği yokmuş, bizzat tüm günlük gazeteleri tarayıp, son derece yerinde çıkarımlar yapabilen doğru bir bakış açısına sahip bir köşe yazarıymış, kitabını okuduktan sonra köşe yazılarını takip eder oldum.

Can Dündar'ı da ileriye dönük metinleri adına severim, birkaç yıl sonra da okunabiliyor.

Tabii televizyonun koltuklaması olmaksızın köşe yazarlarının keşfi ve takibi -ne denli işlerinde başarılı da olsalar- biraz güç populizmin tuzağında.

Şimdilik bu kadar olsun.

mümkün olduğu kadar ve ideoloji ayırmadan köşe yazarlarını izlemeye çalışıyorum...üzgünüm ama etkilendiğim hiç bir yazar yok...elektrik alamıyorum nedensiz...ama hakkını yemeyelim özellikle biri var ki (isim vermeyim de davalık olmayalım) bana çoooook şiir yazdırıyor...örneğin Terazi Baskısı başlıklı şiiri bu yazarımıza borçluyum...kendisine bu şiire ilham oldukları için buradan teşekkür ediyor ve itiraf ediyorum...

maria callası izlemek bana daha ilginç ve çekici geliyor efenim...

saygılar...

...gümüş yağmurcunlar...

maria callas'ı tek geçeriz efendim..harikadır kendisi..

benim yazarım bellidir.
Yıldırım Türker
hiç yorulmadan inanılmaz bir keyifle okuyorum
bir gün içinde 30 yazı yazsa okurum..
akıcı sade
ama maria'ya ısıtma konusunda katılıyorum pişirmeymiş herneyse.
bazı haftalar neden bunu yazdı ki diyorum, ama öyle güzel yazıyorki iki dakika sonra barışıyorum kendisiyle..

haricinde kaan sezyum var bir de..

ismet berkan'dan ahzetmem hiç..
sanki yazmaması gerekiyormuş gibi gelir bana..

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

Edgar Allan Poe, insanın içindeki (özünde karanlık olan) duyguları böyle gözler önüne sermek her babayiğidin harcı değildir. Şiirlerine hiç girmiyorum zaten...

i destroy to make, i hate love, i live to die what an anarchy causes myself...

mine kırıkkanat benim bir numaralı köşe yazanım
bayılıyorum o kadının tespitlerine, anlatım tarzına, anlatılan konuya vakıf olmayan biri bile tam olarak herşeyi kavrar yazılarında..

laf sokma konusunda da mine kırıkkanat ve yılmaz özdil süperdir.. bu ikisinin düşmanı olmak istemezdim

perihan mağden'i de severim ayrıca..

sevdiğim bissürü yazarım var yazarım ben aklıma geldikçe..

Kendi kendine itaat edemeyenlere, emredilir! Nietzsche/böyle buyurdu Zerdüşt

ben kavrayamıyorum Mine ablayı anlattığı konuya vakıf olsam da kendimce olmasam da. kişisel görüştür, uzatmaya gerek yoktur...

Hikmet Çetinkaya'yı belgeli ve sorgulayan birisi olduğu için okuyorum. İlhan Selçuk'u ise kısa ve akıcı bir yazı tipi olduğu için okuyorum.

Emre Kongar bence de... her yazısında bir toplum bilimci olduğunu hissettirir ve olayları çok iyi analiz eder...
Türker Alkan'ın da hükümeti eleştiren ironik yazılarını çok seviyorum...
Sevmediğim , nefret ettiğim , tiksindiğim yazar (bozuntusu) ise Hasan Cemal...

bana vahiy gelmedi arkadaşım, benim yazdıklarım ayet diil.. kişisel görüşümü yazdım ben de..
benim kişisel görüşüme yorum yapıp sonra kişisel görüşümdür uzatmaya gerek yoktur demişsin..

racon mu kesersin hep

not: bu da kişisel

Kendi kendine itaat edemeyenlere, emredilir! Nietzsche/böyle buyurdu Zerdüşt