Trenlerde yazdığım şiirler

Şiirlerimin bazılarını çok sevdiğim trenlerde yazdım.
Onları bir araya getirip sunmak istedim.
Başlıyoruz...

DÜŞÜNDÜM VE YAZDIM

Yaklaşıyor maskemiz
Tekerleğini kırmak üzere düşüncelerimiz
8'e bas ve sesi dinle
Aşk ve yalnızlık üzerine bir şey düşünüyorum şu anda.

Ne çabuk akşam oldu
Aydınlık daha dün bir, bugün iki
Üşüdüğünü neden saklıyorsun benden?
İkimizin üzerine kafa yoruyorum şu anda.

Soğuk
Isıt, ısıt kendini daha fazla!
Yaklaşıyor maskemiz
Gösterir misin kendimi bana?

Şiddetli değil ses, bu güzel
Ama yaşam şiddetli
Hele kar da varsa geceleri
Daha bir sefiliz bir anda.

Durmak yok deseler de, inanma
Keman çalsa şurada biri
Kalabalık çıldırır mı sence?
Maskeni unuttuysan utanma, söyle.

Nar çekiyorsa canın
Ah, hele bir de sevdiysen
Şiir de yazarsın, şarkı da söylersin
Canın ne istiyorsa yaparsın be adam!



Ne demiştim ben sana!
Sana ben ne demiştim?

(14.02.2006)

DERİNLERDE

nasıl açığa çıkar duygular
bu satırlar yazılmasa
güneş ısıtır ya sımsıcak
ısınır insan da böyle, bu satırlarda
ısınır bu satırlarda

denizde gibi, derin ve mavi
insan kaybolur dizelerde, imgelerle
kaybolur imgelerle derinlerde

hayatı sevmese insan
nasıl yazar bu dizeleri geceleri
nasıl yazar, bir trende.

(30.10.2005)

Bir Pazar


Pırıl pırıl denize bakıp gülümsüyorum
Bir gülüş gibi sularda güneş
Ve bulutların kenarından
Bir çocuk gibi bakıyor denize.

Çiçek açmış ağaçların arasında
Güneş elimin kenarında
Dokunuyor yüzüme, okşuyor usulca
Geçkalmışlığımı unutuyorum bir anda.

Sularda, yüzümde, çiçeklerde
Ve içimde güneş
Bir vapur bu kadar mı yakışır
Gülüşlerle dolu bir denize.

GECE, BEN

Bir adım attım soluğa
Bir adım daha
Titreşmeye başladı her şey
Ve hızlandım
Başladım koşmaya

İçinden geçtim, bir sokakdı
Sessizlik üretiyordu
Ben de üretiyordum bir şeyler -sesler-
Camlar bizi izliyordu
Gidiyordum, yalnızdım -saat kaç?-
O yanıma sokulmuş duruyordu, bir sokakdı

Yanlarından geçtim; sessizlik yaşıyorlardı
İçlerinden geçtim; ateşler yanıyordu
İçlerinden geçtim; demir almıştı gemim
Gidişsizdi onlar, renksizdi, sorunluydu, sayısızdı

Evinin önünden geçerim her gün
Şairi bugün görmedim
Dün de görmedim
-En son- ne zaman görmedim?

Annesiz büyümüştü
Kimsesizimdi benim
Söyle, ne verebilirim ki sana
Biraz kağıt, bulursam bir demet gül
Annesiz büyümüştü
Mutsuzluk, mutluluk içinde
Bir sokakdı

Derken yavaşladım
Durdum
Batar gibi oldu güneşim -akşam değildi-
Kendimi buldum
Bir şeyler sona erdi, bitirildi, tükendi
Bir köşede bulundum.

DÜŞ

İçinden geçmediği bir düş görüyor
Cam kenarında oturan adam
Boş koltukları sayıklıyor sürekli
Etrafdaki yüzlere aldırmadan

Bense bir yabancıyım
Işıkla boğulan bu şehirde
İçimde gökyüzü ve duman
Bedenim bırakıldığı yerde

Adam gidiyor düşüyle beraber
Kendini bıraktığı yere
Bense bekliyorum hâlâ
Düşümle bırakıldığım yerde

KAHRETSİN!
Adalar "gel gel" yapıyor,
Gitmemek uzak
Ama
Kolaysa gitsene!

Kirli cam yakın
Demir soğuk sıcak,
İçimden güneş geçiyor
Bir tek deniz eksik

Kahretsin!


G-T-P-K-M-B-E-H

Gidişlerin başlangıcında
Tekil yalnızlığıyla durur insan
Parlaması güneşin içindeki kırıklardan
Kesik kesik dağılır renksiz boşluğa
Mesafesi yarılanmış gibidir
Başlangıç veya bitişlerin
En son durağa giderken
Hiç olmayan bir yere varılır sonunda belki.


KAR

Kar yağıyor
yaşam ağırlaşıyor
zaman durağanlaşıyor
yönler değişiyor
düşünce değişiyor
ışık değişiyor
umutlarım
buz tutuyor
benliğim
buz tutuyor
ölüm
yaklaşıyor
kar yağıyor...

(24/12/2005)

House of Duarden

ben teşekkür ederim ilginiz için.