Çeviri Şiir

Mirabeau Köprüsü

Mirabeau Köprüsü’nün altından Sen nehri akar
Ve bizim aşklarımız
Neşenin kederden sonra geldiğini
Hatırlamış olsam da ne çıkar

Çal ey saat gel ey gece
Günler geçip gidiyor
Bense olduğum yerde

Hep yüzyüze olalım elin elimde kalsın
Akıp giderken böyle
Köprüsü altında kollarımızın
O yorgun dalgası ölümsüz bakışların

Çal ey saat gel ey gece
Günler geçip gidiyor
Bense olduğum yerde

Aşk da gelir geçer bu akan su gibi
Aşk da gelir geçer
Hayat ne kadar ağır ne kadar durgun
Umutsa öylesine güçlü kuvvetli

Çal ey saat gel ey gece
Günler geçip gidiyor
Bense olduğum yerde

Geçer günler geçer günler haftalar
Ama ne geçmiş zaman
Ve ne de aşkların geri döneceği var
Mirabeau Köprüsü’nün altından Sen nehri akar

Çal ey saat gel ey gece
Günler geçip gidiyor
Bense olduğum yerde

Guillaume Apollinaire
Çevirenler: Gertrude Durusoy – Ahmet Necdet


Mirabeau Köprüsü

Seine akıyor altından Mirabeau Köprüsünün
Ve bizi aşklarımız
Hatırlamalı mıyım durup dururken bugün
Sevincin çıkageldiğini hemen ardından güçlüğün
Çal sevgli saat gel sevgili gece
Ben kalıyorum günler gidiyor sessizce
Ellerimde ellerin kalalım yüz yüze
Kollarımızın köprüsü
Altından geçsin yüz yüze
Sonsuz bakışlar bitkin dalgalar diz dize

Guillaume Apollinaire
Çeviren: Ahmet Necdet (yalnız)


Mirabeau Köprüsü

Mirabo köprüsünün altından akıyor Seine nehri
Ve aşklarımız
Anımsamam mı gerek onları
Sevinç acıdan sonra gelirdi her zaman

Gece gelsin saat çalsın
Günler geçiyor ben kalıyorum

Yorgun dalgası sonsuz bakışların
Geçerken köprüsü altından kollarımızın
Elele yüzyüze kalalım

Gece gelsin saat çalsın
Günler geçiyor ben kalıyorum

Aşk uzaklaşıyor bu akan su gibi
Uzaklaşıyor aşk
Yaşamak ne denli ağır
Ve umut ne kadar zorlu

Gece gelsin saat çalsın
Günler geçiyor ben kalıyorum

Günler geçsin haftalar geçsin
Ne geçen zaman,
Ne de aşklar gelmiyor geri
Mirabo köprüsünün altından akıyor Seine nehri

Gece gelsin saat çalsın
Günler geçiyor ben kalıyorum.

Guillaume Apollinaire
Çeviren: Orhan Ülkülü



Mirabeau Köprüsü

Seine akıyor Mirabeau Köprüsünün altından
Ve şu bizim aşkımız
Olur mu durasın şimdi anımsamadan
Sevincin geldiğini ancak acının ardından

Çalsana saat insene ey gece
Günler geçiyor bense hep aynı yerde

Yüz yüze duralım böyle elin elimde kalsın
Ve aksın dursun
Sonsuz bakışlar dalgalar yorgun argın
Köprüsü altından kollarımızın

Çalsana saat insene ey gece
Günler geçiyor bense hep aynı yerde

Aşklar akıp gidiyor şu akarsu gibi
Akıp gidiyor aşklar
Hayat öyle durgun öyle yavaş ki
Ve umut nasıl zorlu nasıl depdeli

Çalsana saat insene ey gece
Günler geçiyor bense hep aynı yerde

Günler geçiyor günler haftalar yaman
Ve dönmüyor geri
Ne çıkıp giden aşklar ne geçen zaman
Seine akıyor Mirabeau Köprüsünün altından

Çalsana saat insene ey gece
Günler geçiyor bense hep aynı yerde

Guillaume Apollinaire
Çeviren: Cemal Süreya


Bu şiirin 9 çevirisi varmış Türkçe'de, bir arkadaşımda olduğunu işittim edinebilirsem sizlerle de paylaşmak isterim.

Apollinaire'ı tanımayanlar için kısa not:
1880-1918 yılları arasında Fransada yaşamış, babası belli olmayan sosyeteden bir kadınmış annesi, o yüzden şiirleri uzun süre ciddiye alınmamış. 38 yaşında gripten ölmüş. Bir ilginç anısı da, Picasso'yla birlikte Louvre Müzesinden MonoLisa'yı çalmak suçundan tutuklanmış, Picasso hemen salıverilmiş ama kendisi alıkonmuş. Köhne tavernalarda, barlarda geçmiş yaşamı, Aragon'un "Mutlu aşk yoktur" sözünün anıştıranı sanılıyor..."Mirabeau" , Mirabo olarak Türkçeye geçmiştir...

Çiçek

Taş.
Havada taş, gözümle izlediğim.
Gözün, taş gibi kör.

Biz
el idik,
boşalttık karanlığı ve yakaladık
yazla gelen sözü:
Çiçek.

Çiçek - bir sözcük körlerin sözlüğünde.
Senin gözünle gözüm:
giderir
susuzluğu.

Büyümek.
Yürekte yaprak gibi
kat kat.

Bir söz daha, bunun gibi, ve çekiçler
savruluyor havada.

Paul Celan
Çevirenler: Gertrude Durusoy-Ahmet Necdet


Çiçek

Taş.
Havadaki taştır izlediğim.
Gözlerin taş kadar kör.

Biz
ellerdik,
karanlığa döküp bulduk
yazadan esen sözcüğü:
Çiçek.

Çiçek -bir sözcük, görmeyenler için.
Senin ve benim gözlerimiz
Suyun pınarı
onlarda.

Gövermek
birbirine eklenen yapraklar gibi,
yürek duvarlarıyla.

Bir sözcük daha buna benzeyen ve
havada titreşir kulak kemikçikleri.

Paul Celan
Çeviren: Ahmet Cemal

Celan'nın başka Çevirenlerce çevirisi kütüphanesinde olan varsa buraya aktarmasını dilerim. Bunları kendim daktilo etmiştim bir zamanlar...

66.SONNET


Vazgeçtim bu dünyadan
Tek ölüm paklar beni
Değmez bu yangın yeri
Avuç açmaya değmez

Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz
Ezilmiş hor görülmüş el emeği göz nuru
Ödlekler geçmiş başa derken mertlik bozulmuş

Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen'e

Vazgeçtim bu dünyadan
Dünyamdan geçtim ama
Seni yalnız komak var
O koyuyor adama

(W.Shakespeare/Çeviren:Can yücel)

çeviri şiirler yapılırken çeviri yapan şairin çeviri yaptığı şairin duygularını hissetmesi gerekli yoksa yaptığı çeviride asıl anlamı yakalayamazsa o şiir başarısız olur.umarım doğru aktarabilmişimdir düşüncelerimi