Kırıntılar ve Paranoya

osslem · #1 (**permalink**) 14-07-2007, 00:39

Sıkkın değil canım,ama yaklaşan birşey var gibi,seziyorum.
Sadece bir sesi,dağlar kadar hücreyi nasıl da yerinden oynatabiliyor değil mi?
Bu esasta mucize değil de nedir ki?

Oysa ben mucizelere inanmayı uzun süre önce bırakmıştım.İnsanlar,olaylar,kaçamadıklarım beni o bulutun ardına gönderivermişti.O herkesin üzerine güneşleri konduran bulut,ardında oturmakta olan benden yağmurlarını hiçmi hiç esirgemiyordu.Her Allahın günü ıslak saçla gezinmekten mi üşüttüm acep??

Açılan o kapılar,bir zamanlar bana yol gösteren o kilitler şimdi hepsi gittiler.Kendi ellerimle uğurladığım yolcular dönsünler istiyorum,ne yaman çelişkiler bunlar.Ne yaman belirsizlikler.Bir boşluğa dalıp durur her defasında bıkmadan bakışlarım,öylece dizilip gider gittiği yere kadar.Yolun sonunu bekliyor da değilim aslında.Benim merak ettiğim şey,esas yolun bu yol olup olmadığı..

Ummak..Ne acı ne tatlı.Ben onu başka bir kefesine koydum hayatın.Sanırım ummak gereksiz.Başlıbaşına hem de.Tatlı meyvelerini yiyorken o meredin nasıl seviniyorsak ve ışıyorsak,acılığı çekerken de öyle bitap öyle çaresiz düşünüyoruz ya,kıl oluyorum kardeşim.İşimiz hokkabazlık mı bizim sanki??!!

Biz o tahtanın üzerine,dik konulmuş domino taşları olmalıyız.Birbirimize çarparak birkaç saniye içinde harikalar yaratacak kadar muntazam.Bunu düşünmeli ve oyunu öyle oynamalıyız.ikkat et,sana bir sır verdim.sıkı tut.Çünkü artık o,ne bir sır,ne de bana ait..

14/07/07
00:40

detays · #2 (**permalink**) 14-07-2007, 00:45

Güzel bir yazı olmuş..

Sıkkın değil canım,ama yaklaşan birşey var gibi,seziyorum. bu banada oluyor.
Garip bir duygu. Garip bir huzursuzluk kaplar insanın içini..

Alıntı:

Her Allahın günü ıslak saçla gezinmekten mi üşüttüm acep??

Hmmm. Mümkün olablir bu..

osslem · #3 (**permalink**) 14-07-2007, 00:47

Tolga uzak dur konudan sen
Paranoyamı seninle paylaşmamD

ButterFly · #4 (**permalink**) 14-07-2007, 01:24

"Kapılar ve Sesler" gibi...

Hep bir kapı vardır kapalı ve bir gün açılıcağına inanırsın, gıcırtının sesini duyarsın, ama sadece hepsi paranoyadır...
Bir kapı kapanır, ve bir ses duyulmaz bundan sonra (:

osslem · #5 (**permalink**) 23-07-2007, 02:05

O şey yaklaştı,daha da yaklaştı..Ama hala gelemedi

Sanırım ''çıldırmak'' denen eylemin tadını, bana sunulmuş ömür senelerimin ilerki süreçlerinde tadacağım.en azından o 'kapı' kapanmadan evvel,tadı damağımda kalacak şekilde bilgi sahibi olmuş olacağımı düşünüyorum.

Küçükken,geceleri,uyumadan evvel,karanlıkta öylece tavanı izlerdim.Uyku tutmazdı çoğunlukla beni,o zamanlarda bile vardı geçip giden günün değerlendirmesini yapmak,başımı yastığa koyduğum andan itibaren.
''Acaba neyi yanlış yaptım?''
''Annemi üzdüm mü?'' gibi çırpınışlar gelir giderdi beynimde.

sonra gözlerim,başucumdaki,apartman boşluğuna bakan pencerenin perdelerine kayıverirdi.Hİç sevmezdim o pencereyi.En çokta güneşe bakmadığından olsa gerek yüzü..
sonra bir çığ görür gibi olurdum.Tülün desenlerinden fırlamışta üzerime yuvarlanıyormuş gibi hızla yaklaşırdı çığ.Korkardım ama kimselere söyleyemezdim.Anneme söylemeye karar verdiğim an ise,uykuya yenik düştüğümün farkına varırdım(Tabi bunu ertesi sabahları uyandığımda ve gördüklerimin gerçek olup olmadıklarını anlama çabasına giriştiğimde anlıyordum)

O zamanlar da yaklaşan ama ne olduğuna anlam veremediğim şeylerden korkuyormuşum demek.Çocukluğumda beni saran o korkular,şimdi başka başka biçimlerde paranoyalara dönüştüler.(Hala paranoya hususunda ihtisas yapıyorum ama)
Her ne kadar öyle olmadıklarını kendime tekrarlayıp inandırmaya çalışsam da fikrimi(kendim dışında herkesin üstünde de etkilidir meret),ne yazık ki içimi titreten,aklımı donduran,fikrime kurt düşüren koca koca çığların nezdinde bir hayat sürmekteyim bu sıralar.Ne yazık ki..

Şimdi düşünüyorum da,o tülün desenlerine bakarken geceleri uyumadan evvel,hayatımın en güzel tedirginliklerini yaşamakta imişim meğer.
Keşke korkularımın boyları hep öyle ufak kalsaydı.
''Biz büyüdük ve kirlendi dünya''yı söylerken,sözlerinden hiçbirşey anlamadığımız bir şarkının tınılarında dans etseydik öyle fıkır fıkır,tek korkumuz gecenin karanlığında ürettiğimiz şekilcikler olarak kalsa idi..

osslem · #6 (**permalink**) 30-07-2007, 00:40

Sanırım yorgunluğumun fiziksel hiçbir yanı yok.
Artık dayanamıyor olma halimden anlıyorum yorgunluğumu.
İflas etmiyor olmaksa bana koyuyor.
İflas ederim umudu ile kendimi yorma çabalamalarına son vermek istiyorum.
Kendimi alıp biryerlere daha götüreceğim ve geri döndüğüm zaman,başladığım yerden bir milim yol katedememiş olduğumu görerek hüsrana uğrayacağım.
Sıkıntı verici bir hadise.
Olmasını umduğum şeyler,olsalar da olmasalar da avuçlarımdan akıp giden hevesim kurban ediyor beni.

Ummak ,ümitlenmek böylesi acı çektiriyorken,acının yanında iyi şeyler olarak anılıyor olmaları meşrulaştırmıyor varlıklarını,özellikle de bu kadar çok lanet okuyorken dudaklarımın arasından isimlerini anarak.

Kendimi kendimden çıkarsam sıfır kalmaz..
Doğru ilahi,demek aynı toprağa ayak basıyoruz biz bu zatla.
Hoş kendimi kendimden bile çıkarmaya üşenir haldeyim ama,geriye benden birşey kalmayacak olmasına dair bir düşünceye dalmak bile güzel sanırım.

Beni kendime getiren tek şey bir sesken,beni kendimden çekip alan tek şey yine aynı ses..Ne kötü.Bel bağlayacak kadar güvenmek bile aldatıcılığının çok acı bir yüzü.

Geçip gitme zamanıdır yine akreple yelkovanın,çakılı kaldıkları hain esaretlerinden.Esaret bildikleri, özgürlüklerine açılan tek yolken;özgürlük sandıkları esarete kucak açan tek çıkış oysa.
kolay gelsin,bir kere de kolay.
Gelsin ve gitsin.
Nasılsa unutacağız yine.

osslem · #7 (**permalink**) 31-07-2007, 21:32

Mide bulantısı.
Terk-i diyar.
Şehri İStanbulu terk.
Uzun yollar.
Uzağa kaçan dostumun gözleri.
Araya giren mesafeler.
Deniz aşırı yolculuklarda genişleyen sevgi sınırları.

Mutluyum,mutlusun,mutlu(kesin mutlu)
Bunu söylemeyi bekliyordum bir süredir.E o gün geldi ama değil mi

Kısa ve hızlı olan şeyler hakkında yürütülen tahminler kervanı pekte hayırlı değildir bilirim,ama aldırmıyorum,ben memnunum.
Güzel birşey gelip seni bulacaksa,hurafelerle boğulmanın bir anlamı yok.
Kimse bana sigorta kağıdı vermiyor hayatıma dair;ne zaman,ne kadar,ne biçimde diye damgalayarak.

Oysa yarım saatlik vapur yolculuğu bitmeyecek gibi gelmişti,o mide ağrısı her yanı sessizliğe bulayacak,baş ağrılarına bürünecek,kovalayacak gibiydi sol yanımdaki meleğimi.
Ama biliyorum,zaman geçer.
Geçer ve geçirir.
Aklımı kaçırdığım cinnet akşamları,güneşli sabahlara doğar.
yine gelseler bile,ben tedarikliyim,biliyorlar

Mutluluğun paranoyasını yapmayı severim ama bu sefer okeye dönen benim. (:

osslem · #8 (**permalink**) 10-08-2007, 19:29

Sırtımdan ittirdi birisi otobüste,düşmeyeyim diye.Frendeki ayak sayesinde mi oldu bu,yoksa ardımdaydı diye mi
?Kuvvetin gücünü tattırmak için miydi elinin sırtımdaki yeri,yoksa düşecek olsam üstüne düşecek olma ihtimalim mi?

İnsan midesi bulanırken de iyi hissediyormuş bunu anladım.Kör kütük olsam da aynı hisseder miydim bilemiyorum.ama o zaman da yüzüme bakanlar düşünürlerd keyfimin yerinde olduğunu,dudak kıvrımları yayılmış böyle hani,gökyüzüne bulut yayılır gibi..

Mutluluğa heveslendimcidden,her attığım adımda başım semada idi neredeyse..

''Ben kuşlardan da küçüktüm''

Tın,tın,tın..
Rım,rım..
Tamam tamam bu rım rımlar çalıntı kabul

Vapurdaki dalga geliyor aklıma,sonra LİB(),okey dörtlüsü ve sahildeki mısırcı..

Gün bitiyor,seyir halinde takip ederken aklıma bunlar geliyor,
Hava güzel,su güzel(o da bulabilene hoş),insan yüzleri güzel(muamma da olsa birçoğu)..Hemde bedava,zam yok bunlara

Midem bulanabilir,keyfi bilir.
Ama mutluluğa heveslendim.
Sıkkın değilim.
Sırtımda bir el var destek-i mübarek.
Ayakta duruyorum.
Mutluluğa heveslendim ben.
O da bedava..
______________

sophie · #9 (**permalink**) 10-08-2007, 19:46

biri paranoya mi dedi

daha sonra...her kelimeni tadarak okuacagim yazini simdi,bu yorgun cuma aksaminda heba etmeyelim döküntülerini

okudugum kadari cok güzel umuyorum devami da öyle olacak.

osslem · #10 (**permalink**) 11-08-2007, 00:43

Kirazım sağolasın
Yazmaktan öte bir marifet daha var sanırım,birileri ile paylaşabilmek.
Sağol buna izin verdiğin için.