serçe parmağın badi ömrü
Kendinin farkında değildi..Yıllardır asi ve deli bir kızın serçe parmağı olduğu fark edilmemişti bile..defalarca ezilmiş , ucu kopmuş geri dikilmiş , tırnağı ile kısa ayrılık yaşamış , en zor anlarda ilk kemirilen yumuşak tırnağı olmuştu..
kıza sorduklari zaman feda edebileceği en işe yaramaz görünürde oydu..kaybetmek zorunda kalsa hep serçe parmağına bakardı..kırgındı,kızgındı,farkedilmedigi icin mutsuzdu..sorsanız ona hikayesini 'evi olmayan , sokakta , kaldırımda yatıp sadece battaniyesi olan kimsesizdi kalabalığın içinde..' hep hayatta sonuncu oydu..hiç şansının olduğuna inanmadi o yüzden kabullendi sonuncu olmayı..Ara sıra süslerdi deli kız onu..Farkedildim diye sevinir , renklerin heyecani ile yeniden kendine gelirdi..Oysa arada sırada siyah oje karartmasi yaşar , boğulur ama yine de mutlu olurdu..ilgi görmüş ,üç fırça darbesini şevkat zannederdi..bu ona yeterdi , artardi da..
Zaman bu inişli çıkışlı ve hüzünlü hikaye ile geçip giderken bir gun dedi ki ; 'bu kadar şımarıklık olmasin , kızmadan sahibime mücadelesine parmak olup hayata tutunduğu tırnaklarindan birine ,yani kendime sahip çıkmalıyım , beklentisi olmayan bir serçe olmaya karar verdim' dedi..
O gunden sonra güzel bakar oldu dünyaya..Cunku ne uzulme ihtimali vardi , ne de 3 fırçanin etkisi..gitar çaldı , tırnağı kesildi güneş aldı , resim yapti , deftere dokundu , rüzgari hissetti , suyu sevdi , kedilerle tanıştı , oyun oynarken çizildi , kanadi ama şendi,mutluydu..oyun için ona ihtiyac vardi..ve o artık sadece gölgesinde büyüyen bir serçe değildi..Bir cok ise yaradi..hersey verdigi kararla değişti..
sonra birgun deli kız onu daha çok sevgi ile besler oldu..dünyası değişmiş , sahibinin sevgisi ile tanışmıştı..Sevgi diye bir duygu vardı badi dünyasında..
Bu heyecan surup giderken , hazırlandigi duygu ile başı döndü..Sevgiden daha güzel bir şey olmuştu..adina Aşk diyorlardi ,Aşık olmuştu..Bembeyaz bir serçe parmak sıcaklığı ile tanişmişti , titriyor , terliyor , uyuşuyor, özlüyordu..yalnızlığı kılıf bulmuş , onu sımsıkı saran bir sevgilisi vardi..Birlikte uyur birlikte uyanirdi..varligi olmasa bile hayalini kurardi..tarifi imkansiz mutluluktu..İlk defa yaşanan tüm duygular beyaz serçe ile gelmişti..hiç bilmedigi bir yokluğu tüm zorluklara ve dunyanın çamuruna ragmen sarmaş dolaşlığı doldurmuştu..fotoğrafları çekiliyor , kendini izlettiriyordu..sahnenin en güzeliydi o..baş rol oydu..
yaşadığı onca güzel duygu hiç bitmesin isterken , bir gun yukselen sesleri duydu..donmak üzereyken deli kızın gözlerinden akan sıcak , tuzlu suyla kendine geliyordu..dokundugu tum guzellik bir anda kaybolmus surekli kırmızı yastıga , kedilere ve deli kızın gözlerine dokunur olmustu..günler günleri bu üçlü arasında kovaladı...anladı ki Beyaz serçe artık yok..yine de hayat devam ediyor..artık biliyordu bu duyguyu..yine mutlu olurdu belki , belki yine ısınırdı..belki beyaz badi onu özlerdi..kim bilir..
|
Normal
