İnsanları anlamaya çalışMAma DENEMELERi

Soğuk bir odada buz tutmuş kalplerin donuk bakışları vardı üzerimde... Havadan soğuktular aslında... Bedenimden çok ruhum üşürken izledim atmayan kalpleri anlamaya çalıştım... Neydi bu kadar boş, donuk bakışların nedeni ? Hissetmiyorlardı... Organdan ibaret kalpleriyle ezbere yaşadıkları bir hayatları vardı. Anlayamazlardı beni. Zaten hiç anlamamışlardı ki.. Görmediler gözyaşlarımı, buydu belkide silmemelerinin nedeni... Ya onlarınki ? Akmıyordu hiç. Dolmuyordu ki gözleri. Doğruya hissetmiyorlardı... Bırakıp onları gökyüzüne döndüm... Griydi, nemliydi. Ölmüş bir beden gibi. Canımı acıtan her şey gibi...

Yakın buldum paylaştım...