zamanın bir yerlerine sığınma DENEMEleri

Her sabah hayaller aleminden aldığım gidiş dönüş biletlerle harcıyorum gülücüklerimi. Sabaha bir kaç satır kala gidebiliyorum rüyalarıma. Güneşle açılan daha doğrusu açılmak zorunda kalan göz kapaklarımın vedası oluyor rüyalar alemine... Dev bir sürahi bulup söndürmek istiyorum güneşi, ne gerek var... aydınlatılmasın düyanın çirkin tüm gerçekleri. O olsada olmasa da benim soğuktan tir tir titreyen bir ruhum zaten var. Şimdi kapatma zamanı ruhumun gözlerini, tıkamalıyım kulaklarını, köreltmeliyim hislerini... güneş batıp tüm gerçekliğiyle geceye ulaştığı ana kadar. Bütün insanların uyuyup geceyi yalnız bana bıraktığı ana kadar. Görmezden gelme saati bitiyor işte o zaman. Kocaman kocaman bakabilirsin hayata, görebileceğin kötülük yok çünkü uyuyor tüm insanlar, yoklar. Kanayan yara sessizliğinde dinliyorum... Tanımaya çalışıyorum, tanışmaya çalışıyorum insanlardan önce kendimle...

Yakın buldum paylaştım...