alacakaranlıkta intihar DENEMEleri

Tuttu ruhum nefesini bir alacakaranlıkta... Gördü yaşadığı dünyanın olmayan gerçeklerini ve üzüldü ona acıdı birazda kendine... Yoktu işte hissetmeye dair bir şeyler bu dünyada ve söz verdi kendine unutmaya, yasakladı hissetmeyi gömdü ruhunun en gizemli düşlerini. Olmayan bir dünyada olmayan bir insana aitti hissettikleri... Ve yaşadıklarıydı aslında hayata yansıttıkları. Farkında değildi bağımlısı olmuştu acının ve her acıda arttırdığı dozuydu artık akıtamadığı gözyaşları. Eski bir tapınakta bir siluetten ibaretti mutlulukları… İnanmak… Olmayan bir şeye inanmak, bu dünyada acıyla beslenmekti. Anlamadı benliğim, taptı inandığı ne varsa. Anladığında geç kalınmış bir yarın yaşanmamış bir dün ve yaşanamayacak bir bugün vardı. Öldürdüğü düşlerinin kan lekeleri vardı hayallerinin üzerinde silindikçe dağılan. Bugünleri gibiydi yaşandıkça kaybolan…

Yakın buldum paylaştım...