Anlayış sığınağındaki masumlara
Ve arkasından sürüklenir tüm hisler. Kasırga gibi. Hiç olmamış ve olmayacak olan ne varsa siler, yeniden yazar. Zihnim... Bütün oyunların hile yapanı.
Seni kırmak istemiyorum ve senden nefret ediyorum. Sen. Hepiniz sensiniz. O boşluktan korkmadım hiç. İçimde taşıdım onu. Sakladım. Korudum kolladım. Ağzımı bir kereliğine bile açmadım. Ne bir şikayet ne bir hayıflanma. Büyüttüm içimde. Kahraman olmak için gelmedim bu dünyaya. Olsa olsa kaybolmak için. Belki de yok olmak.
Baba, o işler öyle yürümüyormuş artık. Sen yetişmişsin. Hayatın hakikaten güzelmiş be. Senden bana geçen en belirgin özellik değil mi şu sorun bulma takıntısı. Yok ama ben seni yeni yeni anlıyorum. Ya da daha çok yol almam lazım. Bilemiyorum. Bunun bile yettiğini düşünüyorum ama yok baba, o işler öyle olmuyormuş. Ben yetişemedim. Hala rüyamda dedemi görecek kadar iyi yüreklisin. Kabuslardan iyidir. Şanslısın. Her gece tanımadığım bir kişiyi öldürüyorum. Tek kişi. Sen bunun ne demek olduğunu anlamayacaksın ve ben de anlatmayacağım. Bu bizim gizli anlaşmamış ve hiç bilemeyeceksin.
Zaman bir çok şeye izin verdi. Biz de kölesi olmaya ant içtik doğarken. Kimileri hiç ölmedi. Benden değerli kimileri öldükleri halde. Atlas dünyayı sırtında taşımaya devam etti akıllı insanlar gelene kadar ve yörüngeye oturttular. Atlas Herkül’e haykırdığında gök gürlerdi ve gök gürültüleri hiç dinmedi. İsyan etti Zeus’a sırtında dünyasıyla. Bu hikayede kızgın olan Zeus’du, sus pus olan Herkül. Bazılarımız Atlas olduk ve bıraktık hayatlarımızı ve tepindiler üstlerinde. Çünkü daha akıllılar, daha önce davrananlar, daha kurnazlar, halden anlamazlar işgal etmişti çoktan. Sigara tutuşturmadı kimse elimize ve biz içtik. Sığınaklarımızda çok mutluyduk halbuki.
Bana ait olan şeyleri almışlar işte, önceki yaşamımda, sürüngenken ben. Marşlar söylenirken. Zaman makinasını bulan varsa lütfen bana söylemesin. Geçmişe gidip kaybolmak istemiyorum. Kimsenin yüzüne bakmak istemiyorum. Kimsenin kahkahasını duymak istemiyorum. Kimsenin eğlencesine ortak olmak istemiyorum. Kimsenin olanları anlatmasını istemiyorum. Ve senden nefret ediyorum. Farkında olmadan yıllarca tepineceğin hayatımdan çıkaramıyorum seni. Zihnim müsaade etmiyor. Yazılan, yapılan ne varsa nefret ediyor. Ben hiçbir şey yapamıyorum. Düzeltemiyorum. Zaman birçok şeye izin vermiş. Bana sormamış. Her şeyin ilacı derler, siktirsinler.
Ağzıma içki sürmüyorum. Saçmalamak istemiyorum. Konuşmak istemiyorum. Senden nefret ediyor ve seni kırmak istemiyorum. Saçmalamaktansa saçma sapan olmayı tercih ediyorum. Seninle gizli bir anlaşmamız var aslında ve bu hikayede ne anlattığımı hiç bilemeyeceksin. Bir süre sonra çekip gideceksin. Ben de her gece, birbirinden ayrı şekillerde bir masumu katledeceğim. İnsanlar değişik, insanlar garip, insanlar çirkin.
ormanda yürürüm kimseyi tanımam
|