Mektup
Merhaba,
bu sana son olmamasını dilediğim ilk mektubum. Ne diyebilirim ki istikrarlılık konusunda başarılı olduğum söylenemez. Sana hiç göndermeyeceğim belki de sayfanın yarısında sıkılıp kenara bırakacağım ''ALIŞMIŞ'' bir kağıt parçası.
Seni görmedim,tanımıyorum. Bir yerlerde karşılaşma ihtimalimiz bile yok. Sadece yazıyorum. Benliğimden kurtulmak istercesine. Beni bu yükten kurtarabilecek insanın sadece sen olduğu umuduna kapılarak... Bu boktan bir terapi şekli, kendim uydurdum. Hayatım boyunca psikologların yalancı birer ucube olduklarını düşünerek öğrendim... Öğrendiğim şeyse belki pek çok insanın farkına varmadığı belki benim bu düşünceyle kendimi avuttuğum bir yığın illegal deneydi. Merak etme sosyopat bir doktor ya da seri katil değilim. Bu deneylerin tek deneği bendim. Pis işlerime alet ettiğim sadece benliğimdi.
Kendimi sana anlatmak için değil kendime basmakalıp bir genelleme ya da sıfat her ne haltsa uydurmak için yazıyorum. Hayatım boyunca yazdım. Küçükken şiirler yazardım büyüdükçe daha iğrençleştiklerini görüp vazgeçtim. Şuansa kendimi yazının başına dönüp bunları okumamak için zor tutuyorum. Çünkü ben bir vazgeçenim ve bunu benden başka kimsenin ağzından duyamazsın. Bu yazının içinde bulabileceğim tek şey yarım yaşanmış bir hayattan elde ettiğim yarım cümleler. Bana bakınca tek görebileceğin şeyse - gerçekten bakmaktan bahsediyorum tabii- yaralar ve berelerden ibaret. Bu yaraları tehlikeli kelimeleri karıştırırken patlattığım deney tüplerimden kazandım. Aynı kişilikte binbir kişiyim kurban ve cellatım.. Soyut cümleler kurarak insanların zekalarıyla alay etmeyi düşlediğimiyse inkar etmiyorum.
Bütün bunları sana en ince ayrıntısına kadar anlatmayı denicem. Önce bir iki konuda anlaşalım. Aptal ismini , kişiliğini hiç ama hiç merak etmiyorum. Hayatının sonuna gelip pişman olduğunda günahlarından arınabileceğin bir günah çıkarma odası olmayı vadetmiyorum. Ben sadece seni kullanmak istiyorum. İnsanlıktan uzak olduğumu düşünüyorsan ki bu umrumda değil bu seferlik açıklayayım. Ben zamanın sildiklerini üstümden atıp gerçek bir insan olmak istiyorum. Bugüne kadar sana kimsenin yapmadığı şekilde gerçekleri anlatmak istiyorum. Kafamda kurduğum dünyamda sana dinleyen rolünü veriyorum. Canavarlarımızı beceriksizce ehlileştirip içimize kapattığımızı zanneden ahmaklar olarak yaşadığımız bu dünyadansa gerçek dünyayı vadediyorum.
Kabul edip etmemen umrumda değil. Okuyup okumaman da bu yüzden seni siktir edip yazmaya devam edicem..
|
Normal
