Bilge Karasu- Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı

Toplumsal dayatmalara karşı bireyin duruşu ve düşünceleri ancak bu kadar güzel irdelenebilirdi.. İşte çok sevdiğim bir alıntı..

Bu adamın en büyük üzüntüsü, başkalarının dertlerine, üzüntülerine ortak olmaktan, onların yardımına koşmaktan kendi hayatını yaşayamaması, kendi üzüntülerine, kendi sevinçlerine dalamaması olacaktı. Geçimini ondan bekleyenlere geçim, sevincini ondan bekleyenlere sevinç yetiştirmekten yorulmuş olacaktı. Bu haline karşı gönlü ayaklandığı zaman da bencil bir kişi olmağa karar veriyor ama daha bu kararını verirken kendisine seslenen birine �şimdi geliyorum� diye karşılık veriyordu. Bu kararla bu �şimdi geliyorum� arasında gide gele, ölüm döşeğine düştüğü gün, ansızın, bir şey aydınlanacaktı bu adamın gözlerinde, bir şeyi apaçık görecekti bu adam: kendi yaşayışı bu �şimdi geliyorum�dan başka bir şey değildi. Olmamıştı. �şimdi geliyorum� diyerek yaşamak istemiş, öyle yaşamıştı.