kararsız bir hayduttan yellenmeler...

içimde kendi kararsızlığından beslenen bir haydut var.

o kadar mahsum ki...

sevdiğini kendisinden saklıyor....

bu belirsiz duygu salınımlarına neden oluyor.

ve bu belirsizlik o kadar derin bir tiksintiye neden oluyor ki...

kusmak istersin.

belirsiz olan belirsizdir kusamazsın...

ve zihnim her bulduğu fikre saldırıyor.
==
===
====
çok iyi tanıdığım öfkeli ve tutkulu bir çocuk doğuyor beynimin

pörsümüş vajinasından.

biz bu dünyanın insanı değiliz.

tanrıçalar öldü.

zaman soğudu.

dışarda kalmayı onur bildik.

ve bütün kavga içeriye girmek üzerine kurgulandığı için

kaybettik.

kaybetmek sürekli kazancımız oldu.

hey uyanın !

biz tanrıçaların çocuklarıyız.

dışarıya atılmış...

ötelenmiş.

kendi dünyamızı dışarda kurmalıyız.

onlar bizim dünyamıza girmek için savaşmalı...

biz onların dünyasına girmek için değil.
==
===
====
güzel olanın biz olduğumuz ayırdına varmalıyız artık.

arzulanan biz olmalıyız.

kırmızı rengin kan ile özdeşleştiği bu uygarlık yıkılmalı.

bugün bir devrimci silahıyla devrimcidir.

gerisi düşmanının kucağına seke seke giden bir aldatmaca

yolculuğudur.
==
===
====
çerçevesi çizilmiş bir kavga özgür değildir.
==
===
====
sizden nefret ettiğime inanmanızı istiyorum.

sizi sevdiğime de!

beni sevmek istiyorsanız önce nefret etmelisiniz...

bana dokunamazsınız.

içiniz çekse sarılamazsınız.

ben çıplak bir adamım!