Franz Kafka

Son Mektuplar- I

Pek sevgili Max*, senden son ricam; ardımda bıraktığım (kitap sandığımda, çamaşır dolabımda, masamda, evimde ve büromda veya başka herhangi bir yere sıkıştrılmış, gözüne çarpan) günlüklerimi, müsveddelerimi, bana ait olan veya başkasından gelen mektupları, çizimlerimi vesaire; kezâ, gerek sende, gerekse başkasında mevcut olan, yazıp çizdiğim ne varsa okumadan hepsini yakman ve benim adıma yakılmasını rica etmendir. Sana teslim etmek istemeyenler, mektupları kendileri yakmayı bir görev olarak addetsinler.

Franz Kafka

...

* Max Brod: Kafka’nın en yakın arkadaşıdır. Kafka, Max’a mektupta geçtiği üzre tüm eserlerini yakması vasiyetinde bulunmuştur; fakat o, bu vasiyeti yerine getirmemiş ve Kafka’nın kitaplarını basan kişi olmuştur.


Son Mektuplar-II

Azizim Max,

Galiba bu sefer ayağa kalkamayacağım, zatürrenin zuhuru bir aylık ciğer yanışlarından sonra kâfi derecede sarih; ihtimal dahilinde bile değil, mutlak. Ve çok istememe rağmen; bunu kaleme almaktan beni alıkoyacak.

Bu durum için son arzum, benim tarafımdan yazılı bulunan:

‘Tarafımdan yazılı bulunan’dan kastolunan kitaplar: Yargı, Ateşçi, Değişim, Ceza Sömürgesi, Kasaba Doktoru, Açlık Cambazı Hikayesi. (‘Gözlem’in bir kaç nüshası kalabilir, kimseye mevcut olan kötü baskıdan dolayı eziyet etmek istemem ama yeni basım olmasın.) Bu beş kitabı ve hikayeyi dediysem; bu, onların yeniden basılabileceği ya da atiye tevarüs edilebileceği arzusunu taşıdığım anlamına gelmez. Bilakis tamamen yok edilmeliler; asıl kastım budur. Yaptığım şey sadece orda olduklarında her isteyenin ona malik olmasını engellemektir.

Diğer mevcut yazılarımı (gazetelerdeki basımları, metinleri ya da mektupları) istisnasız, bulabildiğin ya da adres sahiplerinden ricayla toparlayabildiğin kadarıyla (çoğu adres sahibini tanıyorsun zaten, esas mevzu …, özellikle …’de bulunan bir kaç defteri unutma) istisnasız, okumadan (seni göz gezdirmekten men etmiyorum, en çok senin bunu yapmayacağından eminim, ama tabi diğer hiç kimse göz gezdiremez) bütün bunları istisnasız yakmanı ve bunu mümkün olduğunca kısa sürede yapmanı senden rica ediyorum.
Franz.

ranz Kafka: Günah, Istırap Ve Acı Çekmek Üzerine

1.
Doğru yol gergin bir ip boyunca gider; yükseğe değil de, hemen yerin üzerine gerilmiştir bu ip. Üzerinde yürünmek değil de, insanı çelmelemek içindir sanki.

3.
İnsanın belli başlı iki günahı vardır, öbürleri bunlardan çıkar: sabırsızlık ve tembellik. Sabırsız oldukları için Cennet'ten kovuldular, tembelliklerinden geri dönemiyorlar. Ama belki de belli başlı sadece bir günahları var: Sabırsızlık. Sabırsızlıklarından ötürü kovulmuşlardı, sabırsızlıklarından ötürü geri dönemiyorlar.


6.
İnsanoğlunun gelişiminin kesin sonuca ulaşacağı an, sürekli yinelenip durur. Devrimci düşünsel hareketlerin geçmiş bütün her şeyin geçersiz olduğunu ilan etmeleri bunun için doğrudur, henüz hiçbir şey olup bitmemiştir çünkü.

7.
Kötü'nün elindeki en ayartıcı silah, savaşa çağrıdır. Kadınlarla yapılan savaşa benzer, ki sonu yatakta biter.

8./9.
Pis kokulu bir kancık, sayısız yavrunun üreticisi, daha şimdiden yer yer çürüyen, gerçi çocukluğumda benim her şeyimdi, her zaman sadakatle peşimden gelir, tekmeleyemem ama, onun yerine kendimi adım adım geri çekerim, nefesinin kokusuna bile tahammül edemem; yine de aksini yapmaya karar vermediğim sürece, belli belirsiz bir karaltı halinde büyüdüğünü gördüğüm köşeye doğru sürüklüyor beni; tamamen parçalara ayrışıyor, üstüme abanıyor ve benimle birlikte, kurtlanmış ve irinli dili -bir
onur mu bu benim için?- elimin üstünde, benimle son buluyor.

20.
Leoparlar tapınağa saldırıp kutsanmış şarapları içiyorlar; bu sürekli yineleniyor; ve sonunda önceden kestirilebilir bir nitelik kazanıyor ve ayinin bir parçası geliyor.

39.
Sonsuzdur yol, ne kısaltacak ne de eklenecek bir şey vardır, ama yine de herkes kendi çocuksu karışını tutar yolun üstüne. "Gerçekten de bu bir karışlık yolu gitmen gerekir, bu senden esirgenmez."

Adamın biri hayatı boyunca hep hukuk okumak istemiş. Avukat olmasını sağlayacak herşeyi yapmaya razıymış. Ve masal bu ya, gitmiş, HUKUK'un kapısında beklemeye başlamış. Bu oldukça heybetli, büyükçe kapının önünde, içeri alınacağı günü, avukat olabileceği anın hayallerini kurarak heyecanla bekliyormuş.
Aradan yıllar, yıllar geçmiş, ama kapı hiç açılmamış. Fakat kahramanımız azminden hiçbirşey kaybetmeden sabırla beklemiş. Nedense, ne kapı kendisine açılmış, ne de başka gelip başvuran, avukat olmayı isteyen biri çıkmış. Ve yaşlanıp da ölüm iyice yaklaştığında, yaşlıca bir adam çıkagelmiş. Zavallı kahramanımız o kadar utangaçmış ki, neden kapının kendisine hiç açılmadığını soramamış. Fakat utana-sıkıla da olsa, "Ben uzun yıllardır avukat olabilmek için bu kapıda bekliyorum, neden hukuk bu kadar popüler iken, bunca yıl hiç gelip başvuran olmadı, neden kimse avukat olmak istemedi?" diye sormayı başarabilmiş.
Yaşlı adam gülümseyerek, "Asıl merak ettiğin şeyi biliyorum. Biz herkese ömrü boyunca birden çok kez, bizden istedikleri kapıları yaparız. O kapıları da asla kapalı tutmayız. Sen bunca zaman kapının önünde bekledin, bize yalvardın, dua ettin, ne kadar istediğini göstermek için çeşitli yollar denedin. Ama bir kez olsun kapıyı açmaya çalışmadın. Eğer kapının görkeminden etkilenmeyip korkmasaydın, o kadar büyük kapının bir parmak hareketiyle bile kolayca açılabileceğini görürdün. Biz size gerçekten istediğiniz her kapıyı yaparız, ama açıp açmamak tamamen size bırakılmıştır. Neden hiçkimsenin gelmediğini de merak ediyorsan; her kapı sadece bir kişi için yapılır, bu kapı da sadece senin için yapıldı, ve şimdi ben seni de yanıma alıp kapıyı da sonsuza dek açılamayacak şekilde kapatıyorum. Hadi gidelim." demiş.

Bir akbaba vardı, ayaklarımı gagalıyordu. Çizme ve çoraplarımı didik didik etmiş, sıra ayaklarıma gelmişti. Durup dinlenmeden gagalıyordu; arada bir havalanıp çevremde tedirgin dolanıyor, sonra yine çalışmasını sürdürüyordu. Derken bir Bay geçti karşıdan, bir vakit durumu izledi, sonra niçin akbabaya ses çıkarmadığımı sordu.

“Ne yapabilirim ki!” dedim. “Geldi, haydi gagalamaya başladı; kuşkusuz ilkin kovmak istedim, hatta boğacak oldum kendisini; ancak böyle bir hayvanın gücüne diyecek yok.

Baktım hemen suratıma atlayacak, ben de ayaklarımı gözden çıkarmayı uygun buldum; artık didik didik edilmelerine de bir şey kalmadı.” -
“Vallahi bilmem ki neden bunca işkenceye katlanıyorsunuz!” dedi Bay.
“Bir kurşun akbabanın işini görür hemen.”
- “Ya?” diye sordum ben. “Peki bunu siz yapar mısınız?”
- “Hayhay!” dedi Bay.
“Yalnız eve kadar gideyim de silahımı alıp geleyim. Bir yarım saat daha bekleyebilir misiniz?”
- “Bilmem,” diye yanıtladım ben ve bir süre acıdan kaskatı kesildim, ardından dedim ki:

“Ne olur, siz gene bir deneyin!”
- “Peki, peki!” dedi Bay. “Bir koşu gider gelirim.”

Biz konuşurken, akbaba gözlerini bir Bay’a, bir bana çevirmiş, sessiz sakin bizi dinlemişti. Şimdi görüyordum ki, bütün söylenenleri anlamıştı; ansızın havalandı,hız almak için alabildiğine geriye kaykılıp usta bir mızrak atıcısı gibi gagasını ağzımdan içeri daldırdı, derinlere gömdü.

Ben sırtüstü yıkılırken, onun tüm çukurları dolduran, tüm kıyılardan taşan kanımın içinde kurtuluşsuz boğulup gittiğini görerek rahatladım.

karamsarlığı ile ün salmış, öykülerinin neredeyse tümünde ana karakterin öldüğü, özgürlüğü ölümle açıklayan yazar Franz Kafka . okumadan önce ruh sağlığını bi gözden geçirmeli insan bence, bir de okuduktan sonra :P

söylemiyeyim, boş ver diyorum; ama her seferinde aynı şeyi yapıyorsun. Arkadaşım zart diye 7-8 başlığı dayamasan olmuyor mu, birçok kişinin açtığı başlık var, zaman zaman takip ediyoruz, senin yüzünden iki saat aramak zorunda kalıyorum Yahu, ikişer üçer tane açın şunları en fazla, hem okuması rahat olur hem de diğer arkadaşların açtığı başlıklar güme gitmez; hani böylesi okuma ve kolaylık adına da daha lezzetli olur.

Yahut hepsini birden tek başlıkta açamıyor musun bunların? Kendi emek verip yazdığın yazılar olsa ayrı ayrı açmanı da anlıyacağım. Lütfen şunları ya tek başlık altında aç, yada ikişer tane falan aç.

Mey kasemi kırdın yere vurdun Tanrım
Zevkimden edip sanki ne buldun Tanrım
Gül renkli şarabım yere döktün tekmil
Zannım budur ki sen de sarhoş oldun Tanrım...

Hayyam...

Albatrosa katılıyorum 1-2 dakika arayla kopyala yapıştırla açılmış 7 başlık biraz fazla değilmi...