Çocukluk Tekrar çocuk olmak için nereye başvurmalıyım?

Çocukluk

Tekrar çocuk olmak için nereye başvurmalıyım?



Sizi bilmem ama ben annemin bana terliğini fırlattığı günleri özledim.Babamla koridor futbolu oynadığım günler daha mutluydum.Yahu ne salakmışım.Büyümeyi sabırsızlıkla bekleyen kendime şaşıyorum.Halbuki küçükken her şey daha güzel,daha eğlenceliydi.

Evin bahçesinde ki kumu kazıp tüneller yaptığım,sabahın köründe kalkıp hayalet avcılarını izlediğim,robocop gibi olmak istediğim,teleon’un akşam 10da şifreli yayına geçtiği günlerde,ateride Maryo’yu bitirmeye çalıştığım,Barış Manço’nun Adam Olacak Çocukları seyrettiğim,Müsadenizle Çocuklar parçasında annemle tvnin karşısına geçip el salladığım günler çok daha güzeldi.

Barbaros Hayrettin Ben Sizin Babanızım parçasını,tasoları,futbolcu kartlarını ve o futbolcu kartları için yaptığım kavgaları da unutmuş değilim.

Bir büyü olsa da zamanı durdurup hep o anı yaşaya bilsek.Hayat daha eğlenceli olurdu bence.Ben o büyüyü çocukluk dönemimde yapardım kesin.Libidolarımla meşgul olmadan,gelecek kaygısı olmadan yaşamak Nirvana’ya ulaşmak değil midir?

Çocukluğumda futbol oynadığımız bir yer vardı,hemen bitişiğinde Kemal Amcanın bahçesi.Topumuz oraya kaçtığı zaman Ninjalar gibi bahçeye sessiz ve gizliden girer topu alırdık.Eğer Kemal amcaya yakalanırsan topu bıçaklar,yakalanan çocuğu da azarlardı.Kendimi bildim bileli o bahçeden çok korkarım.Yakın zamanda bir haber aldım.O eski mahallede ki Kemal Amca ölmüş.Kemal Amca’nın oğlu bahçenin yerine beton duvarlar örmüş.O boş alan hala duruyor ama ne çocuk çığlıkları nede Kemal amca korkusu var.Kemal amca beni duyuyorsan sana iki lafım var.Birincisi senden nefret ediyorum.İkincisi ise keşke çocuk olsak da gene topumuzu patlatsan.

Ve artık büyüdük.Caminin tuvaletinden su tabancalarına su doldurup birbirimizi ıslattığımız,bodrumlarda saklambaç oynadığımız günler geride kaldı.Sınıfta sıranın altına eğilip arkada oturan kızın bacaklarına bakmıyoruz artık,hiçbir kızın saçını çekmiyoruz,kız seni koridorda kovalamıyor büyüyünce.

Artık eğlenemiyorum,eskisi gibi kahkaha atmak gelmiyor içimden.Hayat sürüklüyor,geçmişe dönemiyorsun.Bu çok kötü işte,geçmişe dönememek.Eskiyi yeniden yaşayamamak.Hani lokantaya gidersinde beğendiğin yemekten tekrar istersin.Paran varsa çatlayana kadar yersin.Keşke güzel anları da o şekilde yaşaya bilsek.Sıkılana kadar,doyasıya o güzel anları yaşaya bilsek.

Ama artık hayatın ağırlığı altında eziliyorum.Özgürlüğün olmayışı canımı yakıyor.İnsanlar insanları yiyor.Birer yamyam,birer barbar insanlar.İnsanlar insanları yiyor ve kemiğiyle dişlerini karıştırıyor.

Buradan sizlere sesleniyorum çocuklar.13 yaşına geldiğinizde intihar edin,ben tecrübe ettim ergenlikte yetişkinlikte sıkıcı,çocukluğunuzun değerini bilin,çünkü büyüyünce sizlerde birer yamyam olacak ve insan etinin tadına bakacaksınız.Sonra kan hoşunuza gidecek ve daha çok insan eti isteyeceksiniz.

Ve son olarak şunu söylemek istiyorum.Cennette herkes 33 yaşında olacakmış.Eğer olur da cennete gidersem ben 10 yaşında olabilir miyim Allah’ım?

Taş var köpek yok
Taş yok köpek var
Taş var köpek var
Ama kralın köpek
Sıkıysa at taşı

bütün bunlar güzel. dediğin gibi insan eti yiyenlerin arasına karışmadığın sürece bu rahatsızlığı da hep hissedeceksin, hissetmelisin.
ama bişey demeden geçemeyeceğim, eğer kimlik bilgilerin doğruysa şimdiden bunları mı diyorsun ileriye hiç gitme usta sen..

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

kimlik bilgilerim doğru.ben geçmişe biraz fazla bağplıyım sanırım bu yüzden olabilir.ileriye gitme mevzusuna gelince insan yarın cennet olur umuduyla yaşar sonuçta umudun ötesinde ne ola?

Taş var köpek yok
Taş yok köpek var
Taş var köpek var
Ama kralın köpek
Sıkıysa at taşı

çok şey kaybettiğimizde çok şeylerimiz olduğu sahiplik yaptığımız zamanları özler oluyoruz.yahut algılamak bile artık kazanımdan cok kaybetmek oluyor.biliyoruz ki yaşamda kavga savaş cinayet cinnet ölüm ve adilsizlik.tüm bu adilsizlikte bir aitsizlik.
fakat toprak kokuyorsa yaşam,yagmur yagıyorsa ,bir fotografta kan bir fotografta gülümseyen bir çocuk yer alıyorsa.yaratmak bize ait değilmiydi heval? yaratan bizsek yatanlığımızdan neden utanıyoruz kaçıyoruz? hala yaşıyorsak nefes alıyorsak neden bir sanahın doğuşundan uzak kalalım.bir sevdanın ateşinden neden? yaratansak cennetide buraya kuralım.yahut cennemimize razı???? gülümse.....yakışacaktır

ey arayıcılar!ey bulucular nedenlerini başka yerlere gitmenin...(perse)

hala küçük bir çocuksun ; )

ey arayıcılar!ey bulucular nedenlerini başka yerlere gitmenin...(perse)

çocukluk milli eğitimin başladığı gün yok olmaya başlar... paralı-parasız eğitime hayır!

eco paralı-parasız eğitim olmaksızın,bu durum eğitimin olmayacağı anlamına gelir.eğer çocuk kalmak için eğitimden-öğrenmekten vaz geçmek gerekiyor ise ben bu lanet büyümeye razıyım.lanetlenmek daha iyi bu bakımdan.ama bence şöyle olmalı belkidekulun eğitimimizi engellemesine izin vermemeliyiz...

stran teşekkürler bu arada düşüncen için.bence bizler yaratmıyoruz,aksine yok eden taraf biziz.dünyayı güzelleştirmek adına atılan her adım daha kötüye götürmüyor mu bu dünyayı.şahsen eski kafalı olduğumdan da olabilir bilmiyorum ama çok daha eski deverlerde yaşamayı tercih ederdim.
hala küçük bir çocuk olmaz güzel.'çocuksu olmak spastiklik belirtisi değildir,hüznün üstünü sayarak alın'der Küçük İskender.bu sözü seviyorum,yaşasın çocuk kalabilmek

Taş var köpek yok
Taş yok köpek var
Taş var köpek var
Ama kralın köpek
Sıkıysa at taşı

eğitilmeye hayır...

öğretilmeye hayır...

talim ve terbiye kuruluna hayır...