İlk deneme-Alıştırma 1
Uyku bütün safhaları geçip su yüzüne çıkmıştı.Sabahın ilk saatleri,suların şıkır şıkır aktığı,doğanın dipdiri ve devinim halini aldığı en güzel saatleriydi.Gözleri yavaşça açılıverdi.Koyu yeşildi gözlerinin rengi.Bazen griye çalıyordu yeşili.Sabahları hep uyandığında gözlerinin kenarları nemli olurdu.Aydınlığa koşturan mavi siyah gece, yorgun ve rahatlamış ruhunu o güzel gözlere yansıtıyordu sanki.Baktıkça daha da derinlere gidiyordu ruhum.Bir süre sessizce düşünceli bakışlarla çevresini izledi.Yalnızlığın yansımaları beyaz tenine solgun bir ifade katardı.Bazen gözlerinin üzerine bir karanlık çökerdi.Keşke beni görebilse,farkedebilseydi.Ama ben bir kaktustum sadece baş ucunda.ağladığında konuştuğu,sıkıldığında yanına aldığı minik bir süs bitkisiydim onun için.Ama ruhum?ruhumun olduğunu hissedebilir miydi?bazen beni izlerdi.o zamanlar hiç bitmesin isterdim.Gözlerin asaleti üzerime zincirler vururken ben ran ... kayıtsız onu hissetmeye mahkum kalırdım.Beni bilse duygularım olduğunu,ağladığımı,hergün uyanışında yanında olduğumu,onu izlediğimi ... bilmem?öylesineydim bu gün yine,kaktüs çiçeğiydim ben.Yaşamım buydu bir kaktüs olarak minik bir saksı içerisinde yaşamak.Bunu değiştirebilir miydim?Bir bedene dönüşebilir ve o gözlerin aynı bir çift göz olabilirmiydim senin için?Ve kendim için.
Kaktüs olduğum gerçeğini nasıl değiştirebilirdim ki?
İnsanlığımda böyle idi işte.Sabah uyandığımda bir gün kaktüs çiçeği,bir gün sakin bir tül,bazen delicesine koşturan bir atın ruhuyla dolu oluyordum.Tek gerçek olmak istediklerimizi ruhumuza yansıtıp yaşayabilmekti ...
ondörtmartikibindokuz
|