Korkuyorum.Affet
Bugünü kaydediyorum.07.03.09..
Hayatımda duyduğum en güzel öz eleştiriyi yaptı dostum.Dost demek az kalır ama yerin koyacak başka kelime bulamadım.Bana dedi ki: ‘’Sabah kalktım tamam mı.Yüzümü yıkadım.Aynaya baktım.Ulan dedim aynada gördüğüme hepsi senin yüzünden oluyor, bütün hepsi..Yıllardır aradığım o şerefsiz karşımda duruyordu.Anlıyor musun?O bendim..’’
O zamanda demiştim ve buraya da yazıyorum.Anlamam mı dostum.Bilmem mi o duyguyu.Hem de her sabah.Sana söylediğim gibi bi şeyin olmama gibi bi ihtimali varsa olmaz, bak olmuyor da.
Bizim hiç sahiplenilmiş dertlerimiz olmadı.Aşk acısı çekmek lükstü bizim için.Biraz daha özgürlük istedik ve biraz daha sigara.Ama her sabah bırakırdık o mereti, daha ömrümüz uzun bitirmeyelim bu yaşta kendimizi diye.Ve öğlen vakti unuturduk sözümüzü.
Lan derdin bana ‘’Lan hayat sana bana güzel değil.O zaman kime güzel bu dünya?’’Ben yine gülümseyip susuyorum.Sonra o zamanlar meşhur bi şarkı vardı.Ve şarkıyı söyleyen kaltak herkes hak ettiği gibi yaşıyor derdi.Bu sefer hep beraber susardık.Her neyse..Bu saatte beni üzmeye hiç kimsenin veya hiçbi şeyin üzmeye hakkı yok.Ama üzülüyorum işte..
Bu kaybetmişliğin içindeyken daha can yakıcı şeylere ihtiyacımız var.Zaman, intikam zamanı.Tanrım!Bunu dediğime inanamıyorum.Beni affet..Ama olmuyor işte, yapamıyoruz, elimizde değil.Çok canımız yandı.Anlıyor musun?Gücümüz yok işte.Biz bu kadarız, biliyorsun.Her şeyde hayır var derdik ya eskiden, diyemiyoruz şimdi.Anlıyor musun?Hayır gelmeyecek bize.Biz dünyanın hayırsız evlatlarıymışız..
Küçüktüm, hatırlıyorum.Bir ihtiyar vardı.Kolunu ve bileğini göstermişti.Ve demişti ki ‘’Neden yaptığımı biliyor musunuz?Anlayamazsınız.’’Demiştim size küçüktüm.Laf bana düşmezdi.Konuşsaydım sen korkaksın da ondan diyecektim.Şimdi anlamama çok az kaldı.Biraz sabret ihtiyar.
Şu an oturuyorum ve duygularımı teker teker infaz ediyorum.Acımak yok..İyi niyet yok..Yardımseverlik yok..Sevmek yok..Savaş var ve Allah kahretsin geberiyoruz işte…
Bana bir daha fazla sigara içme, fazla düşünme, fazla yazma demeyin.Dinleyemem.Ben vitrinlere bakıp şu ceketi mi alsam diyemem.Alamam, hem istemem de.Yetinmeyi bilirim ama siz benim yetinmemle yetinemezsiniz.Aynı şeyleri beklemiyoruz hayattan.Biraz daha kabullendim sanırım.Biraz daha hayatta kalmaya uğraşıyorum.Ama dediğim gibi yeter.Zaman, intikam zamanı…
Ve şimdiden özür diliyorum annemden, kardeşimden ve bana veresiye yazan bakkaldan.Siz bunların hiçbirini hak etmediniz.Ben ve dostlarım da öyle.Tanrı bizi yanına almıyor.Şeytanı tahtından edeceğimizden şüpheleniyor sanırım.Biz efendi insanlarız veya insanlardık, biliyorsun.Senden de beni affetmeni diliyorum.Şimdi biraz köşeme çekilmeye ihtiyacım var.Geri döneceğim ve mükemmel olacak.Göze göz dişe diş…
ormanda yürürüm kimseyi tanımam
|
Normal
