Sus.Ne olursun

--Ne düşünüyorsun?

Ne düşünüyordum.Bi saniye aklımdan hiçbi şey geçmiyordu..Şimdi sinirlendim.Tanrım! Ne kadar harikaydı.Beynimi aldırmıştım.Beş dakikalık sigara molası gibi, fermuarı kapamak gibi, serçe parmağını çıtlatmak gibi.Geçenlerde sebasti sormuştu.Eli cebinde yürüyen birinin bi şey düşünmeden yürümesi mümkün mü diye.Şimdi cevap veriyorum, mümkündür..

--Bunu sorman iyi olmadı aslında.
--Neden?
--Farkına vardım.
--Neyin?


Ne çok soru soruyor şu ahmaklar.Fikirden soyutlanmışlar.Ne desem kabul edecekmiş gibi bakan gözler..

Çok sıkıcı biri olmadığımı düşünürdüm.Yapacak aptal bi uğraşım olurdu elbet.Kahve yapar, kendi falıma bakardım.Saçmalardım bi sürü.Hayali arkadaşım olmasını isterdim ama delirmek için çok gençtim.Eğer aklımda yapacağım amaçsız herhangi bi düşünce olmasa bile en azından dvd’ye ‘Eşkıya’’yı takıp izlerdim.Şimdi beceremiyorum.Kendimden sıkılıyorum.Cevap veren tarafta olmak canımı yakıyor.Anlamıyorlar işte.Saçmaladığımı sanacaklar ama değil.Neyi kanıtlamaya çalışıyorum ki?

--Boş ver..

Ne kadar güzel bi kelime, cümle veya paragraf.Boş ver..Anlatmak istediğimin tam karşılığı bu.Demek istediğim boş ver işte, sorma, bakma, Umrunda olmasın.Senin aptal dünyana katkım olmasın.Eksikliğimde hissedilmesin.Sil beni işte.Yokmuşum gibi davran.Rahatsız edici bu bakışlar.Kalbim karıncalanıyor.Yutkunmamaya çalışıyorum tedirginliğim belli olmasın.Güçsüz hissetmeye dayanamam.Ne gariptir ki hep yenik taraftaydım.Hala gururumu düşünmem çok aptalca.Bak buna da boş ver diyeceğim yakında, umarım.

--Ne düşündüğünü merak ediyorum.

Aslında bu soruyu sana sormalıyım.Neden bu kadar merak ediyorsun?Dün akşam yediğim yemeği düşünmem seni tatmin etmeyecek biliyorum.Bi şey düşünmüyor olmamı kabullenmeyeceksin belli bu.Her zaman farklı düşünen bi adam değilim.Seni her zaman mutlu edemem.Kendini iyi hissetmeni sağlayamam çünkü ben iyi değilim.Sana baktıkça kendimi yetersiz hissediyorum.Ben kendime bile yetmezken yarısını koparıp sana verdim.Ne zamandır aklımdan geçiyordu da şimdi tam sırası sanırım.

--Siktir et.Merak iyi değil.Bak.Ben rahatı seviyorum, tek önem verdiğim şey bu kendimle alakalı.Boğma beni, kullanma, anlıyor musun?Bitiriyoruz birbirimizi bak artık merak edecek bi şeyimiz yok.Sürekli seni düşünmek zorunda değilim ya da parmaklarının ne işe yaradığını yeni keşfeden bebeği.Ben bu kadarım işte.Seni değil kendimi bile sıkıyorum şimdi.Bitirdik birbirimizi.Anlıyor musun?

Masadan kalktı, gitti.Bi daha dönmeyecek.Arkasına bakacak belki ama belli etmeyecek.Ne kavga, ne gürültü.Sadece rüzgar..

Bana ilk erkek arkadaşı olduğumu söylemişti.İlk kez aşkla tanışmış benle.Umarım yalandır.Ama değildi, biliyorum.

Evet evet.Dediğin gibi.Biz erkekler aptalız.Tanrım..Çok canım yanıyor.Sevmeyi de sevilmeyi de beceremiyorum.Her şey berbat görünüyor.Sokak lambaları bile.

Merdivenlerden inerken orada olmayan yaşlı bi adam bile her şeyin mahvedildiğini söylüyor.Ne saçmalıyorum.Siz pişmanlık nedir bilemezsiniz..

ormanda yürürüm kimseyi tanımam

Yazı çok iyi.... Aslında yazıların çok iyi. Tebrik ederim.

Ama pişmanlık nedir, biz de biliriz bir kere, yazar orda bir dursa...?

Zaten karşısındaki de onun kurtçuklarıyla hiç bu kadar ilgilenmeyecekti, muhtemelen.

Sadece dokunmasını istemişti büyük olasılıkla. Kolunu omzuna atıp aynen şunu diyebilirdi: "ben rahatsız bir herifim, ama sen iyi ki burdasın. Ben bir sürü şey düşünürüm, sanki çalışmak, hatta varolmak gibi bu. Ama sana dokunmayı çok seviyorum. Ve bu, sürdüğü kadar sürsün istiyorum..."

Mesela...

Ama belki de istememiştir de yapmamıştır diyorum...

ve sonra vaz geçiyorum; o zaman neden pişman olsun ki?

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor