Güzel Bi Gün

--Hoş geldin
--Umarım öyledir.
--Kaç yaşındasın?
--Ya sen?

Kendimi uzlaşılması güç biri olarak göstermek hoşuma gidiyor.İnsanların yüzüme bakıp aptalca gülümsemelerini izleyip mutlu oluyorum.

--Sence kaç yaşındayım?
--30 dersem mutlu olacaksın.Değil mi?
--Pek sayılmaz.
--40 o zaman.
--Bildin.

En az 50 gösteriyordu.Ağır makyajından dolayı öyle hissettim sanırım.Her şey kırmızıydı.Kalemi, saç bandı, farı, ruju, ojeleri, elbisesi..Henüz ölmedim mesajı vermek istediği çok belliydi.Ya da kalbini sev zırvasından etkilendiği.Bana yardım edemeyeceğini biliyordum.Hayatın güzelliklerinden bahsedecek ve kendince empati kuracaktı.

--Benden ne kadar ücret isteyeceksin?
--Öncelikli amacım seni dinlemek, onu sonra düşünürüz.
--Hayır lanet olsun.Tek düşündüğüm ne kadar para vereceğim
--Bu seferlik almayayım.Haftaya geldiğinde ödeşiriz.Anlaştık mı?
--Ya gelmezsem.
--Sen bilirsin.

Umursamaz davranıyordu.İlgisinin azaldığı gayet açıktı.Onun hakkındaki düşüncelerimi söylemek istedim bi anda.Kontrol edemiyordum kendimi.Diz kapaklarım birbirine çarpıyordu ve ben elimi çıkan sesi engellemek için aralarına koydum.

--Sinirlerine hakim olamadığından bahsetmişsin
--Belli olmuyor mu?
--Gayette kontrol ediyorsun şu an.Ne rahatsız etti seni?
--Şuradaki vazo.
--Yerinden dolayı mı?Kaldırabilirim istersen.
--Hayır yeriyle alakası yok
--Peki neden?

Mantıklı bi cevap vermek için düşünüyordum.Ama yoktu.Ne desem kendimi küçük düşürecektim.Bi an bi şey hissettim.Başımı sağa çevirdim.İnanılmaz bi tablo vardı karşımda.Arasında geziniyordum, resmen hapsolmuştum.Mavinin, turuncunun, sarının eşsiz tonları vardı.Resmin içinde ve dışında olmam saniyeden daha kısa içinde gerçekleşiyordu.Gözlerimi kapadım ve sonsuz bi huzur..

--Erkan Bey…Erkan Bey…
--(Gözlerimi açtım, doğruldum)Bi şeyim yok merak etmeyin.
--Ne oldu?Bi sorun mu var?
--Hiç olmadığım kadar huzurluyum şu an.
--Çok sevindim buna.
--Şu tablo..Ne kadar istiyorsunuz onun için?
--Şu mu?
--Evet.
--O benim için çok değerli.
--Benim içinde çok önemli.
--Bunu benden istemeyin.
--Bana yardım edeceğinizi söylemiştiniz.

Derin bi nefes aldı.Zoraki bi gülümseme belirdi yüzünde.Heyecanımı fark etmişti.Kalemiyle not defterine bi şeyler karaladı.

--Alabilirsiniz.
--Ciddi misin?
--Sence?
--Ne kadar peki?
--Diğer gelişinde ödeşiriz.

Gülüştük.Çok mutlu olmuştum.Kalkıp kucakladım tabloyu.Koşmak istiyordum, bi anda odadan çıkmak.

--Haftaya bugün.Geleceksin değil mi?
--Şüphen olmasın..

ormanda yürürüm kimseyi tanımam

güzel yazı..güzel diyaloglar..

Sizler özel değilsiniz,
Sizler güzel yada eşi benzeri olmayan
Kar tanesi de değilsiniz,
Sizler işiniz değilsiniz,
Sizler paranız kadar değilsiniz,
Bindiğiniz araba değilsiniz,
Kredi kartlarınızın limiti değilsiniz,
Sizler iç çamaşırı değilsiniz,
Sizler her şey gibi çürüyen birer organik maddesiniz...
Bizler bu dünyanın şarkı söyleyip dans eden yeri geldiğinde dalga geçenyeri geldiğinde gülüp geçen pislikleriyiz...Fight club