Viski

Viski
Çetin Altan

Gözleri ne kanlı, ne ürkütücüydü. Hatta öfkeli bile değillerdi başlangıçta. Hiçbir şeyi algılamayan donuk ve anlamsız bir bakışla bakıyorlardı. Kasketli ve kocaman bıyıklar duruyordu en önde. Kolları yanlarına sarkmış, öyle taş gibi duruyorladı. Arkalarında yığınlar vardı. Onlar da sakin ve sessizdiler. Adını şöyle bir bildikleri birkaç kişiyi vurup yaralamış bir kabadayı, elini ceketinin içine atarak, -Siktirin ulan dağılın bakayım, diye üstlerine doğru yürüse, geri geri giderek dağılabilirlerdi. Ölmek ve öldürmek için bir nedenleri yoktu. Öyle bir gerilim içinde de değildiler. Konuşmacı, önünde mikrofon bağırıyordu: -Güneş sizlerin üstünden doğacaktır. Güzel günler yakındır. Sağolun varolun. Ne bir alkış, ne bir 'yaşa'. Sadece put kesilmiş öyle bakan bir kalabalık. Konuşmacı elini kaldırmış, sözcüklerin üstüne basa basa bağırıyordu: -Benim canım kardeşlerim, o güzel günleri hep birlikte yoğuracak, doğmamış güneşleri doğuracak, pişmemiş aşımıza soğuk su katanları hep birlikte kurutacağız. Çıt yok. (Kitabın Girişinden)

Kaynak: netkitap.com

************************************************** *******************************************

Gerisi şöyle:

Kalabalık homurdanmaya başlar : "Bize Allah'tan bahset!!"

Konuşmacı dayanışmadan, emekten, yapılan haksızlıklara karşı birlikte verilecek mücadeleden, böylelikle gelecek güzel günlerin umudundan bahseder...

Kalabalık öfkelenmeye başlar : "Bize Allah'tan bahset!!!!"

Konuşmacı verdiklerini almaktan, haklardan, insanca yaşamaktan, birey olmaktan, sorumluluktan....

Kalabalık konuşmacının üzerine yürümeye başlar : "Bize Allah'tan bahset!!!!!!"

(...)

Kalabalık dağılır...

Konuşmacı kopartılan uzuvlarını teker teker etrafa saçıldıkları yerden toplayıp yerlerine takmaya başlar...

************************************************** *******************************************


Yıllar önce okuduklarımdan aklımda kaldığı kadarıyla girişindeki devamı getirmeye çalıştım.

Kütüphanemde kayıp olan bu kitabı bugünlerde yeniden edinmeyi düşünüyorum.

Her ne kadar son yıllarda yazarı habire "enseyi karartmayın" diyorsa da, onun kararacak yeri kalmamış herhalde ve şahidi de bu kitap...

İnsan, ve özellikle de Türk insanı psikolojisi üzerine çarpıcı tespitlerle, gerçek hayattan alınma, insanı ürperten çıplaklık ve gerçekliklerle dolu, herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm bir romandır...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor