NATAŞA
NATAŞA
Nasıl ki ?
bir ana ceylan
vurulmuş yavrusuna
içden yanıyorsa
Ve nasıl ki
Teksas'lı bir kız
Almanya'da öleni
İstanbul'da arıyorsa
İşte öylesine..
Beyaz yeleli
bir atın sırtında
Gece demeden
gündüz demeden
durmadan dinlenmeden koşarak
Azgın denizlerdeki
kudurmuş dalgalar gibi coşarak
Kokladığın her çiçeği
yaprak yaprak
Bastığın her adımı toprağı
parmak parmak
dolaşarak
Bir gün ben de seni aramaya çıkacağım Nataşa!
Seni kaybettiğim dünyada
bulmak istemiyorum
Geçtiğim yollardaki bütün aynaları
ters kapattım
O her köşe başında
tüm insanlardan sakladığım
hatıralardan
birer yıldız yaptım
Ve onları
bilmediğin bir dünyanın
göklerine astım
Tut ki
yirmialtıncı asırda Merih'te
Yahut
otuzsekizinci asırda Uranus'ta
Yahut
Zaman adlı çizginin bir x noktasında
O her köşe başından
çekip çıkardığım
Ellerimle göklerine pençe pençe
yıldızlar astığım dünyadayız.
Orada
ne meyhane tezgahlarında
mumlar gibi yanıp tutuşanların
gönül yarası
Ne yalın ayak başı kabak
sokakta dilenenlerin
ekmek davası
Ve ne de
kana susamış insanların
ölüm kavgası
..
Her köşe başında bir çeşme
her çeşmeden
oluk oluk akan sular
Ve suların başında
Hep bir ağızdan
ipek bir yumak sarar gibi
türkü söyleyen kızlar...
Ne Neron
ne Sezar
ne Hitler
ne Mussolini
ne Hiroşima
Na-ta-şa......
Dokuz gezegenin
onuncusu
Kardeş kavgasının
en sonuncusu
Öylesine bir dünya ki bu
Ne İsa'nın oniki havarisi
Ne Muhammed'in dört halifesi
Çözemedi
çözemedi
bunun ne demek
olduğunu.
II.
Tüm ışıkları söndürdüler birer birer
Tüm çeşmelere kilit vurdular
Güneşi hapsettiler
Ve seni
yıldızların karanlığında
yaşamaya
tutsak ettiler.
Sen ki
Burjuva züppeleri nezdinde
salonları süsleyen
bir gül
Ve proleter sınıfından
bir emekçisin
İstesen
senin için sönen mumlar
birer birer yanabilir
Kilit vurulmuş çeşmeler
gürül gürül akabilir
Akvaryumlu meyhanelerde
zümrüt yeşili gözlerine
şiirler okunur
Ve Adalar'da
türküler yakılır
altın saçlarına
Ben
Jandarma dipçiklerinin
meydanlarında şaha kalktığı
Sokakları
barut ve ölüm kokularının sardığı
bir sonbahar akşamında
Üç kurşun sesiyle doğdum.
Senin için
doktor-hastabakıcı
ebe-hemşire
yahut suyla ekmek
Ne ise
Benim için
sehpa ve ölüm
barut ve ateş
yahut kavga
O'dur
Ve kavgasız geçen günlerimin neşesi yoktur.
Yasamızda
Akvaryumlu meyhanelerde
zümrüt yeşili gözlere
türkü yakmak yok
Biz çoktan erittik
Yüreklerimizin çelik potasında
sütun bacaklı kızların
gözbebeklerini
Yasamızda
Kilit vurulmuş
yasak kapıları
kırmak yok
Açmak var
Suları
gürül gürül
akıtmak var
Ve tüm insanları
İnsanca yaşatmak var.
Yasamızda
Kan
barut
ateş
ölüm
Yok
O l m a y a c a k
Özgürlük ve kardeşlik var.
Ve düşün ki seni
yıldızların karanlığında
yaşamaya tutsak ettiler
Ve sen
siyahın ne kadar siyah
beyazın ne kadar beyaz
olduğunu
görmeden öleceksin
Oysa ki ben
Güneş aydınlığını gördüm
Güneşin hapsedildiği yeri biliyorum
Hazır ol
ordu ordu
bölük bölük
teker teker
geliyorum.
Bu
Ne benim sana,
tepeden inme bir emrim
Ve ne de
Ayaklarına kapanıp ağladığım
bir yalvarışımdır
Bu
Eğilmez başların
bükülmez bileklerin
yani tarihin
durdurulmaz emridir.
NECATİ SİYAHKAN
BAZEN GERİ GELMEYİ UNUTAN, AVARE BİR BUMERANGTIN...ASİYDİN; BİR DUVARLA USLANDIN 
|
Normal
