Bu Bir Ayrılık, Bir Özlem Yazısıdır...

bu bir ayrılık yazısıdır, bir özlemin yazısı, bir hasretin dillendirilmesi..

uzun zaman geçti aradan, uzun ve zorlu bir zaman. canım yandı, gözlerim doldu. her yer sen olmuştun, her yer sana aitti. gözlerim seni görüyordu her yerde. şimdi sen olmadan, sensiz ne işe yarayacak buralar..

yağmur havası var dışarıda. rüzgar her yeri sarmış durumda. radyo'da bir ayrılık şarkısı, dudağımda hüzünlü bir tebessüm... ilk gördüğüm zaman geliyor aklıma seni, gözlerim doluyor...

tam karşımdaydın, bütün çekiçiliğinle, bütün ihtişamınla beni çağırıyordun. hissediyordum bunu, iliklerime kadar hissediyordum beni istediğini çünkü bende seni istiyordum. sanki bana ait birşeyler vardı sende, sanki sana ait birşeyler vardı bende...

biz....
biz ayrılmış parçalarıydık bir tek ruhun, ancak beraber olursak tamamlanırdık, ancak birlikte olursak tek bir ruh, tek bir beden olurduk...

bir an durduktan sonra kararımı verdim. sana sahip olmalıydım, senin olmalıydım, benim olmalıydın...

işte o an, tam sana doğru geleceğim o an, onu fark ettim... ilerde duruyordu ve o da sana bakıyordu. anlaşılan o da seni istiyordu. bir an dondum, vücudum buz kesti, sanki kafamdan aşağıya kaynar sular dökülüyordu. hareketsiz ona bakıyordum, o da beni görmüştü. ikimizde bir süre birbirimize baktık sonra ben gözucuyla sana bakıp, tekrar gözlerimi gözlerimi ona çevirmiştim. ikimizde durumu anlamıştık. seni istiyorduk ve sen tektin...

şimdi ikimiz arasında sessiz ve gergin bir bekleyiş vardı. normalde olsa, o kız olduğundan ona izin verir, almasını isteyebilirdim ama şu an normal bir durumda değildim. bir an düşündüm, güzel bir kızdı... kısa boylu, kıvırcık saçlı, hafif etine dolgun ve tam benim istediğim gibiydi. seni alıp ona varmek, bu sayede onunla tanışmak, hatta sevgili olmak gibi bir durum vardı.
ama hayır!..
bu olmayacaktı.. geleceğim söz konusu dahi olsa, ilerdeki eşimle daha tanışmadan, ilişkiyi kapatma pahasına da olsa seni bırakmayacaktım. seni ben alacaktım. sen bana ait olacaktın... gözlerimi onun gözlerine diktim, derin bir soluk aldım ve...

işte yapmıştım... ilk adımı atmış, sana doğru geliyordum. kendinden emin bir şekilde, yavaş yavaş, gözlerimi sana kitlemiş vaziyette geliyordum. kararlıydım, emindim, sen benim olacaktın, bana ait olacaktın... tek beden olacaktık.. sonra aklıma o güzel kız geldi, gayri ihtiyari onun olduğu tarafa döndüm, içimden ona bakma isteği doğmuştu.

aman tanrım!...

kızda sana doğru geliyordu, tek gözüyle bana bakıyor, diğer gözüyle seni kesiyordu. tilki gibi sinsi bir şekilde sana doğru geliyordu. birden ondan iğrendim, bu kadar iğrenç olabileceği aklıma bile gelmemişti. iğrençti... karşımda, o güzel kız yerine, sinsi, küçük hesaplar peşinde koşan, gözleri kısmış, iğrenç bir yaratık gelmişti ve durmadan yaklaşıyordu. acele etmeliydim... hızlandım..

aramızdaki mesafe giderek azalıyor, sana giderek daha çok yaklaşıyordum ama bir yandan da göz ucuyla kızı kesiyordum. o da yaklaşıyordu... seninle aramızda bir kaç adım kalmıştı. bir kaç saniye sonra benim olcaktın, bana ait olacaktın ama...

ama....
en büyük darbeyi yedim, hayatımın en büyük yanlışını yaptım ve yaşanacak en kötü acıyı, ayrılık acısını yaşadım..

kız ve seni izlemekten diğer yanlara bakamamış, etrafa bakmayı unutmuştum. ön taraftan bir çocuk gelip, raftaki tek gofreti, seni aldı...

artık sen yoktun, seninle ilgili hayallerim yoktu. gözlerimden bir kaç damla yaş gelmişti.. dönüp gözucuyla kıza baktım... gözgöze geldik. onunda gözleri dolmuş, onu da hüzün kaplamıştı. derin bir iç çekip, kıza doğru yürümeye başladım. senden ayrılmıştım bari gelecekteki eşimi kazanayım dedim...

hoşçakal sevgili gofretim!..
seni hiç unutmuycam....

katiller bile uyurken güzeldir