gücüm yok

Gitti işte herkes gibi o da gitti. Bilmem hangi diyarlarda şimdi. Şehrimden de benden de uzaklarda. Ne tadım kaldı ne tuzum. Bu rüya da bitti. Hepsinde nasılsa bu da öyleydi. Yandı yaktı…kimse bilmedi gene. İçim yandı. Güvendiğim dağlar gene yıkıldı tek bir sözle…gene sevdim. Bitti, her şeyin özeti bitti diyebilmek. Gene hiç sebep yokken herkes gibi. Hiç farkı yoktu giderken diğerlerinden. O kadar vicdansız,soğuk. ‘’Hissedemiyorum’’ demesi yetti içimi dağlamasına. Farklı sanmıştım, değilmiş. O da herkes gibiymiş. Acımasız, kalpsiz, hadsiz. Sonsuz sanmıştım. Kırarım onu kırılır diye korkmuştum. Oysa o beni kırdı. Korkmadan gene de acımadan. Bu kadar yakındık demek ki uçurumlara. Gözünü bile kırpmadan attı yine beni boşluklara. O gidersem incinecek sandığım yar, beni derin yara kendi itti. Ağla dedi şefkatten çok uzak bir sesle. Değildi o öyle. Birden değişti. Sevgilimdi. Şimdi gitti. Dönmem bekleme diyerek gitti. Verdiğim onca savaşa değmeden gitti. Tek bir yara bile almadan gitti.
En korktuğumu en içimi acıtanı söyledi gitti. Seviyorum seni ama öl desen ölemem dedi gitti. Ben ölmeye razıyken yoluna…Gene öksüz bıraktı yüreğimi. Daha önceki gitmelerinden bu gelecek nasıl olsa ne hali varsa görsün dedim öyle bilmek istedim tekrar gelmeyeceği ihtimalini hiç düşünemedim. Çünkü içim daha çok kanayacaktı. Kanatmak istemedim iltihaplı yaralarımı gene. Son kez şarkı söylemeliydim beklide kulağına küpe olsun diye. Söylemedim ki ağladım. Ben ağladım o taş kesildi. Böyle değildi. Sevgilimdi. Anlamlar yüklediğimdi aşkına. Rüyalarıma girendi.
Yanlış mıydık? Günah mıydık? Biz neydik de böyle olduk? Belki bir başka zamanda başka yerde gireceksin gene rüyalarıma ama ben seni şimdi istiyordum. Bir gün gelip dönüp yapamıyorum sensiz ben nereye baksam yüzün orda deyişini bekleyeceğim. Savaşlarımın karşılığını yaralarının kanayışını izleyeceğim saracağım sonra öpe öpe. Kanın dudaklarımda ağlayacağız birlikte sen kanarken ben kanını tadarken…Bin bir yemin dilimizde gitmeyeceğim işte gücüm yok sensizliğe…