gidişine el attı ölüm...m.baran

kim nerde yaşar hayatını bilmiyorum yollar sevdalı kalmış sevdana hiç bir zaman ilerlememiş bir aşkı büyütmeye çalışmış,
birbirimizi o yollarda bırakmışız.korkular ile yaşamayazsın biliyorsun, korkun ben olmuşum bana söylemiyorsun.
seni seviyorum deyişlerin vardı, içinde yalanlar ,içinde kabuslar,içinde inanmamışlığın.ne diye söylersin ki bunu bana
yarın senin için bir şey saklıyorsa üstüme alınmam merak etme ,artık isteksizliğinin o ince çizgisi üzerinde yapıyorum
hayallerımın resmını.derdim senden önce yanlış mı yapmışım .ne inancın bıze guven verır nede isteklerin
korkular içinde düşlerine bak hepsı yaralı hepsı aglıyor ve hepsı lanetlenmış.çıkmış karsıma benı sevdıgını
soyluyor sonra inancının olmadıgını yuzume vuruyorsun putlardan olma tokatlarla.ınsanlar ınancını yıtırmıs
secdeye durur onumde ,oysa ben aşk demıştım en son sen dendıgınde.nereye demiş kimlere vermişim anlamını.
kayıp ilanlarına verırım kaybımı ve gızlı numaralardan aranıp dalga gecılır tek sahıp oldugum sey hakkında.
sokaklardaki çingene fallarında kalmış aşkımız ınancı olmayan bu putlar hakkımızda cok sey bılıyor
cok seyı ırdelıyolar ıncelemeden agızlarına ne gelırse soyluyolar askımız hakkında ve biraz sonra küfür etmeye baslıyolar.
nereye gıdıyor ask ,nereye verdım anlamını, sen nereye sakladın gerceklerı ,nerden baslamalıyız bu ınancsız topraklarda.
pusulam bozuk her nereye donsem senın gıdıttıgın yerlerı gosterır.küçük bir dünyamız vardı ,biz vardık ,inancımız en önemlisi aşkı
orada saklıyor orada büyütüyorduk.sen israfilin surunu alıp üfledin ve kıyameti yaşattın bana ,sana en çok ihtiyaç duyduğum anda.
geçmiş bir zamanın en hüzünlü hikayesi olmayacağız belki ama geleceğin en karamsar çocugunu buldum içimde.bırakıp gittiğin günle
başladı herşey sabah artık yok ,geceler artık inancımın olmadıgı karanlıkları önüme sürüyor ben inancı olmayan bir günahkar gıbı
küfür ediyorum yıldızların her birine.bazıları dayanamayıp intihar ediyor uzayın boşluğunda.canın acımadı senın çünkü inanmamış
putların saygı duydugu bir alemin kapısını arladın.içeri girdin ve beni orada en büyük ayinlerle yok ettin.azrailin eline bıraktın anılarımı
ne zaman ölmek istesem avuclarında besledım kendılerını.gıttın sen inanmamış bir aşkı yaşatmışsın içinde sevmıyorum olan
sevgıler anlatmıssın bana bende büyümeye çalışmışım anlattıklarınla.asrın hatası mı yoksa asrın acısı mı yanımda ki bilemedim....

"hiç bir şey bir beş dakikaya sığmayacak kadar büyük değildir ,aşkını bir beş dakika yaşatsan bana ne olurduki"