Şiir nereye gidiyor?

Ben kendi çapımda şiirle uğraşan bir zanlıyım...ve cahilimde hatta...yazımdan belli oluyordur...ama ben bir nilgün marmara sevdalısı,küçük iskender yanlısı ve murathan mungan çıkmazıyım...şiirin nereye doğru yol aldığını ve şairlerin nereye göçtüklerini bana gösterebilir misiniz??

1.
Yola sordum: Şiir mi mektup mu
ikisinin de dönüş yerine geçmeyeceğini
biliyordum, yolculuktan dönüş yok
yolun yerine geçecek hiçbir şeyim yok

Yine de söyle sevgiline eski yakınlığın
anısına uzak bir telefon kulübesinden
seni jetonla değil pulla arasın
belki mırıldanacak bir emktubun olur

Pul seni arar çünkü
jeton sesinden geçeni...

2
Mektup herkese gider, bulduğuna açılır
şiirse kimseye açılmayan o eski mektup
zarfını kelimeler doldurur, sen içine bak!

Pul mektubu terkedeli çok oldu
pul şiiri bulduktan ebri böyle bu

3.
Postacıları unut, verecekleri bir şey yok
şiirin yoluna çık onun yolunda çok
aşk harcandı, harcansın, şiirin kazandırdığı
bir aşksa,aşkın kazandıracağı hiçbir şey
yoktur, fakat aşktan başka birşey de
yoktur, kaybettiğinin aşk olduğunu böyle
anlar insan ve bir şiir kazanır bundan

4.
Ona dedim ki: N'olur kazandığın şiiri
mektupla göndermemi isteme benden
şiir, eski mektup değil artık, bir pul,
Ya gönderilmemiş bir aşkın üstünde dursun
ya bu sessizliğinbir köşesinde unutulsun

5.
Postacıları unutma, "Il Postino" dan sonra
mektubu unut, bak postacı geliyor
şiir veriyor!

6.
-Anne, sanırım dışarıda unuttun beni,
diyordu kapanan mektuba bakarak birpul,
küçüktü, annesiniemktup sanıyordu
Olsa...Annesinden sökemezlerdi di miçoçuğu!

Anne yok, adres yok bir sokak çoçuğu şimdi
nerede bir aşk varsa yetişiyor da
üstünde durmuyor bir veda mektubunun
onun da çoçukluğu tutar di mi annesi olmasa da!

7.
İki mektup yaz;
birini sev,
birini at!


HAYDAR ERGÜLEN

"biz televizyon izleyerek, milyonerler, sinema tanrıları, rock yıldızları olacağımıza inanarak büyüdük ama olamayacağız... hepimiz heba oluyoruz... bütün bir nesil benzin pompalıyor, garsonluk yapıyor ya da beyaz yakalı köle olmuş... reklamlar yüzünden araba ve kıyafet peşindeyiz... nefret ettiğimiz işlerde çalışıyor, gereksiz şeyler alıyoruz... bizler tarihin ortanca çocuklarıyız... bir amacımız yok; ne büyük savaş ne de büyük bir buhran yaşadık... bizim savaşımız ruhani savaş... ve bunalımımız kendi hayatlarımız..." Chuck abi

Türlü çeşit şair var... Kimi duygusunda, hatta nevrozunda boğulur... Kimi zihninin inceliğini yansıtır dizelerine... Kimi aykırı, protesttir, zaman zaman öfke hatta zehir akıtır... Kimi lades kemiği gibidir, salınır sarkaç misali bir o duvara, bir bu duvara... Herkesin yaşadıklarını biraz daha fazlaca yaşarlar... Herkesin aklına geleni ve şimdiye dek defalarca söylenmiş olanı onlar bir daha ve sadece kendilerine has olarak söylerler... Bu şiir denen şey başladığından beri böyle...

Şiir şairin gölgesidir, şair nereye gidiyorsa şiir de oraya gider... Şair şiir yazmaz, şiir yaşar, şiir bakar, şiir düşünür...

Bu söylediklerim şiir ve şair hakkındaki düşüncelerim... Popüler tüketim, arz talep meseleleri, toplumun yozlaşması sonucu yaşanan değer yitimlerini kapsamaz. Şiir ve şair hakkında... Manzume ve teşaür ise başka bir şeydir.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

gidiyor mu?

şiir iyi yerlere gidiyor olabilir,bilemeyiz çünkü asıl sorun şiirin sevilmemesi yazılmaması deil;şiirin veya daha geniş çapta edebiyatın önemsenmemesi..çok ii şiirler,öyküler yazan tanıdıklarım var ama öylesine yazıyorlar..internet sayflarnda da okuorm ölçülü kafiyeli gayet güzel şiirler ama edebiyata katkıları yok öyle amaçsız yazılmış..çünküartık toplumumuzda daha önemli sayılan alanlar var! edebiyatı kim önemser ki?hatta bırak edebiyat,felsefe,sosyoloji vs hepsi aynı ölçüde önemsiz sayılır hale geldi..İnsanı soğuttular bu güzel alanlardan herkes yarış atı gibi koşsun dursunbikaç dandik alana..yazık ya..

şairde kim?ne işe yarıyo o? sınavda hiç matematik çözememiştir o..şiirle uğraşsın dursun..