Kendini anarşist sanan vandallar!

Vandalizm; bilgisizlik yüzünden ya da zevk için kamu veya sanat yapılarını büyük zararlara yol açarak yıkmak ve bu yıkımı kendi başına bir amaç durumuna getirmektir. “Kırıp geçirmek” anlamında kullanılan bu kavrama Fransız Devrimi sırasında rastlanmasına karşın daha eski zamanlardan beri görüldüğü bilinmektedir. Kavimler göçü sonrasında Barbar vandalların eski Roma ve Yunan medeniyetlerine ait sanat eserlerini tahrip edip yağmalamıştır. 1790’dan başlayarak krallığın, soyluların ve din adamlarının ayrıcalıklarına ilişkin arşiv belgelerinin yakılması emredildi. Buna göre; Paris’teki heykel ve anıtlar kaldırılacak, bronzdan yapılmış olanlar top ve tüfek yapımında kullanılacak, altın olanlar eritilip külçe haline getirilecek, günlük araç ve gereçler de eritilecekti. 19. yüzyıldan başlayarak koruyucu bir sistem geliştirmeye çalışıldıysa da, vandalizm tümüyle önlenemedi. Günümüz modern kent toplumlarında da estetik ve güzel olan her şeye, ortak yaşam alanlarına saldırı olarak karşımıza çıkmaktadır. Batı Avrupa ülkelerinde vandalizm de, şiddetin benzer şekli olan holiganizm gibi toplumsal güncel bir sorundur.

Vandalizm, antisosyal kişilik bozukluğu olarak tanımlanmıştır. Erkek bireylerde daha sık görülmektedir. Kadınlarda daha az rastlanmasına karşın, antisosyal kişilik bozukluğu olan genç annelerin eşlerine ve çocuklarına karşı şiddet içeren davranışlarda bulunduğu bildirilmiştir. Vandalizmin özellikle adölesan çağda ilaç, uyuşturucu ve alkolün kötüye kullanımıyla ilişkili olduğu saptanmış olup; kokain kullanan adölesanlarda % 57 oranında vandalist davranışlar görülmüştür. Özellikle sosyoekonomik düzeyi düşük okul çağındaki gençlerde sık karşılaşılmaktadır. 16 ayrı liseden 7340 öğrenci arasında yapılan bir çalışmada öğrencilerin % 5’inde vandalist davranışların gözlendiği bildirilmektedir.

Vandalizme kentsel toplumlarda değişik şekillerde karşılaşılmaktadır. ABD’de yapılan bir araştırmada, vandalların ve hırsızların özellikle yaşlı nüfusa karşı saldırılarında son yıllarda artış olduğu görülmüştür. San Francisco’da demiryollarının son yıllarda vandalist saldırılarda artış olduğu bildirilmiştir. Vandalizmde organik sebepler de araştırılmıştır. Nörolojik bir rahatsızlık olan Tourette Sendromu’nda vandalist davranışlara rastlanabileceği, organik beyin hastalığı olan 75 yaşında bir erkeğin telefon sistemine vandalist davranışların olduğu belirtilmiştir.

Sonuç
Vandalizm özellikle kent toplumunu yakından ilgilendiren genç nüfusta sıklıkla karşılaşılan toplumsal ve güncel bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Suç oranının bu gruplarda yoğunlaşma nedeni, adölesan dönemde meydana gelen hızlı emosyonel ve fizyolojik değişikliklere bağlanabilir.

Sivas’ta yapılan bir çalışmada, farik ve mümeyyizlik muayenesi için gönderilen kamuya zarar veren şiddet davranışlarında bulunan çocukların çoğunun ebeveynlerinden uzak oldukları belirtilmektedir. Eğitim ve ilgi, sevgi, şefkat gibi değerlerin verilemeyen yetişme çağındaki insanların suça eğilimli sosyal bir çevreye itildikleri düşünülebilir.

Batı ülkelerinde yapılan çalışmalarda, vandalizmin uygun eğitim ve psikiyatrik tedavi ile düzeltilebilir bir davranış olduğu belirtilmektedir. Bu kişilerin tedavisinin yanında, ailesiyle birlikte davranış eğitim programlarının düzenlenmesi gerekmektedir.

Sosyal katmanlar arasında derin farklılıkların olduğu, sağlıksız kentleşme sürecinin yaşandığı ülkemizde bu konunun ileride daha büyük sorunlara sebep olmadan, sözcük olarak bile çok iyi bilinmeyen vandalizmin varlığının kabul edilmesi ve ayrıca eğitim, pedagoji, psikiyatri, adli tıp gibi disiplinleri ilgilendiren bu konunun kapsamlı olarak araştırılması, çözüm önerilerinin gündeme getirilmesi gerekmektedir.
Alıntı: Öğr.Gör.Dr. Bora BOZ , Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı
Yrd.Doç.Dr. Fatma YÜCEL BEYAZTAŞ, Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı

Forumda herhangi birinin vandalist davranışlar sergilediğinin ölçütü nedir ve buna kim karar verir?Yazı kime istinaden ve hangi gerekçelerden ötürü yazılmıştır?Özgürlük kullanımı ile arsızlık(özgürlük suistimali) arasındaki sınırı aşan biri mi olmuştur yakın zamanda?Buna nasıl karar verilmiştir?Kimin otokontrole sahip olduğunu ve kimin kendini kontrol edemediğini anlama, buna karar verme kriterleriniz nelerdir?''Zaten tahammülümüz kalmadı'' gibi bir cümle otokontrolünü sağlamış birine ne kadar uygun düşen bir söylemdir?Otokontrolden ziyade kontrol(kitle kontrol) sağlamaya yönelik bir söylem olduğunu düşünmem yanlış mıdır?

I am an antichrist and I am an Anarchist...don't know what I want but I know how to get it.I wanna destroy the passer by cos I..I wanna be ANARCHY ! in TURKEY.

Abartma konusunda üstümüze olmadığı içindir belki..
misal ben bazen vandal oluyorum
ama özgürlükle gerzekliği iyi ayırmak gerek..

not: yazasım gelmişti..ama dünyalar tatlısı minicik bir bebecik misafirimiz..sonra eklemeler yapar sizi değerli düşüncelerimden mahrum bırakmam fmm

Ağzımda Bal Gibi Tatlı Bir Türkü.
Bir İner Bir Çıkarım Bu Yokuşu

-Bir yerde bir şekilde anarşist kelimesi geçtiği zaman orada şiddet, istenilen her şeyin yapılabilmesi, ahlaksızlık aklıma gelirdi.Kendi kendime derdim yahu Anarşistler şiddetten ne anlıyor?

-Sonra kitapları okudukça ve Anarşizm üzerine düşündükçe yanlış bir kanıya vardığımı saptadım.

-Bir kimsenin otoritesi altında değiliz diye dilediğimiz her şeyi yapma özgürlüğünde olmak, yakmak, yıkmak ; düşünen bir insanın yapmayacağı şeylerdir.

vermediğiniz bir şeyi alamazsınız, kendinizi vermeniz gerekir. Devrim'i satın alamazsınız. Devrim'i yapamazsınız. Devrim olabilirsiniz ancak. Devrim ya ruhunuzdadır, ya da hiçbir yerde değildir...

adorno üzerine az konuşup çok dinlemek isterken; bu kadar çok şey söylemek durumunda kalmak beni ürkütüyor biraz ama kendimi tutamıyorum!

mevcut durumu belirlemesinde zaten evet eleştirel tavrı apaçık ortada..
ama "durum bu" demediği anlamına gelmiyor.
yani diyor ki : "baskıcı (yani hali hazırda hüküm süren) düzende arsızlık özgürlükle eşdeğerdir, belirtileri de şunlar şunlardır...

ama bağışlanmaz bi safdillikle şunu söylemiş olmuyor : bu gençler düzenin ürünü onları anlayıp hoşgörelim, binbir hileyle (psikolojik telkinlerle vs.) bu hastalıklı durumu sağaltalım,
bi gün komünizm geldiğinde herşey yoluna girecek!!!

bu kez utanmayıp bi alıntı yapayım ondan, ne demek istiyormuş anlayalım:
"tek sorumlu davranış biçimi şu olabilir: kendi bireysel varoluşumuzu bir ideolojiye dönüştürmekten kaçınmak ve özel yaşamımızı da en alçakgönüllü, en iddiasız ve en gürültüsüz biçimde sürdürmek-ama artık iyi yetişmiş olmanın bir gereği olarak değil, bu cehennemde hala soluyabilecek havayı bulabiliyor olmanın utancından ötürü"

kendi esrikliğimden ötürü mü bu aforizmayı direkt bu konuyla ilintilendirebiliyorum yoksa gerçekten konuyu göbeğinden mi yakalıyor? bimiyorum...

konunun , uzerinde durulmasi gereken bir noktasi burasi, lutfen uzerinde duralim

Bahsettiğin durumun üzerinde durma gereği duyanlar; kendinizi daha iyi tanıyın :_ hastalıklı durum mu : ? .. ''Medice, cura te ipsum'' ?!_:/

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *

simyacı,
yazın düşündüklerinizi..

House of Duarden

O zaman lütfen bunu baskı aracına dönüştürmekten vazgeçin .. açıklama yapmadan banlayın gitsin_?! .. çünki bu durum beni daha çok rahatsız ediyo..

Bin gölge, bin ağaçtan, bir güneşin gölgesidir.. _/ *

_gölge'li/ *

burda bulunmanin amaci, insanlari komunal bir hayata hazirlama vazifesimi olmali, yada kokusmus duzen icerisinde bikkinligimizi giderecek bir platform olarakmi gormeli, yada herikisinden bagimsiz, birbirimize karsilikli ironik siirlermi yazacagiz iktidarlarmi kuracagiz bunlar gercekten turkce dusuncenin turkce yasamanin sorgulanmasi gereken en onemli noktalaridir. devlet hiyerersisinden tutun, sokak kulturune ve bu tur kitle iletisim araclarinda hep karsimiza cikan sorunlar bunlar.. efendim cogunluk olarak iletisimlerimisde, dinlemeyi degil bir an once, konusmayi bekleriz