Günce, epeydir karalamıyorum kağıtları...
Kapağındaki notlara dek özümsediğim kitapları aralamıyorum...
Sana içi öfke yığını mesajlar da bırakmıyorum eskisi gibi...

Kalemin kağıt ile meşk etmesiyle ortaya çıkan yazıyı severdim oysa; hep sonraları klavyeye aktarmışımdır metinleri...
O, çoğunun alamadığı kokuyu kitaplardan nahoş bir esrimeyle içime çekerdim oysa...

Eee günce ne oldu?
Dışındaki yaşam çorak. tatsız mı tatsız...
İçindeki...