Kemik İğne

Oturdum karşına boyun eğerek
en eksiksiz halimle, gizli bir güdüyle itiraf etmeden isteyerek
baktım ellerine, iğneye, o iplik yumağına irkilerek
eklem yerlerine yaslandığım bir sandalyenin şikayeti namına o gıcırtılarında
Annemizin ninnilerine kulak kabartarak

Bir an baktın bana, azarladın utandırdın paylayarak
Akrabası,akranı gibi davrandın o sonsuz işkencenin
batırdın o iğneyi(değil miydi yapılmış kemikten?), ardında iplik önünde tenim
imrenemez kimse bu acıya, küçük düştüm katlanarak
aklım neredeydi bilmem,sağır eden yankısı bir çığlığın bana ait haykırarak

Duraksamadın. Hayranlığımın yok sınırı. En son muhtemelen tapınarak
o kemikten iğneyi saplayarak, farkındayken ne yaptığının. Bilerek
ekermişçesine bir tarlaya tohumları, iğneyi tenimin en derinine gömerek
aksamadı ellerin, elbet bir şarkının ritmine uydurarak
Çürüdü o tarlanın meyveleri,
yandı ışıkları gözlerinin gülümseyen sen elinde iğne ,korkan ben elimde olmadan ürpererek

Devam ettin meşgul eden işine, aldırmadan zamanın geçişine
saplayarak en derine, derimin en tenine saplayarak
Aklıma gelmedi adın? Bunca zaman sonra merak ederek
gerek anlık acıdan, gerek bitmek bilmez ızdırabımdan düştüm yere kendimden geçerek
Engereği andıran o iğne, sonunda iplik. Bakıp kanımı o yılanın zehri sanarak
Muazzam bir gürültüydü ,çıkan benden düşerek. Değil miydi beklenen sonu bu olacak?
İma ettin “ bitmedi” dedin “işim”, ufak bir kıpırtı ait olan dudaklarına, öpmek yerine gülümseyerek

Kaldırdın ayağa. Oturttun. Kendime getirdin beni silkeleyerek.
Gene utandım bana ait kabahatleri anlayarak
Ayartmak maksadıyla, umarak bırakacağını işini, yaklaştık sana sarılarak
eksildi neşen, ittin beni kendinden. Acıttın hala elinde o iğne, o iğneyi bana saplayarak
yaklaştın iyice tenime, hissettim nefesini, ürperdim titreyerek
Sessizlik hüküm sürmüyor ne garip,
Sandalyenin gıcırtısı, iğne ipliğin hışırtısı, ruhumun iniltisi dolduruyor her yeri yankılanarak

Belli belirsiz bir terbiye geldi, put gibi durdum uslanarak
ama sonra düşündüm neydi ellerinden çıkan desenin? Eğdim başımı merak ederek
akşamına teslim edilecek bir siparişmiş gibi uğraştığını anladım, didinerek
Aklın almayacağı bir harmonisiydi tenimin ve ipliğin ortaya çıkan
İnceledim tek kusuru;
Bedeni ekmekse o peygamberin, ona ithafen şarabımdı kızıla boyayan ördüğün ilmikleri. Her delikten akarak
Sızısı o kırmızıya boyanmış o gri o meşum iğne sebebiyle, üzerine düşen gözyaşlarım,
o meşum kırmızıyı seyrelterek
piç etmesi olagelir emeklerini

Nihayetinde bırakıp o iğneyi gittiğin an ,ardına bakarak
Kalbime işlemediğini gördüm tek bir deseni bile özenerek
Bilesin o kemik iğneyle yazdım tüm şiirlerimi,mürekkebi kanım olan her açtığın delikten damlayarak
Haberin olsun, heba etmeyeceğim artık günlerimi
O kemik iğneyle, bedenimi mısralarla donatacağım
O kadar da katlanılmaz değil, bu acıya alışarak…