Yok olmak. Bir süreliğine. Kimse neden diye sormasın. Özlemesin, merak etmesin kimse. Gideyim ve her şey o AN geride kalsın.

Ufak hesaplar peşinde koşmayayım gittiğim yerde. İnsanlara dert anlatmayayım. Hatta konuşmayayım kimseyle. İçimdeki çığlıkları dinleyim ve eşlik edeyim uzun süre duymazlıktan geldiklerime.

"Sensin!" desinler bana "Sensin!".
Unutturdun kendini hapsettin derinliklerine.
Ve körleştin günden güne.
Normalleşmeye...