Bulut-kontrolörü (Cloudbuster)

Kuraklık Giderilmesi ve Çöllerin Yeşillendirilmesinde Yeni Bir Metoda Dair Büyüyen Kanıtlar

James DeMeo, Ph.D.
Orgon Biyofizik Araştırma Laboratuarı, Greenspring, Ashland, Oregon, ABD
E-posta: info(at)orgonelab.org

Çeviri: Serdar L. Çetin
E-posta: arrakis(at)windowslive.com

Bu makale 1996 yılında Amerikan Biyomedikal İklimbilim Enstitüsü Dergisinde yayınlanmıştır. (Cilt: 20, sayfa. 1-4)



Uploaded with ImageShack.us
Çalışmakta olan bir Reich bulut-kontrolörü, Namibya, Afrika, 1993

Bulut-kontrolörünün (cloudbuster) ilk sistematik şekli, paratonere benzeyen geniş, pasif bir antenden oluşmaktaydı, fakat canlı bir suya (“iyi yapılanmış” veya “aktive edilmiş” su) yerleştirilmiş olan sürümü, Kansas Üniversitesi’nde, 1970’lerin sonlarında benim tarafımdan denenmiştir. Çalışma, olağan, kurak olmayan koşullarda bulut ve yağmur artışını içeren 12 testten oluşmaktaydı; testlerin üçü, ağır yağmur koşullarında yağmur ve bulut azaltımı ile ilgiliydi; cihazın açık havada bulut kümeleri üzerindeki etkileri fotoğrafik analizlerle kontrol edilmiştir. Yağmur azaltımı adına yapılan testler elle tutulur bir sonuç vermediler, fakat öbür iki test bir sonuca ulaştı, ve konu üzerine olan Tezim kabul edildi (1). Cihazın yaklaşık olarak tahmin edilebilen etki alanı, Kansas eyaletinin tamamı, bu denemelerin çalışma alanını oluşturdu.

Sonraki kişisel deneme alanlarım, ılımlı bölgelerden giderek şiddetli kuraklığın hüküm sürdüğü Florida,(2) Illinois,(2) Georgia/S.Carolina,(3) Arizona,(4) Washington State (4) ve California (5) bölgeleri oldu. Sonuçlar genellikle operasyona başlamanın ardından ilerleyen 48 saat içerisinde iyileşen yağmur miktarı ile birlikte oldukça olumlu sonuçlar verdi. Bulut-kontrol deneyleri ayrıca kurak ve yarı-kurak olan Güneybatı Amerika (6), Yunanistan (7), İsrail (8), Namibya (9) ve Eritre (10) gibi bölgelerde de devam etti. Cihazın çalıştığı daha kurak çöl koşullarında elde edilen bu ikinciler sık sık daha belirgin kanıtlar teşkil ettiler. Bu bağlamda sonuçlar yine de olumluydu, kuraklığa karşı kayda değer miktarda yağmur, beklentilerimizin daha da ötesinde yakın çöl alanları üzerinde etkili oldu.

Bütün bu operasyonların hepsi bütünsel bir veri analizine tabi tutulmadılar, fakat birçoğu Ulusal Hava Servisi’den ve diğer resmi kaynaklardan elde edilen meteoroloji verilerini kullandı. Özellikle, 1989’da Arizona’da beş bulut-kontrolörü ile gerçekleştirilen çalışmam önceden ilan edilen tarihlerde yapıldı. Operasyona başlanılmasının ardından bir haftalık tam bir periyotta ortalama yağış miktarının ikiye katlandığı gözlendi (6). Gerçekleştirdiğim deneysel operasyonların %80’i olumlu sonuç verdi ve ana dergilerde olmasa da hakemli dergilerde, çeşitli bilimsel toplulukların düzenli özet rapor gösterimlerinde (Kurak Araziler İnceleme Derneği, Amerikan Coğrafyacılar Derneği, Amerikan Bilimsel İlerleme Derneği, Uluslararası Biyometeoroloji Topluluğu, Amerikan Orgonomi Fakültesi) ve Uluslararası Sempozyumlarda (Jeo-Kozmik İlişkiler Kongresi – Amsterdam; Güneş Aktivitesi ve Diğer Çevresel Faktörlerle Biyolojik ve Fizikokimyasal İlişkiler – Pushchino, Rusya) yayınlandı.

Bulgularım, birlikte ele alınınca bulut-kontrolörünün 1950’lerdeki orijinal mucidinin, Wilhelm Reich’in iddialarını doğruladı. Açık olmak gerekirse, bulut-kontrolörünün mucidi, ilk deneyeni ve olumlu sonuçlarını bildiren ben değilim (12). Ben ancak, bulut-kontrolörü deneylerine sistematik bir şekilde girişen ve devam ettiren, önemli pozitif sonuçları ile beraber resmi akademik enstitülere tartışma amacıyla açan ilk doğa-bilimciyim. Çalışmamın, Reich’in öncü bulgularının teyit ve onayını teşkil etmesi gibi.

Genellikle bu teyit ve doğrulama, fon imkânları ve daha ötesi için, bilimin kapılarını profesyonel ilerlemeye açması adına yeterlidir. Şu anki durum, pozitif sonuçların gözlenmesi ve rapor edilmesi, en azından ABD’de muhalif bir izlenime sahiptir. “Resmi” akademik” seviyede, Reich’in biyolojik ve atmosferik keşifleri yanlış anlaşılmakta ve sorumsuzca kötü tanıtılmaktadır. Reich’in bulgularını ciddiyetle araştırmakta olan bilim adamı için, onun önemli kitapları ve araştırma dergilerinin Amerikan Hükümeti tarafından, 1950’lerde gerçek anlamıyla “yasaklanması ve yakılması” önemli bir problem ve büyük şanssızlıktır. Bu gerçek yasal bağlamda Scopes Maymun Duruşması’dan çok daha geniş tarihsel bir öneme sahiptir (13). Reich’in birçok merkezi deney protokolü, kitap ve dergilerin yalnızca bu şekilde yok edilirken ortaya çıktı (14) ki bunları herhangi bir kütüphaneden elde etmek zordur.

Reich, bana göre bir dahiydi ve bulguları birçok atmosferik mekanizmayı ve problemi, hem de çok pratik bir yaklaşımla (Kozmik Orgon Mühendisliği veya popüler olarak isimlendirildiği biçimiyle, bulut-kontrolü) anlaşılır kılarak, kuraklık ve çöl yayılımı ile yüzleşen bölgelerde gerçekten yapısal bir şeyler yapılması adına sağlam ve verimli bir temel sağlamaktaydı.

Örnek: Reich, kurak ve çölsel atmosferlerde atmosferik sisin yağış-engelleyici bir faktör olduğunu ilk anlatan bilim adamı olarak görünmektedir (11). Reid Bryson’un çöl tozları üzerine olan çalışması, şurası kesin ki, daha iyi tanınıyor, fakat toz teorisi “sis”in %100 partiküllerden oluştuğu varsayımından dolayı çelişkilidir. Reich, en azından, sis olarak isimlendirdiğimiz şeyi, ışığın iletimini engelleyen, durağanlaşmış atmosferik orgona dayandırmıştır. (Bir hatırlatma yaparsak, ışık-iletiminin bağlı olabileceği mekaniklere karşın, Reich’in orgon kavramı esir benzeri bir enerji sürecidir.) Bryson’un görüşleri, Reich’inkiler gibi atmosferik bilimciler tarafından onaylanmamıştır. Fakat bu sahadaki gözlemlerden “çöl sisi”nin bulut-kontrolörü ile yumuşatılabileceği ve gözle görülür derece azaltılabileceği açıktır. Eğer sis tamamen partiküllerden oluşmuş olsaydı, bu imkânsızdı. Hava küredeki sis üzerine veriler ve Reich’in teorisi üzerine, ben, kuraklığın periyodik olarak patlak verdiği dünyanın tüm çölleri arasında, okyanus-ötesi birleştiriciliği öneren bir Çöl-Kuraklık Haritası oluşturdum (15).

Toplu ağaç ölümlerini, sisli ve boğuk atmosferin ozon ve asitle dolması, kayaların yüzeylerinin kararması ve yaygın olarak gözlenen diğer bileşenleri kapsayan günümüzün orman yıkımı (16) hadisesini de tam olarak ilk defa açıklayan gene Reich olarak ortaya çıkmaktadır ki bu bulgular günümüzde onaylanmıştır, ancak Reich döneminde hemen hemen hiç bilinmiyordu. Reich’in teorisini temel alarak Alman bir grubun da yardımıyla, yakın bir dönemde, Berlin civarlarında hava kirliliği seviyesi üzerine bulut-kontrolörünün etkilerini inceleyen 4 yıllık bir araştırma yürüttüm. Başlangıç sonuçları olumlu göründü, fakat yakın bir gelecekte bir noktada karşımıza çıkacak, analiz içerisinde kontrol edilmek zorunda olan birkaç komplike faktör mevcuttu (17).

Yukarıdaki her iki durumda da Reich’in gözlemleri, günümüzün modern anlatımlarıyla uygunluk sergilemektedir, ama teorileri, mekanizmasının onun yaşam-enerjetiği keşifleri üzerine temellendirilmiş olmasından dolayı, esasen birçok bilim adamı tarafından bilinmemektedir. Mekanizmadaki bu farktan itirazlar yükselebilir, fakat Reich’in temel yaklaşımı, çözümlenemeyen problemlere neredeyse tamamen yeni ve devrimsel bir bakış açısı sağlayabilir. Herhangi bir kişi, Reich’in canlı ve hassas bir atmosfere dair açıklamalarına katılabilir veya katılmayabilir, fakat düşünceleri test edilebilir ve çürütülebilir, en geleneksel doğa-bilimlerde, çöllerde ve hava kirliliğinin hâkim olduğu çevrelerde gerçekçi potansiyel yaklaşımlar sağlayabilir. Klasik mekanist yaklaşımların tanımladığı “boş uzay” ve ölü havaküre iddialarına dair yaklaşımı bu bakımdan bir kapasiteye sahip değildir. Bu, elbette daha açık bir tutumu garantiler.

Laboratuarımız, yakın bir zamanda yeni bir karargâha, Oregon’un güneybatısında, Reich’in da söz ettiği gibi orgon enerji deneylerinin daha hassas bir şekilde gerçekleştirilebileceği, denizden yüksekliği 4200 metrelerde bulunan kırsal bir bölgeye taşındı. İlgili öğrenciler ve/veya profesyoneller ve Kuraklık-Azaltımı ve Çöl Yeşillendirme Programları adına bir hizmet sunması için birkaç eğiti semineri ve atölye kuruldu, bu kritik bölgeler mevcut fonlara ihtiyaç duymaktadır. Bu yeni araştırma alanının odağında, broşür, yayın listesi ve program ile ilgili olarak iletişim ve davette bulunmaya açığız.

Kaynaklar

1. J. DeMeo: Preliminary Analysis of Changes in Kansas Weather Coincidental to Experimental Operations with a Reich Cloudbuster, Thesis, Univ. of Kansas, Geography-Meteorology Dept. (cf. Masters Abstracts, 18(1), 1980). Bound xerox available from Natural Energy Works, PO Box 1148, Ashland, Oregon 97520.
2. J. DeMeo: "Field Experiments with the Reich Cloudbuster: 1977-1983", Journal of Orgonomy, 19(1):57-79, 1985.
3. J. DeMeo & R. Morris: "Preliminary Report on a Cloudbusting Experiment in the Southeastern Drought Zone, August 1986", Southeastern Drought Symposium Proceedings, March 4-5, 1987, South Carolina State Climatology Office Publication G-30, Columbia, SC, 1987.
4. J. DeMeo: "CORE Progress Report #20: Breaking the Drought Barriers in the Southwest and Northwest USA", Journal of Orgonomy, 23(1):97-125, 1989.
5. J. DeMeo: "CORE Operations in the Western USA", Pulse of the Planet 3:110-111, 1991; "CORE Breakthrough in California Rains, March 1991", Pulse of the Planet 3:115-116, 1991; "CORE Progress Report #26: California Drought of 1990-1991, Part II. With a Special Note on Underground Nuclear Testing and the Oakland Wildfires", Journal of Orgonomy, 26(1):,49-71 1992.
6. J. DeMeo: "OROP Arizona 1989: A Cloudbusting Experiment to Bring Rains in the Desert Southwest", Pulse of the Planet, 3:82-92, 1991; also published as aSpecial Report, Orgone Biophysical Research Laboratory, 1991.
7. J. DeMeo: "CORE Progress Report #25: Two Year Research Summary The American West, Greece, and Germany", Journal of Orgonomy, 25(2):181, 1991; "CORE Research and Field Operations Overseas", Pulse of the Planet 3:111-112, 1991.
8. J. DeMeo: "OROP Israel 1991-1992: A Cloudbusting Experiment to Restore Wintertime Rains to Israel and the Eastern Mediterranean During an Extended Period of Drought", Special Report, Orgone Biophysical Research Laboratory, 1992; "CORE Report #30: The Desert Greening Project in Israel 1991-1992",Journal of Orgonomy, 26(2):248-265, 1992; reprinted in Pulse of the Planet 4:92-98 1993.
9. J. DeMeo: "OROP Namibia 1992-1993", Pulse of the Planet 4:115, 1993.
10. Data not yet published or presented publicly.
11. W. Reich: "DOR Removal and Cloud-Busting", Orgone Energy Bull.,
IV(4):171-182, 1952; "OROP Desert. Part 1: Spaceships, DOR and Drought", Cosmic Orgone Engineering, VI(1-4):1-140, 1954; "Expedition OROP Desert, Ea: DOR Clouds Over the USA", Cosmic Orgone Engineering, VII(1-2):4-19, 1955; Contact With Space, Oranur Second Report: Orop Desert Ea, Core Pilot Press, NY, 1957.
12. A few examples of the earliest corroborating reports: W. Hoppe: "Wolkenbildung und Wolkenzerstoerung durch Orgon Energie (Cloud Formation and Cloud Destruction through Orgone Energy)", Int. Zeitschrift fur Orgonomie, I(4):204, 1953; W. Moise: "OROP Drought Atlantic Coast Summer 1954", Cosmic Orgone Engineering, VII(1-2):68-83, 1955; C. Kelley: A New Method of Weather Control, Radix Institute, Santa Monica, CA, 1961; R.A. Blasband: "CORE Progress Report", J. Orgonomy, 5(2):189-191, 1971; T.J. Constable: "Operation 'Backwash' #1: Rainmaking, Los Angeles Basin", J. Orgonomy, 5(2):192-198, 1971; J. Eden: "Drought Relief in the Northwest", J. Orgonomy, 6(1):98-103, 1972.
13. J. Greenfield: Wilhelm Reich Vs. The U.S.A., W.W. Norton, NY, 1974; L. Wyvell: "The Jailing of a Great Scientist in the USA, 1956" and "Eyewitness Report of the Burning of Scientific Books in the USA, 1956", Pulse of the Planet 4:70-75, 1994.
14. R. Bryson & T.J. Murray: Climates of Hunger, U. Wisconsin Press, Madison 1977; R. Bryson & D.A. Baerreis: "Possibilities of Major Climatic Modification and their Implications: NE India, A Case for Study", Bull. Am. Meteorol. Soc., 48(3):136-142, March 1967.
15. J. DeMeo: "Research Progress Report", Pulse of the Planet 2:82, 1989; also see: "Desert Expansion and Drought: Global Interconnections and the Desert/Drought Map", Abstracts of Papers, Association for Arid Lands Studies Annual Conference, Portland, Oregon, April 1990, and "The Desert-Drought Map and its Implications", Abstracts, 90th Annual Meeting, Association of American Geographers, San Francisco, California, 29 March - 2 April, 1994, p.81.
16. W. Reich: The Oranur Experiment: First Report (1947-1951), Wilhelm Reich Foundation, Maine, 1951 [originally appeared as Orgone Energy Bull., III(4)185-344, 1951]; "The Blackening Rocks: Melanor", Orgone Energy Bull., V(1-2):28-59, 1953; W. Reich & R. McCullough: "Melanor, Orite, Brownite, and Orene: Preliminary Chemical Analysis", Cosmic Orgone Engineering, VII(1-2):29-39, 1955.
17. J. DeMeo: "Reduction of Rainwater Acidity Following the End of the 1986 Drought: An Effect of Cloudbusting?", Journal of Orgonomy, 21(2):249-251, 1987; "CORE Research and Field Operations Overseas", Pulse of the Planet 3:112-115, 1991; "Orgonomic Project Waldheilung 1989-1993", Pulse of the Planet 4:114, 1993.